Τῌ ΚΕ’ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ
καὶ Πανσόφου Αἰκατερίνης
Σύντομος βίος και πολιτεία της Αγίας Αικατερίνης
Η Αγία Αικατερίνη γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και μαρτύρησε κατά την εποχή των ασεβών βασιλέων Μαξιμιανού, Μαξεντίου και Μαξιμίνου (305-313). Ήταν κόρη του ηγεμόνος της Αλεξάνδρειας Κώνστα φημισμένη για το κάλλος και τη σοφία της, διότι είχε μορφωθεί με τα διδάγματα της ελληνικής παιδείας και γνώριζε Όμηρο, Βιργίλιο, Αριστοτέλη, Πλάτωνα και πολλούς άλλους αρχαίους συγγραφείς καθώς και πολλές γλώσσες και μάλιστα έγραφε και στα Λατινικά. Η σοφία και η γνώση, όλη η επιστήμη του καιρού της είχε γίνει κτήμα της. Όλα όμως τα περιφρόνησε για την αγάπη του μοναδικού Νυμφίου, του Χριστού. Ο υμνωδός ονομάζει την Αγίαν Αικατερίναν «πανεύφημον νύμφην Χριστού» και πολύ δικαίως, γιατί η Αγία ως μόνον νυμφίο της ψυχής της είχε κάνει τον Χριστό. Η ζωή της ήταν περιπετειώδης και μαρτυρική στα λίγα χρόνια που έζησε.
Δεν έχουμε πολλά ιστορικά στοιχεία για την ζωή της μόνο η Παράδοση αναφέρει τον καταπληκτικό τρόπο με τον οποίο η Αικατερίνη διδάχτηκε τον Χριστιανό, μνηστεύτηκε τον Κύριό μας και κατατρόπωσε τους σοφούς της Αλεξάνδρειας, που ήθελαν να την πείσουν να θυσιάσει στα είδωλα, αλλά αυτή τους έκανε χριστιανούς και στη συνέχεια θυσιάστηκαν για τον Χριστό. Την ίδια μαρτυρική θυσία υπέστη η ίδια κι έτσι αγνή και αμόλυντη πήγε στον ουρανό, για να συναντήσει τον νυμφίο της, τον οποίο αγάπησε τόσο πολύ.
Υπέμεινε πολλά βασανιστήρια και φυλακίσεις και απ’ όλα αυτά την γλύτωνε θαυματουργικά ο Κύριος. Τέλος παρέδωσε την αγία ψυχή της με τον θάνατον διά ξίφους. Το σώμα της μεταφέρθηκε με θαυματουργικό τρόπο στο όρος Σινά, όπου τον 6ο αιώνα το βρήκε κάποιος μοναχός. Γι’ αυτό τιμάται από τους μοναχούς της Μονής Σινά στην μονή της Αγίας Αικατερίνης με ιδιαίτερη λαμπρότητα.
ΕΝ Τῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ
Στιχηρὰ Προσόμοια τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης
Τῶν οὐρανίων ταγμάτων Ἦχος α’
Σήμερον τέρπεται πόλις ἡ Ἀλεξάνδρεια, τὰ σπάργανά σου Μάρτυς,
ἐν τῷ θείῳ ναῷ σου, κατέχουσα προφρόνως[1]· διὸ καὶ ἡμεῖς, εὐσεβῶς ἑορτάζομεν, Αἰκατερῖνα τήν μνήμην σου τὴν σεπτήν, ὑπερεύχου τῶν τιμώντων σε.
Απλή σύνταξη
Σήμερον τέρπεται πόλις ἡ Ἀλεξάνδρεια κατέχουσα προφρόνως, τὰ σπάργανά σου Μάρτυς ἐν τῷ θείῳ ναῷ σου. Διὸ καὶ ἡμεῖς εὐσεβῶς ἑορτάζομεν, Αἰκατερῖνα, τήν μνήμην σου τὴν σεπτήν, ὑπερεύχου τῶν τιμώντων σε.
Μετάφραση
Σήμερα είναι πολύ χαρούμενη η Αλεξάνδρεια, γιατί έχει με όλη την καλή της διάθεση μέσα στο ναό σου, Μάρτυς, τα σπάργανά σου. Γι’ αυτό κι εμείς με κάθε ευσέβεια γιορτάζουμε, Αικατερίνη, την σεβάσμια μνήμη σου. Σε παρακαλούμαι να εύχεσαι γι’ αυτούς που σε τιμούν.
