(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
«Τοις υπερηφάνοις αντιτάσσεται ο Κύριος, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν»
Να φυλαγόμεθα, τέκνα μου, με την προσευχή μας. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν». Να ‘μαστε ταπεινοί άνθρωποι, να ‘μαστε άνθρωποι της προσευχής και της πίστεως. Διότι και να μας πειράξει ο διάβολος θα φύγει πάλιν. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Καθώς και τον Ιώβ που τον επείραξε, επήγε, πήρε άδεια από τον Θεό και του επήρε τις περιουσίες του, τα παιδιά του και μετά, παιδιά μου, του έδωσε και μια αρρώστια και του έγινε μια πληγή το σώμα του. Και αυτός είχε ένα κεραμίδι και έξυνε τις πληγές του. Στην κοπριά ο Ιώβ.
Και του λέει η γυναίκα του:
– Ναι, βρε άνδρα, όλα τα καλά τα είχαμε, μας τα πήρε ο Θεός. Πες εναντίον του Θεού ένα λόγο και να πεθάνεις.
– Γυναίκα, λέει, αυτό που μου λες τώρα το λένε οι άφρονες γυναίκες. Εγώ γυμνός γεννήθηκα από την κοιλιά της μητέρας μου και γυμνός απελεύσομαι. Εγώ δεν είχα τίποτα. Ό,τι είχα ο Θεός μου τα ‘δωσε, ο Θεός μου τα πήρε. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο.
Βλέπετε, παιδιά μου, γι’ αυτό αυτή η ευχή το «είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο» που λέμε τώρα στο τέλος της Θείας Λειτουργίας είναι παιδιά μου προ Χριστού χιλιάδες χρόνια!
Γιατί δε χαθήκανε αυτά τα ονόματα, ο Ιώβ που είναι χιλιάδες χρόνια και αυτές οι προσευχές, γιατί δε χαθήκανε;
Και σήμερα λένε «Θα τη διαλύσουνε την Εκκλησία και το ένα και το άλλο». Μην ακούτε, τέκνα μου, η Εκκλησία θα είναι πάντοτε στο ύψος της. Γι’ αυτό ούτε η Εκκλησία διαλύεται, ούτε οι άνθρωποι διαλύονται.
Ο Άγιος Ιάκωβος κοιμήθηκε στις 21 Νοεμβρίου, τιμάται στις 22 Νοεμβρίου.
