Ωδή ε΄ τροπάριο β΄
Τὸ κάλλος Πανάχραντε, τὸ τῆς ψυχῆς σου βλέπων ποτέ,
πίστει Ζαχαρίας ἀνεβόα· Σὺ εἶ τὸ λύτρον, σὺ εἶ ἡ πάντων χαρά,
σὺ εἶ ἡ ἀνάκλησις ἡμῶν, δι’ ἧς ὁ ἀχώρητος, χωρητὸς μοι ὀφθήσεται.
Απλή σύνταξη
Ζαχαρίας βλέπων ποτέ, Πανάχραντε, τὸ κάλλος τὸ τῆς ψυχῆς σου,
πίστει ἀνεβόα· Σὺ εἶ τὸ λύτρον, σὺ εἶ ἡ χαρά πάντων,
σὺ εἶ ἡ ἀνάκλησις ἡμῶν, δι’ ἧς ὁ ἀχώρητος,
χωρητὸς μοι ὀφθήσεται.
Μετάφραση
Ο Ζαχαρίας κάποτε βλέποντας, Πανάχραντο, την ομορφιά της ψυχής σου
με πίστη φώναξε: Εσύ είσαι η λύτρωση, Εσύ είσαι η χαρά όλων μας,
Εσύ είσαι η ανάκλησή μας από τον Άδη, εσύ είσαι εκείνη,
εξαιτίας της οποίας ο αχώρητος Θεός θα φανεί ότι χωράει μέσα σου.
Ερμηνεία
Τα μέλλοντα καλά τα προφητεύει ο φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα ιερέας του Θεού, Ζαχαρίας. Στο πρόσωπο της Παναγίας βλέπει με το διορατικό του βλέμμα την ομορφιά της ψυχής της Παναγίας, εξαιτίας της οποίας η Παναγία θα γίνει η αφορμή της λύτρωσης των ανθρώπων, η χαρά όλων των ανθρώπων και η ανάκλησή τους από τον Άδη και τα Τάρταρα. Βλέπει ακόμη τον αχώρητο στο σύμπαν Κύριο να χωράει στην κοιλιά αυτής της κόρης. Τα καλά λοιπόν μαντάτα από τώρα ακούγονται, θα διακηρυχθούν από τον ίδιο τον Χριστό και θα πραγματοποιηθούν από τους αγαπητούς του μαθητές, τους Αποστόλους. Όλα αυτά είναι «χαράς ευαγγέλια» που ήδη πραγματοποιήθηκαν.
Η Παναγία είναι η λύτρωση, διότι γέννησε τον Λυτρωτή των ψυχών μας, είναι η χαρά της αναστάσεως που μας έδωσε ο αναστημένος Υιός της και είναι η ανάκληση στη ζωή από τον θάνατο και τον Άδη. Αυτή είναι η αληθινή ομορφιά της Παναγίας, μια άρρητη ομορφιά φωτεινή και λαμπερή. Η ψυχική ομορφιά που αντανακλάται και στο πρόσωπο του ανθρώπου είναι πολύ πιο σημαντική από την σωματική ομορφιά. Η σωματική ομορφιά είναι πρόσκαιρη, ενώ η ψυχική μπορεί να γίνει αιώνια.
Ωδή ε΄ τροπάριο γ΄
Ὢ τῶν ὑπὲρ ἔννοιαν, θαυμάτων σου Πανάχραντε!
ξένη σου ἡ γέννησις ὑπάρχει, ξένος ὁ τρόπος ὁ τῆς αὐξήσεως,
ξένα καὶ παράδοξα τὰ σά, πάντα Θεονύμφευτε,
καὶ βροτοῖς ἀνερμήνευτα.
Απλή σύνταξη
Ὢ τῶν ὑπὲρ ἔννοιαν, θαυμάτων σου Πανάχραντε!
ξένη σου ἡ γέννησις ὑπάρχει, ξένος ὁ τρόπος ὁ τῆς αὐξήσεως,
ξένα καὶ παράδοξα τὰ σά πάντα Θεονύμφευτε,
καὶ βροτοῖς ἀνερμήνευτα.
Μετάφραση
Τί θαύματα που ξεπερνούν κάθε λογική είναι τα δικά σου!
Η γέννησή σου είναι παράξενη, παράξενος και ο τρόπος που μεγάλωσες,
παράξενα και παράδοξα όλα τα δικά σου Θεόνυμφε
και ανεξήγητα για τους ανθρώπους.
Ερμηνεία
Για τον υμνογράφο όλα τα της Παναγίας είναι παράξενα. Παράξενη η γέννηση από μια ηλικιωμένη και στείρα γυναίκα, την Άννα, παράξενος ο τρόπος που μεγάλωσε μέσα στον Ναό, όλα τα πάντα τα της Θεοτόκου είναι αισιόδοξα παράδοξα και ευχάριστα παράξενα. Όλα αυτά δεν μπορούν να χωρέσουν στο ανθρώπινο μυαλό, είναι πάνω και πέρα από κάθε λογική και γι’ αυτό οι άνθρωποι δεν μπορούν να τα ερμηνεύσουν και να τα καταλάβουν. Οι άνθρωποι άρχισαν να ζουν σε μια εποχή με ευχάριστες παραξενιές, με δωρεές ευσπλαχνίας, με δείγματα μεγάλου ελέους. Αλλά και ο ιερός Δαμασκηνός ο ποιητής του Κανόνος τω Χριστουγέννων και αυτός αναφωνεί: «Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καί παράδοξον! οὐρανόν τό Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν, τήν Παρθένον, τήν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρnτος, Χριστός ὁ Θεός, ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν»
(Ειρμός Θ΄ ωδής Κανόνα Χριστουγέννων, ήχος. α΄). Τα παράδοξα και τα παράξενα άρχισαν με την Γέννηση της Θεοτόκου, συνεχίστηκαν με την Γέννηση του Χριστού και ολοκληρώθηκαν με την Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.
Ωδή ε΄ τροπάριο δ΄
Λυχνία πολύφωτος, ὑπάρχουσα Θεόνυμφε,
σήμερον ἐξέλαμψας ἐν οἴκῳ, τῷ τοῦ Κυρίου,
καὶ καταυγάζεις ἡμᾶς, τοῖς σεπτοῖς χαρίσμασιν ἁγνή,
τοῖς τῶν θαυμασίων σου, Θεοτόκε πανύμνητε.
Απλή σύνταξη
Υπάρχουσα, Θεόνυμφε, λυχνία πολύφωτος
σήμερον ἐξέλαμψας ἐν οἴκῳ, τῷ τοῦ Κυρίου,
καὶ καταυγάζεις ἡμᾶς, ἁγνή, τοῖς σεπτοῖς χαρίσμασιν,
τοῖς τῶν θαυμασίων σου, Θεοτόκε πανύμνητε.
Μετάφραση
Με το να είσαι πολύφωτη λυχνία, Θεόνυμφε,
σήμερα έλαμψες μέσα στον οίκο του Κυρίου
και φωτίζεις κι εμάς, Αγνή, με τα σεπτά σου χαρίσματα
που βλέπουμε να υπάρχουν μέσα στα θαυμάσια πράγματα
που επιτελείς, Πανύμνητε Θεοτόκε.
Ερμηνεία
Αν ο Χριστός είναι ο ήλιος της δικαιοσύνης, η Παναγία, όπως και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, είναι λυχνία φυσικά αλλά πολύφωτη. Παίρνει το φως από τον Ήλιο της Δικαιοσύνης και φωτίζει τους ανθρώπους. Ήδη άστραψε και έλαμψε μέσα στο Ναό η καθαρότητα και η αγιοσύνη της και γίνεται και για εμάς η αιτία να φωτιστούμε κι εμείς με τις αρετές της και να τις μιμηθούμε. Και η Παναγία ήταν άνθρωπος και αυτά που πέτυχε τα πέτυχε με την φώτιση του Θεού, που σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος έχει αυτήν την δυνατότητα με την βοήθεια του Θεού, φτάνει να το θέλει και ο ίδιος. Αξίζει λοιπόν η Παναγία κάθε υμνολογία από μέρους μας, όπως αξίζει και κάθε μίμηση, αφού αποτελεί αιώνιο πρότυπο αρετών.
Κανών α’, ᾨδὴ ς’, τῆς Ἑορτῆς Ἦχος δ’
Ὁ Εἱρμὸς
«Τὴν θείαν, ταύτην καὶ πάντιμον, τελοῦντες ἑορτὴν οἱ θεόφρονες, τῆς Θεομήτορος, δεῦτε τὰς χεῖρας κροτήσωμεν, τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα Θεὸν δοξάζοντες».
Ωδή στ΄ τροπάριο α΄
Ὁ πάντα φέρων τῷ ῥήματι, εὐχῆς τῆς τῶν Δικαίων ἐπήκουσε·
διὸ στειρώσεως, λύσας τὴν νόσον ὡς εὔσπλαγχνος,
τὴν τῆς χαρᾶς αἰτίαν τούτοις δεδώρηται.