Ἦχος α’
Αἰκατερίνης τὴν μνήμην νῦν ἑορτάσωμεν· αὐτὴ γὰρ ὄντως πάσας,
τοῦ ἐχθροῦ τὰς δυνάμεις, ἐν λόγῳ τε καὶ ἔργῳ, καθεῖλε στερρῶς,
καὶ Ῥητόρων τὴν ἔνστασιν· Ἀλλὰ δεήσεσι ταύτης ῥῦσαι ἡμᾶς,
ὁ Θεὸς ἐκ τῶν αἱρέσεων.
Απλή σύνταξη
Εορτάσωμεν νῦν τὴν μνήμην Αἰκατερίνης · αὐτὴ γὰρ ὄντως καθεῖλε στερρῶς πάσας, τὰς δυνάμεις τοῦ ἐχθροῦ, ἐν λόγῳ τε καὶ ἔργῳ, ,
καὶ τὴν ἔνστασιν Ῥητόρων · Ἀλλὰ δεήσεσι ταύτης ῥῦσαι ἡμᾶς,
ὁ Θεὸς ἐκ τῶν αἱρέσεων.
Μετάφραση
Ας γιορτάσουμε τώρα την μνήμη της Αικατερίνης, διότι αυτή πράγματι εξουδετέρωσε με πολύ ισχυρά επιχειρήματα τις δυνάμεις του εχθρού με λόγο και πράξη, και τις αντιρρήσεις των ρητόρων. Αλλά με τις δεήσεις της, Θεέ μου, σώσε μας από τις αιρέσεις.
Ἦχος α’
Χαίροις πανένδοξε Μάρτυς Αἰκατερῖνα σεμνή·
ἐν τῷ Σινᾷ γὰρ ὄρει, ἐν ᾧ εἶδε τὴν βάτον, Μωσῆς μὴ φλεγομένην,
ἐν τούτῳ Χριστός, τὸ θεάρεστον σκῆνός σου, νῦν μεταθείς
σε φυλάττει ἕως καιροῦ, τῆς δευτέρας παρουσίας αὐτοῦ.
Απλή σύνταξη
Χαίροις πανένδοξε Μάρτυς Αἰκατερῖνα σεμνή·
ἐν τῷ Σινᾷ γὰρ ὄρει, ἐν ᾧ Μωσῆς εἶδε τὴν βάτον, μὴ φλεγομένην,
ἐν τούτῳ Χριστός νῦν μεταθείς τὸ θεάρεστον σκῆνός σου
σε φυλάττει ἕως καιροῦ, τῆς δευτέρας παρουσίας αὐτοῦ.
Μετάφραση
Χαίρε πανένδοξε σεμνή μάρτυς Αικατερίνη, διότι στο όρος Σινά, όπου ο Μωυσής είδε την βάτο να μην φλέγεται, εκεί ο Χριστός μετάθεσε το θεάρεστο σκήνωμά σου και σε φυλάγει μέχρι τον καιρό της Δευτέρας Παρουσίας του.
Δοξαστικὸν, Ἦχος β’
Χαρμονικῶς τῇ πανηγύρει, τῆς θεοσόφου Μάρτυρος Αἰκατερίνης, συνδράμωμεν ὦ φιλομάρτυρες, καὶ ταύτην τοῖς ἐπαίνοις,
ὡς ἄνθεσι καταστέψωμεν· Χαίροις βοῶντες αὐτῇ,
ἡ τῶν φληνάφων Ῥητόρων, τὴν θρασυστομίαν ἐλέγξασα,
ὡς ἀπαιδευσίας ἀνάπλεων, καὶ τούτους πρὸς πίστιν θείαν χειραγωγήσασα· Χαίροις ἡ τὸ σῶμα πολυπλόκοις βασάνοις ἐκδοῦσα, δι’ ἀγάπην τοῦ Ποιητοῦ σου, καὶ μὴ καταβληθεῖσα,
ὡς ἄκμων ἀνάλωτος· Χαίροις ἡ ταῖς ἄνω μοναῖς,
ἀντάξια τῶν πόνων εἰσοικισθεῖσα,
καὶ δόξης αἰωνίου κατατρυφήσασα,
ἧς ἐφιέμενοι οἱ ὑμνῳδοί σου, τῆς ἐλπίδος μὴ ἐκπέσοιμεν.
