(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
[Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός]: Στο στρατό υπηρέτησε τρία χρόνια. Όταν απολύθηκε, αποφάσισε να χτίσει στην αυλή του σπιτιού του έναν μικρό ναό, πραγματοποιώντας το όνειρο που είχε από τα παιδικά του χρόνια.
Όπως έλεγε: «Το γκρεμισμένο από τον πατέρα πρέπει να ξαναχτιστεί από το παιδί».
Στην αρχή έφτιαξε ένα ναό με δώδεκα τρούλους, αλλά οι κρατικές αρχές τον γκρέμισαν [ο Άγιος καταγόταν από την Γεωργία που τότε ήταν ενταγμένη στην Σοβιετική Ένωση].
Ο Βασίκο [το βαπτιστικό όνομα του Αγίου] τρεις φορές έχτισε το ναό από την αρχή, και τρεις φορές οι αρχές του τον γκρέμισαν. Δεν αποκαρδιωνόταν όμως και στο τέλος κατάφερε να φτιάξει έναν καταπληκτικό ναό.
Η μητέρα του δε, βλέποντας τους αγώνες και τις θυσίες του, πολλές φορές παραπονιόταν: «Παιδί μου, για τον εαυτό σου λυπάσαι να χαλαλίσεις είκοσι καπίκια για ένα γιαούρτι, ενώ γι’ αυτήν την εκκλησία που σου γκρέμισαν έδωσες και την ψυχή σου!».
Όσο χτιζόταν ο ναός, οι κάτοικοι της περιοχής είδαν πολλά θαύματα να επιτελούνται και πολλές φορές εκπλήσσονταν και απορούσαν με αυτή την άγνωστη δύναμη που έβλεπαν ότι περιέβαλλε τον νεαρό Βασίκο.
Μια φορά, κατά τη διάρκεια των εργασιών, επισκέφθηκε τον Βασίκο ένα πιστό παιδί από το ναό Σιόνι. Για να μην αφήσει ο Βασίκο τη δουλειά του στη μέση, έδωσε χρήματα στο παιδί να αγοράσει λίγο για ούρτι για να φάνε και οι δυο.
Του έδωσε και το κλειδί για να τον κλειδώσει αφότου έφευγε, αλλά τον παρακάλεσε να χτυπήσει την πόρτα προτού ξαναμπεί μέσα.
Ο επισκέπτης του δεν άργησε να γυρίσει και, ξεχνώντας να χτυπήσει την πόρτα, μπήκε χαρούμενος στο ναό.
Έμεινε καθηλωμένος και εμβρόντητος από το θέαμα που αποκαλυπτόταν μπροστά στα μάτια του: ο Βασίκο δούλευε πάνω στη σκαλωσιά και οι κουβάδες, γεμάτοι με άμμο και ασβέστη, μετακινούνταν στον αέρα από μόνοι τους!
Εκείνος μόλις τον είδε τον μάλωσε που μπήκε μέσα χωρίς να χτυπήσει την πόρτα, όπως του είχε ζητήσει, και του συνέστησε αυστηρά να μην αναφέρει σε κανέναν το θαυμαστό γεγονός.
Πολύ αργότερα, μετά από χρόνια, όταν ο ίδιος επισκέπτης αντάμωσε τον άγιο Γέροντα στο κελί του στην Ι.Μ. Σαμτάβρο, θυμήθηκε το περιστατικό, και ο π. Γαβριήλ παραδέχτηκε: «Δεν είχα βοηθό και ο Κύριος με ελέησε κάνοντας τους κουβάδες να μεταφέρονται μόνοι τους».
Ο Άγιος Γαβριήλ τιμάται στις 2 Νοεμβρίου.
Απόσπασμα από το βιβλίο, ο «Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής».