Απλή σύνταξη
Ὁ φέρων πάντα τῷ ῥήματι ἐπήκουσε εὐχῆς τῆς τῶν Δικαίων,
διὸ λύσας τὴν νόσον στειρώσεως ὡς εὔσπλαγχνος,
δεδώρηται τούτοις τὴν αἰτίαν τῆς χαρᾶς.
Μετάφραση
Αυτός που φέρνει στο φως τα πάντα με ένα του Λόγο
άκουσε την προσευχή των Δικαίων και γι’ αυτό θεράπευσε
την ασθένεια της στείρωσης ως εύσπλαχνος που είναι
και τους έκανε ένα δώρο που αποτελεί αιτία χαράς γι’ αυτούς.
Ερμηνεία
Δεν είναι εύκολο να είσαι μέσα στα βαθιά γεράματα να παρακαλείς μέχρι τότε τον Θεό για κάτι και να μην απογοητεύεσαι. Κι όμως ο Ιωακείμ και η Άννα δεν έχασαν ποτέ την ελπίδα τους, γιατί πίστευαν «τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις, δυνατά παρα τω Θεώ». Και το θαύμα έγινε! Ο Ιωακείμ παίρνει την διαβεβαίωση ότι θα αποκτήσει παιδί και επιβεβαιώθηκε το ευαγγελικό ρητό: «όπου γαρ Θεός βούλεται νικάτα φύσεως τάξις». Σε αυτό το γεγονός αναφέρεται ο υμνογράφος και τονίζει την μεγάλη ευσπλαχνία και την παντοδυναμία του Θεού, ο οποίος κατά την Αγία Γραφή «είπε και εγένετο μόνω τω λόγω». Ο Θεός δεν κάνει επίδειξη δύναμης αλλά εκδήλωση αγάπης ανταποκρινόμενος στις ανάγκες του ανθρώπου. Ο Ιωακείμ και η Άννα υποσχέθηκαν πως αν αποκτήσουν παιδί θα τον αφιερώσουν στον Κύριο. Έτσι και έγινε με αποτέλεσμα να προκύψει καλό για όλη την ανθρωπότητα. Η Παναγία έγινε αιτία χαράς και εξακολουθεί και σήμερα να γίνεται αιτία χαράς, αφού είναι η μητέρα όλων μας που μας σκεπάζει και μας φροντίζει.
Ωδή στ΄ τροπάριο β΄
Γνωρίσαι θέλων ὁ Κύριος, τοῖς ἔθνεσιν αὐτοῦ τὸ σωτήριον,
τὴν Ἀπειρόγαμον, νῦν ἐξ ἀνθρώπων παρέλαβε,
καταλλαγῆς σημεῖον καὶ ἀναπλάσεως.
Απλή σύνταξη
Ο Κύριος θέλων γνωρίσαι τοῖς ἔθνεσιν τὸ σωτήριον αὐτοῦ,
παρέλαβε τὴν Ἀπειρόγαμον νῦν ἐξ ἀνθρώπων,
σημεῖον καταλλαγῆς καὶ ἀναπλάσεως.
Μετάφραση
Ο Κύριος θέλοντας να κάνει γνωστό στα έθνη τον τρόπο
της σωτηρίας τους, παρέλαβε από τους ανθρώπους τώρα
την Απειρόγαμη, σημάδι συμφιλίωσης και αναγέννησης.
Ερμηνεία
Εδώ αποκαλύπτονται οι προθέσεις του Σωτήρος Χριστού και η ιερή αποστολή της Παναγίας για την σωτηρία των εθνών. Με τα Εισόδια της Θεοτόκου ο Θεός παραλαμβάνει μια «απειρόγαμη» κοπέλα, μια κοπέλα δηλαδή που γέννησε χωρίς να γνωρίσει άνδρα. Ο Ιωσήφ ήταν σε προχωρημένη ηλικία και ανέλαβε την προστασία της μαζί με τα άλλα τέσσερα παιδιά του. Δεν ήταν άνδρας της αλλά προστάτης της, διότι μια γυναίκα και μάλιστα ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι εκείνη την εποχή έπρεπε να είναι υπό την προστασία κάποιου άνδρα όχι απαραίτητα συζύγου. Εκείνο που τονίζεται στο τροπάριο αυτό είναι ότι αυτό το άπειρο κορίτσι θα γίνει σημείο καταλλαγής και ανάπλασης.
Ο άνθρωπος μετά την πτώση του πήρε διαζύγιο από τον Θεό και οι σχέσεις μαζί του ήταν εχθρικές. Γι’ αυτό φρόντιζε ο Διάβολος, που είναι η αιτία του κακού. Ο Θεός όμως από άπειρη αγάπη δεν άντεχε το πλάσμα του να βασανίζεται τόσο και να βρίσκεται σε δυστυχία. Αποφάσισε να το σώσει, αλλά και πάλι δεν επενέβη δυναμικά, όπως θα ήταν το φυσιολογικό ως Παντοδύναμος που είναι, αλλά σεβάστηκε την ελευθερία του, δεν τον υποχρέωσε, απλώς τον κάλεσε να τον αναπαύσει. «Δεύτε πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω αυτούς» ήταν η ευγενική του πρόσκληση. Έπρεπε λοιπόν να γίνει καταλλαγή, συμφιλίωση του ανθρώπου με τον Θεό. Αυτό τον ρόλο ανέλαβε να παίξει η Παναγία. Αυτή η καταλλαγή θα φέρει και την ανακαίνιση του ανθρώπου.
Ωδή στ΄ τροπάριο γ΄
Ὡς οἶκος οὖσα τῆς χάριτος, ἐν ᾧ οἱ θησαυροὶ ἐναπόκεινται,
τῆς ἀπορρήτου Θεοῦ, οἰκονομίας Πανάχραντε,
ἐν τῷ Ναῷ μετέσχες τῆς ἀκηράτου τρυφῆς.
Απλή σύνταξη
Ὡς οὖσα οἶκος τῆς χάριτος, ἐν ᾧ οἱ θησαυροὶ ἐναπόκεινται,
μετέσχες, Πανάχραντε, τῆς ἀπορρήτου οἰκονομίας Θεοῦ,
τῆς ἀκηράτου τρυφῆς ἐν τῷ Ναῷ.
Μετάφραση
Με το να είσαι ο οίκος της χάριτος, όπου εναποτίθενται οι θησαυροί,
έλαβες ενεργό μέρος στο απόρρητο σχέδιο της οικονομίας του Θεού
με την αμόλυντη εντριβή σου μέσα στον Ναό.
Ερμηνεία
Η Παναγία είναι ναός αλλά και οίκος της Χάριτος του Θεού. Η καθαρότητα και η ταπεινότητα της ψυχής της ήταν αυτά που προσείλκυσαν την Χάρη του Θεού σαν μαγνήτης. Έτσι συγκέντρωσε πάνω της όλες τις αρετές με την ευλογία και τον αγιασμό του Θεού. Αυτή ήταν η βασική προϋπόθεση για να μετάσχει στο σχέδιο της οικονομίας του Θεού, που ο Θεός το κράτησε ως απόρρητο ακόμη και από τους αγγέλους. Η παραμονή της Παναγίας μέσα στο Ναό, ενώ για εμάς είναι ανεξήγητη και δυσερμήνευτη, για την ίδια ήταν καθαρή απόλαυση. Η στάση αυτή της Παναγίας μας παραπέμπει σε παραδεισένια κατάσταση, προτύπωση της κατάστασης που ετοίμαζε ο Θεός για τους πιστούς του. Η θέα του Θεού μέσα στο Ναό ήταν για την Παναγία τροφή, που την έτρεφε, και τρυφή που την απολάμβανε. Αυτήν την κατάσταση έζησαν αργότερα και οι άγιοί μας με αποτέλεσμα να θεωρούν όλα τα του κόσμου σκύβαλα και να αφοσιώνοντα «ψυχή τε και σώματι» στον Ζωοδότη Θεό.
Ωδή στ΄ τροπάριο δ΄
Διάδημά σε βασίλειον, δεξάμενος Ναὸς Θεονύμφευτε,
κατεφαιδρύνετο, καὶ ὑπεχώρει τοῖς κρείττοσι,
τῶν προρρηθέντων βλέπων ἐν σοὶ τὴν ἔκβασιν.
Απλή σύνταξη
Ναὸς δεξάμενος σε, Θεονύμφευτε, διάδημα βασίλειον,
κατεφαιδρύνετο καὶ ὑπεχώρει τοῖς κρείττοσι,
βλέπων ἐν σοὶ τὴν ἔκβασιν τῶν προρρηθέντων.
Μετάφραση
Ο Ναός με το να σε δεχθεί ως βασιλικό διάδημα, Θεόνυμφε,
ήταν όλος χαρά και υποχωρούσε στα ανώτερα που έμελλε να συμβούν
βλέποντας στο πρόσωπό σου την έκβαση αυτών που είχαν ειπωθεί.