Απλή σύνταξη
Χαρμονικῶς συνδράμωμεν, ὦ φιλομάρτυρες,
τῇ πανηγύρει τῆς θεοσόφου Μάρτυρος Αἰκατερίνης, ,
καὶ καταστέψωμεν ταύτην τοῖς ἐπαίνοις, ὡς ἄνθεσι ·
Χαίροις βοῶντες αὐτῇ, ἡ τῶν φληνάφων Ῥητόρων,
τὴν θρασυστομίαν ἐλέγξασα, ὡς ἀπαιδευσίας ἀνάπλεων,
καὶ τούτους πρὸς πίστιν θείαν χειραγωγήσασα·
Χαίροις ἡ ἐκδοῦσα τὸ σῶμα πολυπλόκοις βασάνοις,
δι’ ἀγάπην τοῦ Ποιητοῦ σου, καὶ μὴ καταβληθεῖσα, ὡς ἄκμων ἀνάλωτος·
Χαίροις ἡ εἰσοικισθεῖσα ταῖς ἄνω μοναῖς ἀντάξια τῶν πόνων,
καὶ κατατρυφήσασα δόξης αἰωνίου, ἧς ἐφιέμενοι οἱ ὑμνῳδοί σου,
τῆς ἐλπίδος μὴ ἐκπέσοιμεν.
Μετάφραση
Με πολλή χαρά, φιλομάρτυρες, ας τρέξουμε όλοι μαζί,
στην πανήγυρη της θεοφώτιστης μάρτυρας Αικατερίνης
και ας την στέψουμε με εγκώμια αντί για λουλούδια φωνάζοντάς την: Χαίρε εσύ που απέδειξες ότι η αθυροστομία των φλύαρων Ρητόρων,
ήταν γεμάτη απαιδευσία, και τους οδήγησες στην θεία πίστη.
Χαίρε εσύ που παράδωσες το σώμα σου σε πολυποίκιλα βάσανα
για την αγάπη του Δημιουργού σου και δεν καταβλήθηκες
σαν αμόνι ανθεκτικό.
Χαίρε εσύ που μπήκες στις άνω κατοικίες αντάξια με τους κόπους σου
και χόρτασες από δόξα αιώνια, την οποία επιθυμώντας
και εμείς οι υμνωδοί σου ελπίζουμε να μην την χάσουμε.
Δόξα… Τῆς Ἁγίας Ἦχος β’
Ὡς ἀλάβαστρον μύρου, τὸ αἷμά σου προσενήνοχας τῷ σῷ Νυμφίῳ Χριστῷ Αἰκατερῖνα ἀθληφόρε ἀήττητε· ἀντάμειψιν δὲ εἴληφας στέφος ἄφθαρτον, παρ’ αὐτοῦ ἀξιάγαστε. Ὅθεν καὶ Ῥητόρων τὴν θρασυστομίαν ἀπήμβλυνας, καὶ τούτους πρὸς θεογνωσίαν ἀφείλκυσας, καὶ τὸν τοῦ μαρτυρίου στέφανον ἐκομίσαντο, σὺν Βασιλίσσῃ τῇ σοφῇ· Διὸ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Απλή σύνταξη
Αἰκατερῖνα ἀθληφόρε ἀήττητε προσενήνοχας τὸ αἷμά σου
τῷ σῷ Νυμφίῳ Χριστῷ ως ἀλάβαστρον μύρου,
εἴληφας δε, παρ’ αὐτοῦ, ἀξιάγαστε, στέφος ἄφθαρτον ἀντάμειψιν.
Ὅθεν καὶ Ῥητόρων τὴν θρασυστομίαν ἀπήμβλυνας,
καὶ τούτους πρὸς θεογνωσίαν ἀφείλκυσας,
καὶ τὸν τοῦ μαρτυρίου στέφανον ἐκομίσαντο,
σὺν Βασιλίσσῃ τῇ σοφῇ· Διὸ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ
σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Μετάφραση
Αικατερίνη αήττητε αθλοφόρε, πρόσφερες το αίμα σου
στον νυμφίο Χριστό σου σαν αλάβαστρο μύρου
και πήρες για αντάμειψη, αξιοθαύμαστη, άφθαρτο στεφάνι
κι έτσι και την αθυροστομία των Ρητόρων απομάκρυνες
και αυτούς προς θεογνωσία τους προσείλκυσες
και κέρδισαν το στεφάνι του μαρτυρίου μαζί με την σοφή Βασίλισσα.
