Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων: Αυτός που μιλάει για το αληθινό γέννημα του Πατέρα, το πήρε από τον Πατέρα, δεν το πήρε από τη σάρκα

Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων: Περί του Μυστηρίου της Ενσαρκώσεως του Κυρίου

Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2025/12/agios-amvrosios-mediolanon-milaei-loipon-o-ioannis-milaei-o-petros-o-christos-epidokimase-kai-sy-den-symfoneis-areiane/

29. 29. Ο Πέτρος λέει, Συ είσαι· δεν λέει: Συ άρχισες να είσαι. Ο Πέτρος λέει: «Συ είσαι ο Υιός του Θεού», δεν λέει: Συ είσαι πλάσμα. Έτσι μίλησε και ο  Ιωάννης. Αν μέχρι τώρα δεν πίστεψες, επειδή δεν κατάλαβες το μυστήριο εκείνου που έγερνε επάνω στη σοφία,[18] το επανέλαβε ο Πέτρος. {861b:}

    Ο Χριστός επιδοκίμασε και τους δύο, τον ένα για την κρίση του, τον άλλο για το μυστήριο· διότι αυτό το προσέθεσε [ο  Ιωάννης], έτσι ώστε να διάβαζες πως έγερνε στο στήθος του Χριστού, και να καταλάβαινες ότι το κεφάλι του, στο οποίο βρίσκεται η κυριώτερη όλων των αισθήσεων, γέμιζε με κάποια μυστική σοφία.

    Αλλά αν δεν νομίζεις πώς εξηγείται το μυστήριο αυτό, ούτε και την κρίση να μην προσβάλλεις. Υμνείται ο Πέτρος επειδή πίστεψε στον Υιό του Θεού, τον οποίο έβλεπε· επειδή χώρισε τον εαυτό του από τις αμάθειες και τις γνώμες του ανόητου πλήθους. Τέλος, όταν ρώτησε ο Κύριος, τι νόμιζαν οι άνθρωποι για τον Υιό του ανθρώπου, καθώς λεγόταν η γνώμη του λαού, ο Πέτρος σιωπούσε.

    30. Σιωπάς λοιπόν Σίμωνα, και καθώς άλλοι αποκρίνονται, προς το παρόν σιωπάς, ενώ ο ίδιος είσαι ο πρώτος που ακόμη και αν δεν σε ρώτησαν μιλείς· {861c:} δεν φοβάσαι μήπως θα επιπλήττεσαι από τον Κύριο που δεν απαντάς σ΄ αυτόν που ρωτά; Γι΄ αυτό, λέει, δεν απαντώ, γιατί δεν με ρωτούν τη δική μου, αλλά ξένη γνώμη· γιατί έχω διαβάσει: «για να μη μιλάει το στόμα μου τα έργα των ανθρώπων»,[19] έργο όμως των απίστων είναι να κηρύττουν απιστίες. Σιωπώ, λοιπόν, προς το παρόν, γιατί δεν με ρωτούν ακόμη αυτό που σκέπτομαι: δεν θα προφέρω με τα χείλη αυτό που η ψυχή δεν επιδοκίμασε. Θα έρθει καιρός που θα απαντώ. Θα ερωτηθώ και ο ίδιος τι σκέπτομαι, τότε τέλος θα απαντήσω αυτό που είναι δικό μου· γιατί δικό μου είναι να λέω την πίστη, να βεβαιώνω την ευσέβεια, να κηρύττω τη χάρι.
    31. Ώστε δεν σιωπά σαν να ήταν πιο νωθρός στη σκέψη, πιο βραδύς στο λόγο, ούτε σαν να αηδίαζε εμποδίζει το υπούργημα του λόγου: αλλ΄ ως προσεκτικός αποφεύγει τον κίνδυνο της χυδαίας γνώμης, αυτός που δεν απέφευγε τον κίνδυνο της σωτηρίας. Εν τέλει, {861d:} αργότερα το έχεις [από τη Γραφή] πως πήδησε από το καράβι για να συναντήσει τον Κύριο,[20] όχι θέλοντας δόξα, αλλά ανυπόμονος για υπακοή.
    32. Αυτός λοιπόν που προηγουμένως σιωπούσε για να μπορέσει να μας διδάξει πως δεν πρέπει να επαναλαμβάνουμε τον λόγο των ασεβών, αυτός, λέω, όταν άκουσε: «σεις λοιπόν ποιος λέτε πως είμαι;»[21] αμέσως, χωρίς να έχει ξεχάσει τη θέση του, άσκησε τα πρωτεία: τα πρωτεία της ομολογίας ασφαλώς, όχι της τιμής· τα πρωτεία της πίστεως, όχι της τάξεως.[22] Δηλαδή {862a:} λέγει: Τώρα κανείς να μη με νικά, τώρα είναι η δική μου σειρά· πρέπει να αναπληρώσω τη σιωπή μου, πρέπει να ωφελήσει που σιώπησα.

    Η γλώσσα μου δεν έχει αγκάθια: χωρίς εμπόδιο πρέπει να προβάλει η πίστη.  Ενώ άλλοι αδειάζουν τον βόρβορο της ασέβειας, που αν και ξένη όμως προβλήθηκε, οι οποίοι έχουν πει πως ο Χριστός είναι η ο Ηλίας η ο Ιερεμίας ή ένας από τους προφήτες, – γιατί αυτή η φωνή είχε ρύπο, αυτή η φωνή είχε αγκάθια, – ενώ άλλοι, λέω, πλένουν τον βόρβορο αυτόν, ενώ από άλλους αφαιρούνται τα αγκάθια αυτά, ας αντηχεί η δική μας φωνή Υιό του Θεού τον  Ιησού.  Ο δικός μου λόγος είναι καθαρός, στον οποίο η ασέβεια που εκφράσθηκε δεν άφησε κανένα αγκάθι.

    33. Αυτός είναι λοιπόν ο Πέτρος που απάντησε αντί των άλλων αποστόλων, η μάλλον πριν από αυτούς· και γι΄ αυτό λέγεται θεμέλιο, επειδή ήξερε να υπηρετεί όχι μόνο το δικό του αλλά και το κοινό. Μ΄ αυτόν {862b:} συναινεί ο Χριστός, του αποκάλυψε ο Πατέρας. Γιατί αυτός που μιλάει για το αληθινό γέννημα του Πατέρα, το πήρε από τον Πατέρα, δεν το πήρε από τη σάρκα.[23]

     

    [18] Βλ.  Ἰω. 13.23: «ἦν δὲ ἀνακείμενος εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ  Ἰησοῦ, ὃν ἠγάπα ὁ  Ἰησοῦς».

    [19] Ψαλ. 16.4.

    [20] Ματθ. 14.29.

    [21] Ματθ. 16.15.

    [22] «statim loci non immemor sui, primatum egit: primatum confessionis utique, non honoris; primatum fidei, non ordinis».

    [23] Βλ. Ματθ. 16.17.

    Από την ιστοσελίδα, «Μυριόβιβλος»: https://www.myriobiblos.gr/texts/greek/ambrose_incarnatio1.html