Ερμηνεία
Η Παναγία ήταν Βασίλισσα και μάλιστα «πεποικιλμένη τη θεία δόξη της» και σαν βασίλισσα είχε διάδημα βασιλικό. Αυτό θα το διαπιστώσουμε αν ρίξουμε μια ματιά στο πως οι αγιογράφοι παρουσιάζουν την Παναγία σε όλες τις εικονίσεις τους. Εδώ ο Ναός προσωποποιείται και έχει αισθήματα χαράς που θα δεχτεί την Παναγία με το Βασιλικό της διάδημα. Ακόμη προαισθάνεται ότι με την είσοδο της Παρθένου στον Ναό μέλλουν να συμβούν πολύ ανώτερα από αυτά που είχαν συμβεί μέχρι τότε. Αυτά είναι «τα κρείττονα» που αν τα συγκρίνουμε με όσα είχαν συμβεί είναι πολύ ανώτερα. Έτσι επιβεβαιώνονται όλοι οι προφήτες που μίλησαν για όλα αυτά τα γεγονότα. Δεν είναι επομένως απίθανο να συμβούν τέτοια θαυμαστά πράγματα, τα οποία άρχισαν να δρομολογούνται με την είσοδο της Παρθένου στον Ναό.
Κανών α’, ᾨδὴ ζ’, τῆς Ἑορτῆς Ἦχος δ’
Ὁ Εἱρμὸς
«Οὐκ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει οἱ θεόφρονες, παρὰ τὸν Κτίσαντα, ἀλλὰ πυρὸς ἀπειλήν, ἀνδρείως πατήσαντες, χαίροντες ἔψαλλον· Ὑπερύμνητε, ὁ τῶν Πατέρων Κύριος, καὶ Θεὸς εὐλογητὸς εἶ».
Ωδή ζ΄ τροπάριο α΄
Ἰδοὺ σήμερον, ἐπέλαμψε τοῖς πέρασιν, ἔαρ, εὐφρόσυνον, καταφαιδρῦνον ἡμῶν, ψυχὴν καὶ διάνοιαν, καὶ νοῦν τῇ χάριτι,
ἡ πανήγυρις, τῆς Θεοτόκου σήμερον, μυστικῶς εὐωχηθῶμεν.
Απλή σύνταξη
Ἰδοὺ σήμερον εὐφρόσυνον ἔαρ ἐπέλαμψε τοῖς πέρασι,
καταφαιδρῦνον σήμερον ψυχὴν καὶ διάνοιαν ἡμῶν
καὶ νοῦν τῇ χάριτι, ἡ πανήγυρις, τῆς Θεοτόκου,
μυστικῶς εὐωχηθῶμεν.
Μετάφραση
Να που σήμερα ήρθε με λαμπρότητα σε όλα τα πέρατα της γης
η ευχάριστη άνοιξη, η οποία χαροποιεί την ψυχή και την διάνοιά μας
και το νου μας με την χάρη που φέρνει η πανήγυρη της Θεοτόκου.
Ας την απολαύσουμε μυστικά.
Ερμηνεία
Αν ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου ήταν η υπόσχεση της έλευσης του Θεού στην γη, τα Εισόδια της Θεοτόκου ήταν η αρχή της πραγματοποίησης αυτής της υπόσχεσης. Αυτή χαροποιεί όλο μας το είναι, ψυχή, διάνοια, νου και αξίζει να πανηγυρίζουμε για ένα τέτοιο μεγάλο γεγονός. Μια τέτοια πανήγυρη για την Παναγία είναι αντάξια της αγιασμένης προσωπικότητάς της. Και όλα αυτά οφείλονται στην Χάρη του Θεού που πλουσιοπάροχα είχε γευτεί η Παναγία. Η συμμετοχή μας στην πανήγυρη αυτή είναι μια μυστική διαδικασία που μοιάζει με πνευματική ευωχία. Η εκκλησία μας καλεί να πάρουμε μέρος σε αυτό το πανηγύρι της Χάριτος του Θεού στο πρόσωπο της Παναγίας. Σ’ αυτό το πανηγύρι συμμετέχει ενεργά και ο ίδιος ο υμνογράφος και δίνει την ευκαιρία με την υμνογραφία του να συμμετέχουν και οι άλλοι άνθρωποι από τους πιο μορφωμένους μέχρι τους πιο απλούς.
Ωδή ζ΄ τροπάριο β΄
Δορυφορείτωσαν, σήμερον τὰ σύμπαντα, τῇ Βασιλίδι Μητρί,
ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, Ἀγγέλων τὰ τάγματα, καὶ τῶν βροτῶν ἡ πληθύς, καὶ βοάτωσαν, ἐν τῷ Ναῷ εἰσάγεται, ἡ χαρὰ καὶ ἡ λύτρωσις.
Απλή σύνταξη
Δορυφορείτωσαν σήμερον τὰ σύμπαντα τῇ Βασιλίδι Μητρί,
ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, τὰ τάγματα Ἀγγέλων, καὶ ἡ πληθύς τῶν βροτῶν,
καὶ βοάτωσαν: ἐν τῷ Ναῷ εἰσάγεται ἡ χαρὰ καὶ ἡ λύτρωσις.
Μετάφραση
Ας γίνουν δορυφόροι σήμερα τα σύμπαντα για την Βασίλισσα Μητέρα,
ο ουρανός, η γη, τα τάγματα των Αγγέλων και το πλήθος των ανθρώπων
Κι ας φωνάξουν: Μπαίνει μέσα στο Ναό η χαρά και η απολύτρωσή μας.
Ερμηνεία
Η Βασιλομήτηρ αξίζει να έχει ως δορυφόρους τα σύμπαντα, τον ουρανό, την γη, τα τάγματα των Αγγέλων και το πλήθος των ανθρώπων. Αυτή η εικόνα μας θυμίζει την εικόνα, όπως την περιγράφει το Χερουβικό της Θ. Λειτουργίας. «Οι τα Χερουβείμ μυστικώς εικονίζοντες, και τη ζωοποιώ Τριάδι τον τρισάγιον ύμνον προσάδοντες, πάσαν την βιωτικήν αποθώμεθα μέριμναν, ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι, ταις αγγελικαίς αοράτως δορυφορούμενον τάξεσιν». Τέτοια λοιπόν τιμή ποθεί ο υμνογράφος να αποδοθεί και στην Παναγία, γιατί για πρώτη φορά εγκαινιάζεται η μυστική αυτή διαδικασία, η οποία θα επαναλαμβάνεται κάθε φορά στην Θεία Ευχαριστία. Με τα Εισόδια της Θεοτόκου στην ουσία μπήκε μέσα στον Ναό αλλά και σε όλους τους ναούς και σε όλο τον κόσμο η χαρά που προέρχεται από την απολύτρωση που έχουμε με τον ερχομό του Κυρίου. Δικαιολογείται επομένως να βάλουμε τις φωνές και να διακηρύξουμε το κοσμοσωτήριο αυτό γεγονός «προς πάσαν κατεύθυνσιν».
Ωδή ζ΄ τροπάριο γ΄
Ὁ τοῦ γράμματος, παρέδραμεν ἐξέλιπε, νόμος καθάπερ σκιά,
καὶ αἱ τῆς χάριτος, ἀκτῖνες ἐπέλαμψαν, ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Θεοῦ, εἰσαχθείσης σου, Παρθενομῆτορ Ἄχραντε, εἰσαεὶ εὐλογημένη.
Απλή σύνταξη
Ὁ τοῦ γράμματος νόμος παρέδραμεν, ἐξέλιπε, καθάπερ σκιά,
καὶ αἱ ἀκτῖνες τῆς χάριτος ἐπέλαμψαν ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Θεοῦ,
εἰσαχθείσης σου, Παρθενομῆτορ Ἄχραντε, εἰσαεὶ εὐλογημένη.
Μετάφραση
Ο νόμος του γράμματος δραπέτευσε, έφυγε σαν την σκιά
και οι ακτίνες της Χάριτος έλαμψαν μέσα στο Ναό του Θεού,
με την δικιά σου εισαγωγή στον ναό, Παρθενομήτηρ Άχραντε,
εσύ που είσαι πάντα ευλογημένη.
Ερμηνεία
Η τυπική εφαρμογή του γράμματος του Μωσαϊκού νόμου, η οποία έπεφτε σαν βαριά σκιά πάνω στους ανθρώπους, παραμερίστηκε, για να έρθει ο Νόμος της Χάριτος, της αγάπης και της συγχώρησης. Η είσοδος της Παρθένου στον Ναό προεικονίζει την είσοδο της Χάριτος στους ανθρώπους, η οποία σαν τις ακτίνες του ηλίου απλώνουν παντού και φωτίζουν τους πάντας. Η εκκλησία τονίζει δεόντως αυτό το γεγονός σε κάθε αρτοκλασία ψέλνοντας: «Θεοτόκε Παρθένε, Χαῖρε κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν».
