Ακούστε κι ένα άλλο, φοβερό σύγχρονο θαύμα που έκανε ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Μηνάς. Τα ευεργετικά του αποτελέσματα τα απολαμβάνουμε όλοι εμείς οι Έλληνες, αλλά και όλος ο κόσμος.
Όλοι ξέρουμε την δεινή θέση στην οποία βρέθηκε η Ελλάδα την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Εκείνη την εποχή, η Ελλάδα δέχτηκε την επίθεση των ασύγκριτα μεγαλύτερων δυνάμεων του Άξονα. Πολέμησε μεν δυναμικά, και όσο πολεμούσε εναντίον των Ιταλών, νικούσε.
Όταν όμως επιτέθηκαν εναντίον της και τα σιδηρόφρακτα στρατεύματα των Γερμανών του Χίτλερ, τότε η χώρα μας υποχώρησε και κατακτήθηκε από τους εχθρούς της: Γερμανούς, Ιταλούς, Βουλγάρους. Είναι γνωστά τα αφάνταστα μαρτύρια που υπέστησαν οι Έλληνες από αυτούς τους κατακτητές εκείνη την περίοδο.
Τότε, ένας μικρός ελληνικός στρατός κατάφερε να γλιτώσει από την αιχμαλωσία και πέρασε στην Αίγυπτο, την πατρίδα του Αγίου Μηνά. Εκεί αποτέλεσε τον πυρήνα του ανασυσταθέντος Ελληνικού στρατού, κι από εκεί συνέχισε τον αγώνα για την απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας.
Και ποιος δεν θυμάται με δέος εκείνη την περίοδο φόβου και τρόμου, όταν τα στρατεύματα του Χίτλερ, με αρχηγό τ Minas Minas Minasον περιβόητο Ρόμμελ, είχαν καταλάβει σχεδόν ολόκληρη τη βόρεια Αφρική και προχωρούσαν και κατά της Αλεξάνδρειας;
Και ποιος δεν θυμάται την περίφημη μάχη του Ελ Αλαμέιν το 1942; Σ’ αυτή τη μάχη, οι συμμαχικές δυνάμεις (στις οποίες συμμάχούσαν και οι λίγοι ελεύθεροι Έλληνες) έκοψαν την προέλαση του Ρόμμελ. Νίκησαν τις δυνάμεις του, τις έτρεψαν σε φυγή και τις καταδίωξαν μέχρι που συνέλαβαν όλους τους εχθρούς αιχμαλώτους.
Ποιος ακόμα δεν θυμάται ότι από τότε, ο αγώνας εναντίον των ως τότε πανίσχυρων εχθρών συνεχίστηκε και τους κατατρόπωσε τελείως μέσα σε δύο χρόνια; Έτσι απελευθερώθηκε μαζί με την πατρίδα μας, την Ελλάδα, και όλες οι χώρες που είχαν καταλάβει οι τύραννοι. Και ποιος δεν ξέρει ότι, αν δεν είχε γίνει εκείνη η θαυμαστή μεταστροφή του πολέμου στο Ελ Αλαμέιν, θα ήμασταν σήμερα αιχμάλωτοι και δούλοι των εχθρών μας;
Ποιος έκανε αυτό το μεγάλο θαύμα; Ποιος άλλος από τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Μηνά, τον προστάτη μας! Ακούστε για να νιώσετε μεγάλη χαρά.
Το όνομα του Ελ Αλαμέιν είναι αραβική παραφθορά του ονόματος του Αγίου Μηνά.
Πήρε αυτό το όνομα επειδή εκεί, στο Ελ Αλαμέιν, υπάρχει Ναός του Αγίου Μηνά, και λέγεται ότι εκεί βρισκόταν και ο τάφος του Αγίου. Σε αυτόν τον Ναό έρχονταν για αιώνες προσκυνητές από όλες τις μεσογειακές χώρες και γίνονταν πολλά θαύματα με τη χάρη του Αγίου.
Μάλιστα, μέχρι σήμερα σώζονται στα ερείπια του αρχαίου Ναού πολλές τοιχογραφίες των διαφόρων θαυμάτων του Αγίου. Μία μάλιστα από αυτές τις τοιχογραφίες εικονίζει τον Άγιο Μηνά να οδηγεί καμήλες ενός καραβανιού, το οποίο έσωσε από βέβαιο κίνδυνο.
Όταν λοιπόν τα στρατεύματα του Ρόμμελ βάδιζαν κατά της Αλεξάνδρειας, έφτασαν και στο Ελ Αλαμέιν, όπου στρατοπέδευσαν εκείνη τη νύχτα και το πρωί ετοιμάζονταν να επιτεθούν στην πόλη.
Ολόκληρος ο κόσμος, και περισσότερο εμείς οι υπόδουλοι τότε Έλληνες, περιμέναμε με φόβο ως βέβαιη την πτώση της. Μαζί μ’ αυτήν θα χάναμε και τις τελευταίες ελπίδες για την απελευθέρωσή μας, καθώς και τα τελευταία υπολείμματα του ελεύθερου στρατού μας.
Όμως, ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Μηνάς δεν άφησε να γίνει αυτή η ολοκληρωτική καταστροφή. Ως Έλληνας κι αυτός (Αιγυπτιώτης), συμπόνεσε τους πάσχοντες Έλληνες και τους συμμάχους τους.
Τα μεσάνυχτα, τη στιγμή που επρόκειτο να αρχίσει η μάχη -ω, τι εξαιρετικό θαυματούργημα!- κάποιοι ευσεβείς βλέπουν τον Άγιο Μηνά να βγαίνει από τα ερείπια του Ναού του και να οδηγεί καμήλες, ακριβώς όπως εικονιζόταν στην προαναφερθείσα τοιχογραφία, και να εισέρχεται μαζί τους στο στρατόπεδο των εχθρών.
Είναι αδύνατο να περιγράψει κανείς τον πανικό που κυρίευσε από εκείνη την ώρα τους ως τότε πανίσχυρους και αήττητους εχθρούς, όπως επίσης είναι απερίγραπτη η έκταση της καταστροφής τους. Αρκεί μόνο να πούμε ότι από εκείνη τη στιγμή σήμανε το τέλος της παντοδυναμίας τους, και μέσα σε λίγο καιρό κατατροπώθηκαν τελείως.
Έτσι απελευθερώθηκε και η δική μας πατρίδα.
Αυτό το θαύμα το εκτίμησαν και οι ετερόδοξοι σύμμαχοι. Προσέφεραν στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας τον χώρο εκείνο για να ξαναχτιστεί ο Ναός του Αγίου και να ιδρυθεί εκεί και Μοναστήρι στο όνομά του, ως ένδειξη αιώνιας ευγνωμοσύνης προς τον Άγιο.
Και όλα αυτά για να υμνολογείται αδιάκοπα σ’ αυτόν τον Ναό ο δοξασμένος Θεός (ο οποίος δοξάζεται στους Αγίους Του) και ο ένδοξος Μεγαλομάρτυρας Άγιος Μηνάς. Με τις άγιες πρεσβείες του, ας λυτρωθούμε κι εμείς από κάθε δυσκολία και ας αξιωθούμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Αμήν.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Νοέμβριος, τόμος 11ος.