Γι’ αυτό πρέσβευε στον Χριστό τον Θεό, για να σωθούνε οι ψυχές μας.
Δοξαστικὸν, Τῆς Ἁγίας Ἦχος β’
Βίον ἄϋλον ἐξησκημένη, βῆμα ἄθεον καταλαβοῦσα, ἔστης τροπαιοφόρος Αἰκατερῖνα σεμνή, ἀνθηφοροῦσα τοῦ Θεοῦ τὴν λαμπρότητα, καὶ τὸ θεῖον σθένος ἐνδεδυμένη, δόγμα τυράννου κατεμυκτήρισας, καὶ ῥητόρων ἔπαυσας, τὰς φληνάφους ῥήσεις Πολύαθλε.
Απλή σύνταξη
Εξησκημένη ἄϋλον βίον, καταλαβοῦσα ἄθεον βῆμα,
ἔστης τροπαιοφόρος Αἰκατερῖνα σεμνή,
ἀνθηφοροῦσα τὴν λαμπρότητα τοῦ Θεοῦ,
καὶ ἐνδεδυμένη τὸ θεῖον σθένος,
κατεμυκτήρισας δόγμα τυράννου,
καὶ ἔπαυσας τὰς φληνάφους ῥήσεις ῥητόρων, Πολύαθλε.
Μετάφραση
Εξασκημένη στην πνευματική ζωή και νικώντας άθεο βήμα
στάθηκες τροπαιοφόρος, σεμνή Αικατερίνη, ανθοστολισμένη
με την λαμπρότητα του Θεού και ντυμένη με θεϊκό σθένος
κατεξευτέλισες την απόφαση του τυράννου
και αποστόμωσες τις φλύαρες αγορεύσεις ρητόρων,
εσύ που έκανες πολλούς άθλους.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας
Τὸν συνάναρχον Λόγον Ἦχος πλ. α’
Τὴν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν,
Αἰκατερῖναν τὴν θείαν καὶ πολιοῦχον Σινᾶ,
τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ ἀντίληψιν,
ὅτι ἐφίμωσε λαμπρῶς, τοὺς κομψοὺς τῶν ἀσεβῶν,
τοῦ Πνεύματος τῇ μαχαίρᾳ, καὶ νῦν ὡς Μάρτυς στεφθεῖσα,
αἰτεῖται πᾶσι τὸ μέγα ἔλεος.
Μετάφραση
Ας υμνήσουμε την ένδοξη νύφη του Χριστού,
την θεία Αικατερίνη και πολιούχο του Σινά,
αυτή που είναι για εμάς βοήθεια και συμπαράσταση
γιατί φίμωσε τους πιο μορφωμένους ασεβείς
με το μαχαίρι του Αγίου Πνεύματος.
Και τώρα αφού στέφθηκε Μάρτυς ζητάει
για όλους μας το μέγα έλεος.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ
Κάθισμα τῆς Ἁγίας, τὸν τάφον σου Σωτὴρ Ἦχος α’
Μολοῦσα εὐθαρσῶς, πρὸς ἀγῶνας τρισμάκαρ,
ἀνδρείως τὸν Χριστόν, ὡμολόγησας Μάρτυς,
καὶ τύραννον ἤλεγξας, δυσσεβῆ καὶ παράφρονα,
καὶ κατῄσχυνας, ῥητορευόντων τὰ στίφη,
καὶ ἀνέδραμες, εἰς οὐρανίους σκηνώσεις·
διὸ σε δοξάζομεν.
Μετάφραση
Αφού, τρισευτυχισμένη, πήγες με θάρρος να αγωνιστείς
ομολόγησες, Μάρτυς, με ανδρεία τον Χριστό
και έλεγξες έναν τύραννο ασεβή και παράφρονα
και ντρόπιασες πλήθος ρητόρων,
ανέβηκες στα ουράνια σκηνώματα,
γι’ αυτό και σε δοξολογούμε.