Η Παναγία εδώ γίνεται οι ευεργετικές ακτίνες του Θεού, που φωτίζουν, ζωοποιούν και θερμαίνουν τους ανθρώπους. Οι ακτίνες αυτές της Χάριτος του Θεού εκπέμπονται πάντα από τον Μέγα Ήλιο της Δικαιοσύνης που φωτίζει, ζωοποιεί και θερμαίνει τους πάντας, δικαίους και αδίκους. Επομένως όλη η ανθρωπότητα συμμετέχει σε αυτό το μεγάλο γεγονός, γιατί την αφορά άμεσα.
Ωδή ζ΄ τροπάριο δ΄
Ὑποτέτακται, τῷ τόκῳ σου Πανάχραντε, ὡς Ποιητῇ καὶ Θεῷ,
ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, καὶ τὰ καταχθόνια, καὶ πᾶσα γλῶσσα βροτῶν,
ὅτι Κύριος, ὁμολογεῖ ἐπέφανεν, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Απλή σύνταξη
Ο οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, καὶ τὰ καταχθόνια καὶ πᾶσα γλῶσσα βροτῶν υποτέτακται τῷ τόκῳ σου, Πανάχραντε, ὡς Ποιητῇ καὶ Θεῷ,
ὅτι ὁμολογεῖ Κύριος, ἐπέφανεν, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Μετάφραση
Ο ουρανός και η γη και τα καταχθόνια και κάθε φυλή ανθρώπων
είναι όλα υποτεταγμένα στον τόκο σου, Πανάχραντε,
ως πλάστη και Θεό τους, διότι ο Κύριος ομολογεί
ότι εμφανίστηκε ο Σωτήρας των ψυχών μας.
Ερμηνεία
Αυτήν την παγκοσμιότητα του μηνύματος του Χριστού τονίζει και στο τροπάριο αυτό ο υμνωδός. Ο ουρανός, η γη, τα καταχθόνια και όλες οι φυλές της γης είναι υποταγμένα στον τόκο που πρόκειται να κάνει η Παναγία , ο οποίος είναι ο Θεός και ο Πλάστης όλης της δημιουργίας. Όλα αυτά ομολογούν μια μεγάλη αλήθεια ότι επιτέλους εμφανίστηκε ο Σωτήρας των ψυχών μας, οι οποίες αξίζουν όχι μόνο όσο ολόκληρος ο κόσμος αλλά ακόμη και η θυσία του Κτίστη στο κτίσμα του. Δεν έχουμε παρά να ρίξουμε μια ματιά στην δημιουργία του και να διαπιστώσουμε ότι όλα υμνούν και δοξολογούν τον Πλάστη τους, διότι Αυτός δεν είναι μόνο ο Δημιουργός τους αλλά και ο Συντηρητής τους και η Πρόνοιά τους. Η υποταγή αυτή των πάντων στον Πανάγαθο Θεό είναι ό,τι πιο ευεργετικό για τα πάντα. Αυτός που δημιούργησε τα πάντα ξέρει και να τα συντηρεί καλύτερα. Είναι ο Σωτήρας όχι μόνο των ψυχών μας αλλά και όλης της κτίσης, η οποία αλλοιώθηκε από την κακομεταχείριση του ανθρώπου.
Κανών α’, ᾨδὴ η’, τῆς Ἑορτῆς Ἦχος δ’
Ἧς ἡ Ἀκροστιχὶς κατὰ ἀλφάβητον,
Ὁ Εἱρμὸς
«Ἄκουε Κόρη Παρθένε ἁγνή, εἰπάτω δὴ ὁ Γαβριήλ, βουλήν Ὑψίστου, ἀρχαίαν ἀληθινήν, γενοῦ πρὸς ὑποδοχήν, ἑτοίμη Θεοῦ· διὰ σοῦ γὰρ
ὁ ἀχώρητος, βροτοῖς συναναστρέφεται· διὸ καὶ χαίρων βοῶ·
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον».
Ωδή η΄ τροπάριο α΄
Ἄχραντον ναὸν ἐν οἴκῳ Θεοῦ, προσάγουσα Ἄννα ποτέ, Βοῶσα ἔφη,
ἐν πίστει τῷ Ἱερεῖ, Γονὴν τὴν ὑπὸ Θεοῦ, δοθεῖσαν κἀμοί,
Δεδεγμένος νῦν εἰσάγαγε, ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κτίστου σου,
καὶ χαίρων ψάλλε αὐτῷ· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Απλή σύνταξη
Ἄννα προσάγουσα ποτέ άχραντον ναὸν ἐν οἴκῳ Θεοῦ,
βοῶσα ἔφη ἐν πίστει τῷ Ἱερεῖ: δεδεγμένος γονὴν
τὴν ὑπὸ Θεοῦ δοθεῖσαν κἀμοί, νῦν εἰσάγαγε,
ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κτίστου σου, καὶ χαίρων ψάλλε αὐτῷ·
πάντα τὰ ἔργα Κυρίου εὐλογεῖτε, τὸν Κύριον.
Μετάφραση
Η Άννα κάποτε προσφέροντας τον άχραντο ναό στον οίκο του Θεού
έβγαλε φωνή και είπε στον Ιερέα: Δέξου το παιδί που μού έδωσε ο Θεός,
βάλτο τώρα μέσα στον Ναό του Κτίστου σου και με χαρά ψάλλε:
Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο.
Ερμηνεία
Η Άννα με τον Ιωακείμ για να σταματήσουν τις προσβολές που δέχονταν λόγω της στείρωσης της Άννας ζητούσαν επίμονα από τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί και υποσχέθηκαν να το αφιερώσουν στον Θεό. Η Άννα συνεπής με την υπόσχεσή της προσάγει στο Ναό το μικρό κοριτσάκι των τριών ετών, την μικρή Μαρία. Ο υμνογράφος μιλάει για άχραντο Ναό που προσέρχεται στον οίκο Κυρίου. Είναι προφανής η διαφορά ανάμεσα στον οίκο Κυρίου και στον Ναό του Θεού. Μιλάει προφητικά για το μέλλον αυτού του μικρού κοριτσιού, το οποίο θα γίνει όντως Ναός του Θεού.
Η Άννα διηγείται στον ιερέα Ζαχαρία την θαυμαστή της ιστορία και προτρέπει τον Ζαχαρία να την δεχτεί στον Ναό παρόλη την μικρή της ηλικία. Ο Ζαχαρίας δεν φαίνεται να φέρνει αντιρρήσεις σε αυτό και η Άννα παρότι θα στερηθεί το σπλάχνο της προτρέπει τον Ζαχαρία να ψάλλει: «Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο». Δίνει να καταλάβει στον Ζαχαρία ότι αυτό είναι θέλημα Θεού και ότι αυτή η πράξη είναι ευπρόσδεκτη από το Θεό, διότι θα αποτελέσει έναν πρόσθετο ύμνο προς τον Θεό, τον Δωροδότη των Πάντων.
Ωδή η΄ τροπάριο β΄
Ἔφησεν ἰδὼν τῇ Ἄννῃ ποτέ, ἐν πνεύματι ὁ Ζαχαρίας·
Ζωῆς Μητέρα, εἰσάγεις ἀληθινήν. Ἥν περ τηλαυγῶς
οἱ Προφῆται Θεοῦ, Θεοτόκον προεκήρυξαν,
καὶ πῶς Ναός χωρήσει αὐτήν; διὸ θαυμάζων βοῶ·
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Απλή σύνταξη
Ο Ζαχαρίας ποτέ ἰδὼν έφησεν τῇ Ἄννῃ ἐν πνεύματι:
εἰσάγεις ἀληθινήν Μητέρα Ζωῆς,. Ἥν περ τηλαυγῶς
οἱ Προφῆται Θεοῦ προεκήρυξαν Θεοτόκον,
καὶ πῶς Ναός χωρήσει αὐτήν; διὸ θαυμάζων βοῶ·
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Μετάφραση
Κάποτε ο Ζαχαρίας, όταν την είδε, είπε στην Άννα φωτισμένος
από το Πνεύμα του Θεού: Μου φέρνεις μέσα στον ναό
την αληθινή Μητέρα της Ζωής, την οποία ξεκάθαρα
οι προφήτες του Θεού την προανάγγειλαν ως Θεοτόκο
και επομένως πώς είναι δυνατόν ένας ναός θα την χωρέσει:
Γι’ αυτό με απορία αναφωνώ:
Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο.
