Μία από τις Κυριακές του Νοεμβρίου ακούμε εκείνο το θαύμα που πραγματοποιήθηκε από τον Χριστό στην αιμορροούσα γυναίκα (Λουκά, κεφάλαιο η’ στίχοι 40-56.).
Εδώ θα ασχοληθούμε μόνο με εκείνα τα λόγια του μαθητή Του, του Πέτρου. Οι στίχοι 45-46, περιέχουν το νόημα αυτού που θα ήθελα να σχολιάσω: «45 καὶ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς· τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ· ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι, καὶ λέγεις τίς ὁ ἁψάμενός μου; 46 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἥψατό μού τις· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ᾿ ἐμοῦ.».
Ο Απόστολος Πέτρος ήταν ο πιο αυθόρμητος Μαθητής του Κυρίου. Σ’ αυτήν εδώ την περικοπή κατά την διήγηση του ευαγγελιστή Λουκά, ο Χριστός, ενώ περπατούσε μέσα σε πολύ κόσμο, για μια στιγμή αισθάνθηκε ένα διαφορετικό άγγιγμα των ιματίων Του. Γι’ αυτό ρώτησε «ποιος με άγγιξε;». Αμέσως ο Πέτρος του λέει: «Μα, εδώ σε στριμώχνουν όλοι και εσύ μας ρωτάς ποιος σε άγγιξε;». Ίσως για μοναδική φορά ο Χριστός μάς αποκαλύπτει ότι: «Του έφυγε δύναμη από το σώμα Του» μετά απ’ αυτό το στιγμιαίο άγγιγμα των ιματίων Του.
Γενικά ο αυθορμητισμός είναι θετικό στοιχείο, όμως εδώ βλέπουμε τον Απόστολο Πέτρο να βιάζεται να διατυπώσει μια απορία. Κανονικά θα έπρεπε να είχε την υπομονή και να περίμενε να εξηγήσει ο Χριστός για ποιο λόγο έκανε αυτή την ερώτηση.
Σε αρκετά σημεία των ευαγγελίων φαίνεται ο παρορμητικός χαρακτήρας του Αποστόλου Πέτρου. Ακόμη, ζωγραφίζονται και οι διαφορετικοί χαρακτήρες κάποιων άλλων Μαθητών του Κυρίου. Ξέρουμε επίσης πως ορισμένοι από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης ήταν πολύ μορφωμένοι, ενώ άλλοι ολιγογράμματοι. Παρόλη την μεγάλη αυτή ποικιλία, τόσο τα κείμενα όσο και η δράση όλων συνετέλεσαν ώστε να διαδοθεί η πίστη στον Χριστό και να αλλάξει σε μεγάλο βαθμό η ανθρωπότητα.
Επιστρέφοντας στον Απόστολο Πέτρο, βλέπουμε σε πολλά σημεία των ευαγγελίων να εκδηλώνεται η ορμητικότητά του και, σε άλλες περιπτώσεις ο Χριστός να τον επιπλήττει, ενώ σε άλλες να τον αντιμετωπίζει με υπομονή και κατανόηση. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση πόσο ανθρώπινα και γνήσια παρουσιάζονται τα πρόσωπα των Μαθητών. Η Αγία Γραφή μιλάει και για την αδυναμία των Αποστόλων, πριν από την φώτισή τους από το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής, να κατανοήσουν πολλά από αυτά που έλεγε ή έπραττε ο Κύριος, αλλά και για άλλα αδύνατα σημεία του χαρακτήρα τους. Μας μιλάει ακόμα και για την τριπλή άρνηση του Πέτρου όταν, κατά την δίκη του Ιησού, αρνήθηκε πως Τον γνώριζε από δειλία και φόβο για την ζωή του. Είναι και αυτό μια απόδειξη πως τα ιερά αυτά κείμενα μας δίνουν την γνήσια αλήθεια.
Τέλος, ποιος ηγέτης κάλεσε όσους θέλουν να τον ακολουθήσουν προειδοποιώντας τους πως θα χρειαστεί να απαρνηθούν τον κακό τους εαυτό, να σηκώσουν τον σταυρό τους και να είναι έτοιμοι να υποστούν διωγμούς; Και μόνο για αυτό, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως ο Χριστός είναι η Αλήθεια, όπως το έχει δηλώσει ο ίδιος.