Μετὰ τὴν β’ Στιχολογίαν, Κάθισμα τῆς Ἁγίας
Κατεπλάγη Ἰωσὴφ Ἦχος δ’
Ἡ παρθένος καὶ σεμνή, Αἰκατερῖνα ἡ σοφή,
τῇ δυνάμει τοῦ Χριστοῦ, ἐπιρρωσθεῖσα ἀληθῶς,
ἀγαλλομένη εἰσέρχεται ἐν σταδίῳ,
καὶ τύραννον ὠμόν, καταβαλοῦσα στερρῶς,
καὶ πᾶσαν τὴν πληθύν, τῶν δυσσεβούντων ἐχθρῶν,
μετ’ εὐφροσύνης ἔψαλλεν, ἀκαταπαύστως μεγάλῃ φωνῇ·
Χριστέ μου δόξα, Σωτὴρ καὶ ῥύστα, σὺ οὖν δέξαι τὸ πνεῦμά μου.
Μετάφραση
Η σεμνή και παρθένος, η σοφή Αικατερίνη,
ενισχυμένη πράγματι με την δύναμη του Χριστού,
όλο χαρά μπαίνει στο στάδιο και αφού με σταθερότητα
αντέκρουσε τον ωμό τύραννο και όλο το πλήθος των ασεβών εχθρών,
έψαλλε ευφρόσυνα και ακατάπαυστα με δυνατή φωνή:
Χριστέ μου, εσύ που είσαι η δόξα μου και ο σωτήρας μου,
εσύ λοιπόν δέξου το πνεύμα μου.
Κάθισμα τῆς Ἁγίας. Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς Ἦχος πλ. δ’
Ἀλεξανδρέων ἡ λαμπρὰ καὶ θεία πόλις, ἐπὶ τῇ μνήμῃ σου σεμνὴ πανηγυρίζει, καὶ γεραίρει τοὺς ἄθλους σου Αἰκατερῖνα
οὓς ἔτλης γενναιοφρόνως ὑπὲρ Χριστοῦ· καὶ μέγα βρενθυομένη σοι ἐκβοᾷ· Ὦ Παρθένε πολύαθλε, εἰς οὐρανίους σκηνάς, συνοῦσα νῦν τῷ Κτίστῃ σου, χαῖρε Μάρτυς πανθαύμαστε.
Μετάφραση
Η λαμπρή και θεία πόλη των Αλεξανδρινών πανηγυρίζει, σεμνή,
στη μνήμη σου και εγκωμιάζει, Αικατερίνη, τους άθλους σου,
που υπέστης με γενναιότητα για τον Χριστό και με μεγάλη υπερηφάνεια
κραυγάζει σε σένα. Παρθένε, εσύ που έκανες πολλούς άθλους, είσαι μαζί με τον Κτίστη σου στα ουράνια σκηνώματα. Χαίρε αξιοθαύμαστη Μάρτυς.
Κοντάκιον τῆς Ἁγίας Τὰ ἄνω ζητῶν Ἦχος β’
Χορείαν σεπτήν, ἐνθέως φιλομάρτυρες, ἐγείρατε νῦν, γεραίροντες τὴν πάνσοφον, Αἰκατερῖναν· αὕτη γάρ, ἐν σταδίῳ τὸν Χριστὸν ἐκήρυξε, καὶ τὸν ὄφιν ἐπάτησε, Ῥητόρων τὴν γνῶσιν καταπτύσασα.
Ὁ Οἶκος
Τὴν ἐκ Θεοῦ σοφίαν λαβοῦσα παιδόθεν ἡ Μάρτυς, καὶ τὴν ἔξω καλῶς σοφίαν πᾶσαν μεμάθηκε, γνοῦσα δὲ ἐκ ταύτης τὴν τῶν στοιχείων κίνησίν τε καὶ ποίησιν κατὰ λόγον, καὶ τὸν αὐτὰ ἐξ ἀρχῆς διὰ λόγου ποιήσαντα, αὐτῷ τὴν εὐχαριστίαν ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ προσέφερε· τὰ δὲ εἴδωλα καθεῖλε, καὶ τοὺς ταῦτα ἀφρόνως λατρεύοντας, Ῥητόρων τὴν γνῶσιν καταπτύσασα.
Σ Υ Ν Α Ξ Α Ρ Ι Ο Ν
Τῇ ΚΕ’ τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῆς ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης.
Στίχοι
Αἰκατερῖνα, καὶ σοφὴ καὶ παρθένος·
Ἐκ δὲ ξίφους, καὶ Μάρτυς, ὦ καλὰ τρία!
Εἰκάδι πέμπτῃ ἄορ κατέπεφνεν ῥήτορα Κούρην.