Ερμηνεία
Ο Ζαχαρίας καταλαβαίνει πολλά περισσότερα από την Άννα, γιατί έχει την φώτιση του Θεού και της αποκαλύπτει πράγματα πρωτάκουστα και θαυμαστά. Της λέει λοιπόν με όλη την επισημότητα ότι εισάγεις στον οίκο του Κυρίου όχι ένα απλό κοριτσάκι αλλά αυτό που θα γίνει η Μητέρα της Ζωής. Είναι λίγο απίθανο να φαντάστηκε η Άννα το μέγεθος αυτής της κουβέντας. Και για να την πείσει εντελώς της αποκαλύπτει ότι ξεκάθαρα οι Προφήτες την αποκαλούν Θεοτόκο, ότι δηλαδή αυτή θα γεννήσει έναν Θεό. Και στη συνέχεια η απορία του Ζαχαρία είναι απόλυτα δικαιολογημένη, διότι ξέρει ότι ένας «άπειρος» Θεός τεραστίων διαστάσεων δεν μπορεί να χωρέσει στο μέγεθος μια μήτρας. Και πάλι μας έρχεται στο νου του υμνογράφου η απορία αφού αυτό έγινε γεγονός: «ο αχώρητος παντί πως εχωρήθη εν γαστρί;»
Ωδή η΄ τροπάριο γ΄
Ἱκέτις Θεοῦ κατέστην ἐγώ, ἀντέφησεν Ἄννα αὐτῷ·
Καλοῦσα τοῦτον ἐν πίστει καὶ προσευχῇ,
Λαβεῖν τῆς ἐμῆς ὠδῖνος καρπόν· Μετὰ τόκον δὲ τὸ κύημα,
προσάγειν τῷ παρέχοντι· διὸ σκιρτῶσα βοῶ·
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Απλή σύνταξη
Εγώ κατέστην ικέτις Θεοῦ, Ἄννα ἀντέφησεν αὐτῷ·
Καλοῦσα τοῦτον ἐν πίστει καὶ προσευχῇ,
λαβεῖν καρπόν τῆς ἐμῆς ὠδῖνος, μετὰ τόκον δὲ τὸ κύημα,
προσάγειν τῷ παρέχοντι· διὸ σκιρτῶσα βοῶ·
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Μετάφραση
Εγώ έγινα ικέτισσα του Θεού, του απάντησε η Άννα.
Τον παρακαλούσα με πίστη και προσευχή
να απολαύσω τον καρπό της ωδίνης μου και μετά την γέννηση
να τον γυρίσω πάλι πίσω σε αυτόν που μου τον παραχώρησε.
Γι’ αυτό αναφωνώ: Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο.
Ερμηνεία
Η Άννα αναγκάζεται να δώσει περισσότερες εξηγήσεις για την παράξενη ιστορία της. Μιλάει με τί πίστη και προσευχή παρακαλούσε τον Θεό να απολαύσει τον καρπό της γέννησής της, να αποκατασταθεί η εκτίμηση της κοινωνίας απέναντι στο πρόσωπό της και ύστερα να επιστρέψει πίσω το παιδί που θα γεννηθεί σε αυτόν που της το έδωσε, δηλαδή να το αφιερώσει στον Θεό. Γι’ αυτό με βλέπεις, του λέει, να είμαι καταχαρούμενη και να τα αποδίδω όλα στον Θεό κι έτσι να αναφωνώ με χαρά: «Όλα τα έργα του Κυρίου, όπως κι εγώ, ας υμνούν τον Κύριο».
Η πίστη της Αγίας Άννας στο Θεό δεν εκδηλώνεται μόνο στην ανάγκη, όταν δηλαδή βρίσκονταν σε δύσκολη κατάσταση και έπρεπε να αποκαταστήσει την εκτίμηση της κοινωνίας στο πρόσωπό της, αλλά και μετά, αφού ικανοποιήθηκε το αίτημά της, δεν λησμόνησε την υπόσχεση που έδωσε στο Θεό, έδωσε πίσω στο Θεό το δώρο του, αλλά εκεί τις περιμέναν μεγάλες εκπλήξεις. Άκουσε με τα ίδια της τα αυτιά και δυσκολεύονταν να το πιστέψει ότι αυτό το κοριτσάκι θα γίνει η Μητέρα της Ζωής, η μητέρα του Θεού.
Ωδή η΄ τροπάριο δ΄
Νόμιμον ὄντως τὸ ἔργον ἐστίν. Ὁ Ἱερεὺς ἔφη αὐτῇ·
Ξένον δὲ πάντῃ, τὸ πρᾶγμα κατανοῶ. Ὁρῶν τὴν προσαγομένην
ἐν οἴκῳ Θεοῦ, Παραδόξως ὑπερβαίνουσαν, τὰ Ἅγια τῇ χάριτι·
διὸ καὶ χαίρων βοῶ· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Απλή σύνταξη
Νόμιμον ὄντως τὸ ἔργον ἐστίν, Ἱερεὺς ἔφη αὐτῇ·
κατανοῶ δὲ τὸ πρᾶγμα πάντῃ ξένον ορῶν τὴν προσαγομένην
ἐν οἴκῳ Θεοῦ παραδόξως ὑπερβαίνουσαν τὰ Ἅγια τῇ χάριτι·
διὸ καὶ χαίρων βοῶ· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Μετάφραση
Η υπόθεση αυτή είναι σύμφωνη με τον Νόμο, της είπε ο Ιερέας,
σκέφτομαι όμως πώς η υπόθεση αυτή είναι εντελώς παράξενη
καθώς βλέπω να οδηγείται στον οίκο του Θεού και να προσπερνά τα Άγια με την Χάρη του Θεού. Γι’ αυτό με χαρά αναφωνώ:
Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο.
Ερμηνεία
Ο Ζαχαρίας παρόλο ότι ήταν ενήμερος με τις σχετικές προφητείες γύρω από την αποστολή της Μαρίας, ως άνθρωπος με λογική απορεί ανθρώπινα πώς είναι δυνατό να γίνει κάτι τέτοιο. Βρίσκει απόλυτα σωστή την απόφαση της Άννας να τηρήσει τον υπόσχεσή της αλλά απορεί πώς ένα κοριτσάκι τόσο μικρό θα είναι μόνο του μέσα στον Ναό χωρίς μητέρα και πατέρα και να ενδιαιτά μάλιστα στα Άγια των Αγίων, εκεί που μόνο ο αρχιερέας εισέρχονταν και μάλιστα μόνο μια φορά το χρόνο. ‘Όλα αυτά τα βλέπει πολύ παράξενα, όμως ως ιερέας του Υψίστου δεν μπορεί να φέρει αντιρρήσεις και πρέπει να συμμορφωθεί στις προφητείες που γράφτηκαν γι’ αυτήν. «Ἀκατάληπτόν ἐστι, τὸ τελούμενον ἐν σοί, καὶ Ἀγγέλοις καὶ βροτοῖς, Μητροπάρθενε ἁγνή» θα ψάλλουμε στα Μεγαλυνάρια της Υπαπαντής. Δεν έχει επομένως άλλη επιλογή σκέφτεται από το να ανοίξει το στόμα του και υμνολογήσει το Κύριο μαζί με όλα τα δημιουργήματα αυτού.
Ωδή η΄ τροπάριο ε΄
Ῥώννυμαι ἔφη ἡ Ἄννα αὐτῷ, μανθάνουσα ἅπερ λαλεῖς.
Συνεὶς γὰρ ταῦτα τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ.
Τρανῶς τὰ τῆς Παρθένου ἐκήρυξας. Υποδέχου οὖν τὴν ἄχραντον,
ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Κτίστου σου, καὶ χαίρων ψάλλε αὐτῷ.
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Απλή σύνταξη
Η Ἄννα ἔφη αὐτῷ «ρώννυμαι» μανθάνουσα ἅπερ λαλεῖς.
Συνεὶς γὰρ ταῦτα τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ.
Τρανῶς τὰ τῆς Παρθένου ἐκήρυξας.
Υποδέχου οὖν τὴν ἄχραντον, ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Κτίστου σου,
καὶ χαίρων ψάλλε αὐτῷ. Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Μετάφραση
Τότε η Άννα του είπε: χαίρομαι που ακούω αυτά που μου λες.
Κατάλαβες πώς όλα αυτά είναι του Αγίου Πνεύματος του Θεού,
γι’ αυτό και με κάθε μεγαλοπρέπεια διακήρυξες τα σχετικά με την Παρθένο. Υποδέξου λοιπόν την αμόλυντη κόρη
στον Ναό του Κτίστου σου και με χαρά ψάλλε σ’ αυτόν:
Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο
Ερμηνεία
Τώρα είναι η σειρά της Άννας να συνειδητοποιήσει το μεγαλείο που γινόταν εκείνη την στιγμή, να παραδεχτεί και αυτή ότι αυτά τα σοφά λόγια του Ζαχαρία ήταν εμπνευσμένα από το Θείο Πνεύμα και έτσι μίλησε με τόσο ενθουσιασμό για την μικρή Μαρία. Η Άννα του επαναλαμβάνει με επιμονή να μην καθυστερεί αλλά να πάρει μέσα στον Ναό την μικρή Μαρία και με χαρά να ψάλει στον Κύριο ευχαριστώντας για την τιμή που του έγινε να δεχτεί την μητέρα του Θεού μέσα στον οίκο του Κυρίου, όπου αυτόν τον υπηρετούσε με τόση ευσέβεια όλα αυτά τα χρόνια.
Όλα αυτά που μας διηγείται ο υμνογράφος δεν αναφέρονται στα σχετικά ευαγγελικά αναγνώσματα αλλά ο ευσεβής του πόθος τον έβαλε να φανταστεί την ιερή αυτή σκηνή, να την χαρεί ο ίδιος και να τη δώσει και στου αναγνώστες του να την χαρούν και αυτοί. Όλα απηχούν το πνεύμα αυτής της εορτής, της εορτής των Εισοδίων, με την οποία εγκαινιάζεται η σωτήρια πορεία του Χριστού.
Ωδή η΄ τροπάριο στ΄
Φωσφόρος ἡμῖν ἀνῆψε λαμπάς, ἐβόησεν ὁ Ἱερεύς.
Χαρὰν μεγίστην ἐκλάμπουσαν ἐν Ναῷ.
Ψυχαὶ Προφητῶν συνευφραινέσθωσαν.
Ὡς παράδοξα θεώμεναι, τελούμενα ἐν οἴκῳ Θεοῦ,
καὶ ἐκβοάτωσαν νῦν. Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Απλή σύνταξη
Φωσφόρος λαμπάς ἀνῆψε ἡμῖν, ἐβόησεν ὁ Ἱερεύς.
ἐκλάμπουσαν μεγίστην χαρὰν ἐν Ναῷ.
ψυχαὶ Προφητῶν συνευφραινέσθωσαν. Ὡς παράδοξα θεώμεναι, τελούμενα ἐν οἴκῳ Θεοῦ, καὶ ἐκβοάτωσαν νῦν.
Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον.
Μετάφραση
Φωτεινή λαμπάδα άναψε για μάς, αναφώνησε ο Ιερέας,
προκαλώντας πολύ μεγάλη χαρά στον Ναό
Ας χαίρονται μαζί με εμάς και οι ψυχές των Προφητών
για τα τόσο παράδοξα που βλέπουν να γίνονται
στον οίκο του Θεού και ας αναφωνήσουν τώρα δυνατά:
Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο
Ερμηνεία
Προφανώς ο Ναός είχε πολλές λαμπάδες και φώτα αλλά τέτοια φωτεινή λαμπάδα, λέει ο Ιερέας Ζαχαρία, δεν έχουμε. Αυτή η λαμπάδα, μιλώντας αλληγορικά, μας φέρνει πολύ μεγάλη χαρά στον Ναό. Καταλαβαίνει ότι όλες οι προφητείες επαληθεύτηκαν και είναι καιρός πια οι ψυχές των προφητών να χαρούν εκεί πάνω στον ουρανό μαζί με εμάς εδώ στην γη. Ο λόγος της χαράς όλων είναι τα θεία μυστήρια που τελούνται στον οίκο του Θεού. Συνεπώς τώρα όλοι μαζί, προφήτες του ουρανού και άνθρωποι της γης να αναφωνούν με μια φωνή: «Όλα τα έργα του Κυρίου ας υμνούν τον Κύριο». Αυτό το τελευταίο, όπως έχουμε αντιληφθεί, αποτελεί το εφύμνιο της η΄ Ωδής του Κανόνα.
Κανών α’, ᾨδὴ θ’, τῆς Ἑορτῆς Ἦχος δ’,
Ἦς ἡ Ἀκροστιχίς, κατ’ ἀλφάβητον ἀντιστρόφως.
Μεγαλυνάριον
Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Πανάγνου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο πῶς ἡ Παρθένος εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Ὁ Εἱρμὸς
«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ, ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων,
χείλη δὲ πιστῶν, τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως, φωνὴν τοῦ Ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή».
Ωδή θ΄ τροπάριο α΄
Ὡς ὑπέρλαμπρον Θεοτόκε ἁγνή, Ψυχῆς τὸ καθαρὸν ἔχουσα κάλλος· Χάριτος Θεοῦ δ’ ἐμπιπλαμένη οὐρανόθεν·
Φωτὶ ἀϊδίῳ καταυγάζεις ἀεί, τοὺς ἐν εὐφροσύνῃ βοῶντας·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Απλή σύνταξη
Έχουσα, Θεοτόκε ἁγνή, ως ὑπέρλαμπρον τὸ καθαρὸν κάλλος Ψυχῆς · ἐμπιπλαμένη δ’ οὐρανόθεν Χάριτος Θεοῦ.
Φωτὶ ἀϊδίῳ καταυγάζεις ἀεί τοὺς βοῶντας ἐν εὐφροσύνῃ ·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Μετάφραση
Έχοντας, Θεοτόκε Αγνή, τόσο υπέρλαμπρο
το καθάριο κάλλος της ψυχής σου
γεμάτη από την ουράνια Χάρη του Θεού
με το αιώνιο φως σου φωτίζεις ολόφωτα πάντοτε
αυτούς που αναφωνούν με χαρά:
Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα.
Ερμηνεία
Η καθαρότητα της ψυχής της Θεοτόκου είναι η αιτία του θείου της κάλλους, το οποίο οφείλεται στην ουράνια Χάρη του Θεού. Αυτή η ομορφιά είναι υπέρλαμπρη και φωτίζει τους πιστούς με ένα αλλιώτικο φως από τα φώτα της γης. Την φωτίζει με το αΐδιο φως, το αιώνιο φως του Χριστού, και η Παναγία με την σειρά της φωτίζει με αυτό το ουράνιο φως τους πιστούς που με ευφροσύνη ψυχής του ομολογούν ότι «Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα», στίχος που αποτελεί το εφύμνιο της θ΄ Ωδής του Κανόνα.
Είναι φυσιολογικό αυτό το συμπέρασμα από όσα ειπώθηκαν σχετικά με την Θεοτόκο. Εξάλλου βρισκόμαστε στην τελευταία Ωδή, την θ΄ του Κανόνος, και θα πρέπει κατά κάποιον τρόπο να κλείσει την υμνολογία του ο υμνογράφος, ο οποίος όμως θα επαναλαμβάνει συνεχώς σε κάθε τροπάριο αυτό τον στίχο και θα το κάνει εφύμνιο της Ωδής.
Ωδή θ΄ τροπάριο β΄
Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Παρθένου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς παραδόξως εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Ὑπερίπταται Θεοτόκε ἁγνή Τὸ θαῦμά σου τὴν δύναμιν τῶν λόγων· Σῶμα γὰρ ἐν σοὶ κατανοῶ ὑπὲρ λόγον,
Ῥοῆς ἁμαρτίας ἀνεπίδεκτον· ὅθεν εὐχαρίστως βοῷ σοι·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Απλή σύνταξη
Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Παρθένου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο,
πῶς παραδόξως εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Τὸ θαῦμά σου, Θεοτόκε ἁγνή, υπερίπταται τὴν δύναμιν τῶν λόγων·
Σῶμα γὰρ ἐν σοὶ κατανοῶ ὑπὲρ λόγον,
ἀνεπίδεκτον ροῆς ἁμαρτίας · ὅθεν εὐχαρίστως βοῷ σοι·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Μετάφραση
Οι Άγγελοι βλέποντας την Είσοδο της Παρθένου απορούσαν
πώς τόσο παράδοξα μπήκε στα Άγια των Αγίων.
Το θαυμαστό αυτό γεγονός, Αγνή Θεοτόκε,
ξεπερνάει κάθε δύναμη του λόγου
γιατί καταλαβαίνω ότι μέσα σου υπάρχει ένα σώμα
πέρα από κάθε λογική, που δεν επιδέχεται καμιά ροπή προς την αμαρτία
γι’ αυτό και με ευχαρίστηση αναφωνώ:
Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα.
Ερμηνεία
Οι Άγγελοι δεν μπορούν να γνωρίζουν το σχέδιο του Θεού. Βλέποντας λοιπόν την Παναγία να είναι μέσα στα Άγια των Αγίων δεν μπορούν να καταλάβουν τί συμβαίνει.
Όλη η μέχρι τώρα πολιτεία της Παναγίας είναι απόλυτα θαυμαστή σε βαθμό που να μην μπορεί κανείς να το προσεγγίσει με την λογική και να το περιγράψει με λόγια. Η Παναγία έκανε τον εαυτό της να μην έχει καμιά ροπή προς την αμαρτία. Ήταν φυσικά άνθρωπος, μπορούσε να πέσει στην αμαρτία αλλά δεν επέτρεψε στον εαυτό της να κάνει κάτι τέτοιο. Ο υμνογράφος ικανοποιημένος απόλυτα με ευχαρίστηση αναφωνεί:
« Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα.