Ἐξαποστειλάριον τῆς Ἁγίας
Ἐν πνεύματι τῷ Ἱερῷ Ἦχος γ’
Ἐνεύρωσας τὸ φρόνημα γυναικῶν, ὦ παρθένε, Αἰκατερῖνα πάντιμε, ἀθλοφόρων ἡ δόξα, καὶ Φιλοσόφων ἄνοιαν, ἐν Θεῷ διήλεγξας, ὡς λῆρον οὖσαν καὶ μῦθον, τὴν Πανάμωμον ὄντως, καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ, συλλήπτορα κεκτημένη.
Μετάφραση
Ενίσχυσες το φρόνημα των γυναικών, παρθένε αξιότιμε Αικατερίνη, η δόξα των αθλοφόρων και απέδειξες με την βοήθεια του Θεού και με τον έλεγχο που έκανες ότι πράγματι η ανοησία των Φιλοσόφων είναι φλυαρία και μύθος, αφού πήρες για βοηθό σου την πραγματικά Πανάμωμη και Μητέρα του Θεού.
Αίνοι της Αγίας Αικατερίνης
Ἔδωκας σημείωσιν Ἦχος δ’
Μνήμην τὴν πανίερον, Αἰκατερῖνα πανεύφημε, τῆς σεπτῆς σου ἀθλήσεως, τελοῦντες δοξάζομεν, ἐν φωναῖς ἀπαύστοις, τὸν δεδωρημένον, ὑπομονὴν σοι καρτεράν, καὶ νικηφόρον σε ἀναδείξαντα, καὶ λόγον χορηγήσαντα, καταπτοοῦντα τοὺς ῥήτορας, Ἰησοῦν τὸν φιλάνθρωπον, καὶ Σωτῆρα καὶ Κύριον.
Μετάφραση
Τελώντας την καθόλα ιερή μνήμη της σεβάσμιας άθλησής σου, πανένδοξη Αικατερίνη, δοξολογούμε με ακατάπαυστους ύμνους τον Ιησού, τον φιλάνθρωπο και Σωτήρα και Κύριο, αυτόν που σου δώρισε καρτερική υπομονή και σε ανάδειξε νικηφόρα και σου χάρισε λόγο που κατάπληξε τους ρήτορας.
Ἦχος δ’
Μάρτυς ἐθελούσιος, Αἰκατερῖνα πανένδοξε, καθωράθης τὸν τύραννον, εὐτόνως ἐλέγξασα, καὶ δεινὴν μανίαν, τῆς πολυθεΐας, θεογνωσίας φωτισμῷ, καταβαλοῦσα, καὶ θείᾳ χάριτι, ἐντεῦθεν καὶ ὡς Μάρτυρα, καὶ ὡς Παρθένον πανάμωμον, ὁ Χριστὸς ἐστεφάνωσεν, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Μετάφραση
Αικατερίνη πανένδοξη παρουσιάστηκες μπροστά στον τύραννο εκούσιος μάρτυρας και αφού τον έλεγξες έντονα και κατατρόπωσες με τον φωτισμό της θεογνωσίας την φοβερή μανία της πολυθεΐας, γι’ αυτό και ο Χριστός, ο Σωτήρας των ψυχών μας, σε στεφάνωσε με την Θεία του Χάρη ως Μάρτυρα και πανάμωμη Παρθένο.
Ἦχος δ’
Χάριν τὴν τοῦ Πνεύματος, Αἰκατερῖνα πανένδοξε, ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματος, ἐδέξω καθάρασα, σεαυτὴν προθύμως, διὰ πολιτείας, καὶ λογισμῷ καρτερικῷ, τὴν τῶν τυράννων ὀφρύν, κατέσπασας· καὶ κάλλει τῷ τοῦ σώματος, τὴν ψυχικὴν ὡραιότητα, θεοφρόνως ἀντέθηκας, Ἀθλητῶν ἐγκαλλώπισμα.
Μετάφραση
Αικατερίνη πανένδοξε, με το που άνοιξες το στόμα σου δέχτηκες την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και αφού καθάρισες πρόθυμα τον εαυτό σου με ενάρετη ζωή και λογισμό καρτερίας κατέβαλες την υπερηφάνεια των τυράννων και αντικατέστησες με ευσέβεια Θεού το κάλλος του σώματός σου με ψυχική ωραιότητα, είσαι το στόλισμα των Αθλητών.
[1] Προφρόνως= πρόθυμα, με καλή διάθεση