Ωδή θ΄ τροπάριο γ΄
Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι τῆς Παρθένου, τὴν Εἴσοδον τιμήσωμεν, ὅτι ἐν δόξῃ εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Παραδόξως προδιετύπου Ἁγνή, ὁ Νόμος σε σκηνὴν καὶ θείαν στάμνον, Ξένην κιβωτόν, καὶ καταπέτασμα καὶ ῥάβδον,
Ναὸν ἀκατάλυτον, καὶ πύλην Θεοῦ· Ὅθεν ἐκδιδάσκει σοι κράζειν· Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Απλή σύνταξη
Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι τῆς Παρθένου, τὴν Εἴσοδον τιμήσωμεν, ὅτι ἐν δόξῃ εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Ο Νόμος παραδόξως προδιετύπου, Ἁγνή, σε σκηνὴν
καὶ θείαν στάμνον, ξένην κιβωτόν καὶ καταπέτασμα
καὶ ῥάβδον, Ναὸν ἀκατάλυτον, καὶ πύλην Θεοῦ·
Ὅθεν ἐκδιδάσκει σοι κράζειν·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Μετάφραση
Ο Νόμος, Αγνή, με παράδοξο τρόπο σε χαρακτήριζε προφητικά
σκηνή και θεία στάμνα, παράδοξη κιβωτό και καταπέτασμα,
ράβδο, αιώνιο Ναό και πύλη Θεού.
Γι’ αυτό σε προτρέπει να φωνάζεις δυνατά:
Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα.
Ερμηνεία
Οι προσωνυμίες της Παναγία είναι απεριόριστες, γιατί και οι αρετές της είναι ατέλειωτες: Σκηνή, Ναός, Πύλη του Θεού και παραπέτασμα, θεία στάμνα που χώρεσε τον άρτο της Ζωής, έμψυχος κιβωτός, που έχει μέσα της τον Χριστό, ράβδος σαν την ράβδο του Ααρών που βλάστησε τον Χριστό. Τί να πρωτοπεί κανείς για τον πλούτο των αρετών της και γι’ αυτό όσα να πει κανείς είναι λίγα. ‘Όλα αυτά σε παρακινούν να ομολογήσεις ότι: «Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα».
Όλες αυτές οι προσωνυμίες δόθηκαν από τους συγγραφείς της Παλαιάς διαθήκης χωρίς αυτοί να δουν και να γνωρίζουν την πραγματικότητα. Ευτυχώς όμως υπάρχουν και οι υμνογράφοι της εκκλησίας, οι οποίοι την εξύμνησαν όσο κανένα άλλο θνητό άνθρωπο.
Ωδή θ΄ τροπάριο δ΄
Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Παρθένου, …
Μελῳδῶν σοι προεκελάδει Δαυῒδ, Λαλῶν σε θυγατέρα Βασιλέως,
Κάλλει ἀρετῶν, ἐκ δεξιῶν παρισταμένην,
ἰδὼν τοῦ Θεοῦ πεποικιλμένην σε· ὅθεν προφητεύων ἐβόα·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Απλή σύνταξη
Δαυῒδ μελῳδῶν προεκελάδει σοι, λαλῶν σε θυγατέρα Βασιλέως,
ἰδὼν σε πεποικιλμένην κάλλει ἀρετῶν παρισταμένην
ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. Όθεν προφητεύων ἐβόα·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Μετάφραση
Ο Δαυίδ με τις μελωδίες του κελαηδούσε για σένα προφητικά
φωνάζοντάς σε θυγατέρα του Βασιλιά,
όταν σε είδε καταστολισμένη με την ομορφιά των αρετών σου
να παραστέκεις από τα δεξιά του Θεού.
Γι’ αυτό και με τις προφητείες του φώναζε:
Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα.
Ερμηνεία
Και στην Τρίτη Ωδή υπάρχει τροπάριο με παραπλήσια νοήματα αλλά υπάρχουν και διαφορές. Εκεί ο Δαυίδ πρωτοστατούσε σε χορό και υμνολογούσε «την Βασιλίδα» που την είδε «πεποικιλμένη» και «παρισταμένην Πάναγνε, ἐν τῷ Ναῷ τῷ Βασιλεῖ καὶ Θεῷ». Εδώ ο Δαυίδ πρωτοστατεί στις μελωδίες και στις προφητείες και την αποκαλεί κόρη του Βασιλιά. Κατά τα άλλα την βλέπει και πάλι « πεποικιλμένην» αλλά αυτή τη φορά «κάλλει ἀρετῶν» , όπως επίσης «παρισταμένην» όχι εν τω Ναώ αλλά ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ.
Γενικά στο τροπάριο αυτό αναβαθμίζεται η εικόνα της Παναγίας τόσο με την ομορφιά των αρετών, δηλαδή καταστολισμένη όχι με χρυσά ενδύματα αλλά με αρετές, όσο και με το ότι παραστέκει όχι στο Ναό αλλά στα δεξιά του Θεού. Πράγματι ύστερα από όλη αυτήν την περιήγηση και την διήγηση των αρετών η Παναγία μας προβάλλεται πολύ ψηλά κοντά στο θρόνο του Θεού. Έτσι δικαιολογείται το εφύμνιο της θ΄ Ωδής ότι «Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα και από όλους».
Ωδή θ΄ τροπάριο ε΄
Ἄγγελοι σκιρτήσατε σὺν Ἁγίοις, Παρθένοι συγχορεύσατε·
ἡ γὰρ Θεόπαις εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια των Ἁγίων.
Θεοδόχον προθεωρῶν Σολομῶν, Ἠνοίξατο σε πύλην Βασιλέως,
Ζῶσάν τε πηγὴν ἐσφραγισμένην,
Ἐξ ἧς τὸ ἀθόλωτον ἡμῖν προῆλθεν, ὕδωρ τοῖς ἐν πίστει βοῶσιν·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Απλή σύνταξη
Ἄγγελοι σκιρτήσατε σὺν Ἁγίοις, Παρθένοι συγχορεύσατε· ἡ γὰρ Θεόπαις εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια των Ἁγίων.
Ο Σολομῶν προθεωρῶν σε Θεοδόχον ηνοίξατο πύλην Βασιλέως,
ζῶσάν τε πηγὴν ἐσφραγισμένην, εξ ἧς προῆλθεν ἡμῖν τὸ ἀθόλωτον ὕδωρ τοῖς βοῶσιν ἐν πίστει · Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Μετάφραση
Άγγελοι, χαρείτε με τους Αγίους, παρθένες χορέψετε μαζί τους για το γεγονός ότι το παιδί του Θεού (Μαρία) εισήλθε στα Άγια των Αγίων.
Ο Σολομών προβλέποντας ότι θα δεχθείς τον Θεό
άνοιξε για σένα μια πύλη για τον Βασιλιά
( ή σε ονόμασε αινιγματικά πύλη του Βασιλιά[1])
και πηγή ζωντανή αλλά σφραγισμένη,
από την οποία πήγασε το αθόλωτο νερό για εμάς που φωνάζουμε
με πίστη: Πράγματι, Αγνή Παρθένε, είσαι πιο πάνω από όλα.
Ερμηνεία
Εδώ πρέπει να κάνουμε μια παρένθεση, για να αναφέρουμε μερικές λεπτομέρειες για ένα πολύ σημαντικό θέμα που σχετίζεται άμεσα με την είσοδο της Παρθένου στον Ναό. Συγκεκριμένα πρέπει να πούμε λίγα λόγια για την κλειστή πύλη στον Ναό του Σολομώντα που έχει συμβολικό νόημα.
Πρόκειται για την ανατολική πύλη του δευτέρου Ναού που επρόκειτο να χτιστεί σε αντικατάσταση του παλαιού Ναού του Σολομώντα, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 955 π.Χ. και γκρεμίστηκε το 586 κατά την νέα Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία. Οι Ισραηλίτες αιχμάλωτοι είναι απελπισμένοι κα Ιεζεκιήλ, που ήταν και αυτός αιχμάλωτος από το 598, προσπαθεί να τους παρηγορήσει από τα δεινά της αιχμαλωσίας. Ο Ιεζεκιήλ βλέπει σε όραμα νέα κατάσταση, που υποδηλώνει όχι απλώς τον επαναπατρισμό του λαού του, αλλά και την απώτερη εποχή του Σωτήρα Χριστού και την ακόμα πιο μακρινή εγκαθίδρυση της αιώνιας Βασιλείας του Θεού. Ο Κύριος μεταφέρει τον Ιεζεκιήλ σε έκσταση στην Ιερουσαλήμ και τον τοποθετεί σε όρος πανύψηλο, από όπου βλέπει τον νέο ναό που πρόκειται να χτιστεί με τις πολλές του οικοδομές σαν ολόκληρη πόλη μπροστά του.
Ο άγγελος τον περιόδευσε παντού διαγράφοντας κύκλο. Ξεκίνησαν από την ανατολική πύλη του τείχους και επανήρθαν στην ίδια πύλη, η οποία ήταν κλειστή. Ο προφήτης διηγείται: «Και είπε Κύριος προς με· «η πύλη αύτη κεκλεισμένη έσται». Δεν θα ανοιχθεί. Κανένας δεν θα διέλθει από αυτήν, διότι Κύριος ο Θεός του Ισραήλ θα εισέλθει περνώντας μέσα από αυτήν και θα μείνει πάλι κλειστή. Θα εισέλθει από την είσοδο της στοάς της πύλης αυτής και από την ίδια οδό θα εξέλθει» (Ιεζ. κεφ. 40-44).
Η συγκλονιστική αυτή προφητεία επαληθεύεται στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αυτή είναι η «κατά ανατολάς πύλη», που μετά τη γέννηση και είσοδό της στον ναό «προσμένει την είσοδον του ιερέως του μεγάλου, μόνη και μόνον εισάγουσα Χριστόν εις την οικουμένην». Είναι η «πύλη Κυρίου η αδιόδευτος». «Δι’ αυτής διήλθεν ο Κύριος, εξ αυτής προήλθεν ο Ύψιστος, και πάλιν εσφραγισμένην κατέλιπεν».
Κατά τον Ευαγγελισμό φανερώνεται στον κόσμο από τον πρωτοστάτη αρχάγγελο Γαβριήλ «Το απ’ αιώνος μυστήριον» του Θεού, «της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον», με την άσπορη γέννηση του Χριστού κι έτσι, «όπου βούλεται ο Κύριος νικάται φύσεως τάξις»
Ο Ακάθιστος Ύμνος υμνεί την Θεοτόκο ως εξής:: «Χαίρε πύλη μόνη», την οποία «διώδευσε»(πέρασε) μόνο ο Λόγος (Χριστός) και η οποία, συντρίβοντας με αυτή τη γέννηση τους μοχλούς και τις πύλες του Άδη, έγινε «η θεία είσοδος των σωζομένων». Το κλείσιμο της πύλης αυτής μετά τη διέλευση του Θεού Λόγου δηλώνει την αειπαρθενία της Θεοτόκου: προ του τόκου, κατά τον τόκο και μετά τον τόκο.
Ο ρόλος της Παναγίας
Ο ρόλος της Παναγίας στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία των ανθρώπων είναι πρωταγωνιστικός μέχρι την δημόσια εμφάνιση του Χριστού για το κήρυγμα της Βασιλείας του Θεού. Τόσο με το Γενέσιο, όσο και στα Εισόδια και στην Υπαπαντή η Παναγία πρωταγωνιστεί στην αρχή και σιγά σιγά αποσύρεται, για να πρωταγωνιστήσει ο Υιός και Θεός της. Την βλέπουμε να ανησυχεί για την απουσία του δωδεκατούς Ιησού στο Ναό όπου εξηγούσε με σοφό τρόπο τις Γραφές. Στο γάμο της Κανά παρεμβαίνει, για να πάρει πρωτοβουλία ο Χριστός λόγω της έλλειψης κρασιού στον γάμο. Από εκεί και μετά αποσύρεται διακριτικά και παρακολουθεί το κοσμοσωτήριο έργο του Υιού της και Θεού της. Την ξαναβλέπουμε στις δύσκολες στιγμές του Χριστού πάνω στον Σταυρό, όπου ο Χριστός νοιάζεται για την μητέρα του και την βάζει κάτω από τη προστασία του αγαπημένου μαθητή του, του Ιωάννη. Στην ανάσταση του Κυρίου είναι πρώτος αποδέκτης της χαρμόσυνης είδησης, παρόλο ότι οι ευαγγελιστές δεν την προβάλλουν για λόγους ταπεινοφροσύνης. Θα την ξαναδούμε στην Κοίμησή της, η οποία διήρκεσε μόλις τρεις μέρες, όπως και του Χριστού, και κατά την Μετάστασή της την πήρε πάνω στους Ουρανούς ο Υιός της και την κάθισε στα δεξιά της. Έτσι αποκτά και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο, διότι για κάθε απόφαση του Υιού της η Μητέρα του λέει την γνώμη της, μεσιτεύει και ικετεύει για τον καθένα μας. Έτσι η Παναγία είναι η Θεία Σκέπη, η Θεία Προστασία και η Υπέρμαχος Θεοτόκος.
Ωδή θ΄ τροπάριο στ΄
Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι τὴν Παρθένον, ἐν ὕμνοις μεγαλύνωμεν· θεοπρεπῶς γὰρ εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Διανέμοις τῶν χαρισμάτων τὴν σήν, Γαλήνην Θεοτόκε τῇ ψυχῇ μου, βρύουσα ζωήν, τοῖς σὲ τιμῶσι κατὰ χρέος, Αὐτὴ περιέπουσα
καὶ σκέπουσα, καὶ διατηροῦσα βοᾶν σοι·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.
Απλή σύνταξη
Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι ἐν ὕμνοις μεγαλύνωμεν τὴν Παρθένον ·
θεοπρεπῶς γὰρ εἰσῆλθεν εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Διανέμοις, Θεοτόκε, τὴν σήν γαλήνην τῶν χαρισμάτων
τῇ ψυχῇ μου, βρύουσα ζωήν τοῖς σὲ τιμῶσι κατὰ χρέος,
Αὐτὴ περιέπουσα καὶ σκέπουσα, καὶ διατηροῦσα βοᾶν σοι·
Ὄντως, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή ἀνωτέρα πάντων.
Μετάφραση
Άγγελοι και άνθρωποι βλέποντας την Είσοδο της Παρθένου απορούσαν
πώς τόσο παράδοξα μπήκε στα Άγια των Αγίων.
Μακάρι να μοιράζεις στην ψυχή μου την δικιά σου γαλήνη
που απορρέει από τα χαρίσματά σου, εσύ που αναβλύζεις ζωή
σε αυτούς που σε τιμούν, όπως οφείλουν.
Εσύ η ίδια είσαι που μας φροντίζεις και μας σκεπάζεις
και μας διατηρείς στη ζωή, ώστε να αναφωνούμε:
Πράγματι, Παρθένε Αγνή, είσαι πιο πάνω από όλους.
Ερμηνεία
Η Θεοτόκος είναι πηγή αρετών και χαρισμάτων, που ο ίδιος ο Θεός τις χάρισε. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η κατά Θεόν γαλήνη και ειρήνη. Αυτή σηματοδοτεί την συμφιλίωση με τον Θεό, τις καλές σχέσεις μαζί του και την βασική προϋπόθεση απόκτησης και άλλων αρετών καθώς και την απαραίτητη συνθήκη κοινωνικής συμβίωσης. Αυτή είναι η πραγματική ζωή, η κατά Χριστό ζωή, σύμφωνα με τις εντολές του Ζωοδότη Χριστού. Αυτήν την ζωή την έζησε κατεξοχήν η Παναγία, είναι η πρωτοπόρος και πρωταθλήτρια των αρετών και αυτής την βοήθεια έχουμε ανάγκη. Και είναι αλήθεια ότι η Παναγία μας σκεπάζει, μας προστατεύει, μας διατηρεί, φτάνει εμείς να της το ζητήσουμε. Είναι η πιο έγκυρη μεσίτρια προς Υιό και Θεό της. Έχει κάνει και αυτή τον αγώνα αυτόν και ξέρει και καταλαβαίνει τις δυσκολίες του. Είναι πάνω από όλους τους αγίους και εμείς οι αγωνιζόμενοι χριστιανοί σε αυτήν καταφεύγουμε μετά τον Θεό. Αυτή δέχτηκε μέσα της τον Θεό και βρήκε την ευτυχία και θέλει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο να γευτούμε κι εμείς αυτήν την αγαλλίαση του σωτηρίου, την οποία ας ευχηθούμε να την έχουμε όλοι μας.
Και για να κλείσουμε ας αναφέρουμε το απολυτίκιο της Εορτής, το οποίο είναι όλη η ανακεφαλαίωση του γεγονότος που εορτάζουμε:
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον,
Η ευδοκία του Θεού είναι η μεγάλη του απόφαση ως Πανάγαθος Θεός που είναι να σώσει το ανθρώπινο γένος. Τα Εισόδια της Θεοτόκου είναι το προοίμιον αυτού του σχεδίου σωτηρίας.
καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις.
Είναι επίσης η προκήρυξη της σωτηρίας των ανθρώπων, γιατί με τα Εισόδιά της αρχίζει και δρομολογείται το σχέδιο αυτό, το οποίο τώρα προαναγγέλλεται.
Ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται,
Η Παρθένος Μαρία εμφανίζεται σήμερα στον Ναό του Θεού με κάθε μεγαλοπρέπεια. Μπορεί η μικρή συνοδεία των παρθένων κοριτσιών να είναι απλή αλλά η ουράνια συνοδεία των αγγέλων που την συνοδεύουν στον Ναό είναι μεγαλοπρεπέστερη έστω κι αν δεν φαίνεται.
καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται.
Η είσοδος της Παρθένου στον Ναό είναι η προαγγελία της έλευσης του Χριστού, η οποία απευθύνεται προς όλους.
Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν·
Η ελάχιστη απόδοση τιμής είναι να βροντοφωνάξουμε και να διαλαλήσουμε όλοι για το γεγονός αυτό και να την χαιρετήσουμε δεόντως:
Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.
Χαίρε και μαζί με σένα χαιρόμαστε και εμείς, διότι αρχίζει να εκπληρώνεται το σχέδιο της Θείας Οικονομίας για την σωτηρία των ανθρώπων.
[1] Με το ηνοίξατο υπάρχει πρόβλημα αν είναι του αινίσσομαι ή του ανοίγομαι.
