(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Άλλη μια φορά πήγε ένας άνθρωπος στον Άγιο [στον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα πατριάρχη Αλεξανδρείας], τον παρακαλούσε να τον ελεήσει, και ο Άγιος τον λυπήθηκε πολύ, επειδή ήταν πρώην άρχοντας και είχε πτωχεύσει. Γι’ αυτό είπε στον διανομέα να του δώσει δεκαπέντε λίτρες χρυσάφι.
Εκείνος όμως, πηγαίνοντας να φέρει τα χρήματα, συμβουλεύτηκε τον οικονόμο και άλλους, και δεν έδωσαν παρά μόνο πέντε λίτρες, επειδή τους φάνηκε πολύ να δώσουν δεκαπέντε.
Εκείνη την ώρα, ο Άγιος ήταν στην Εκκλησία, γιατί ήταν Κυριακή πρωί, και μόλις βγήκε, τον συνάντησε μια χήρα, μια πολύ πλούσια γυναίκα, και του δίνει ένα γράμμα, στο οποίο έγραφε ότι του χάριζε πεντακόσιες λίτρες χρυσάφι για τη σωτηρία της ψυχής της.
Βλέποντας αυτό, ο Άγιος, με τη Χάρη της προορατικότητας που είχε, κατάλαβε την αιτία του πράγματος και λέει στους υπηρέτες: «Πόσο χρυσάφι δώσατε σε εκείνον τον φτωχό, για τον οποίο σας είπα;».
Εκείνοι απάντησαν: «Όσο πρόσταξες».
Τότε ο Άγιος φώναξε τον φτωχό και τον ρώτησε μπροστά τους πόσο πήρε. Εκείνος ομολόγησε την αλήθεια.
Τότε ο Άγιος τους δείχνει το γράμμα της γυναίκας και τους λέει με αυστηρότητα: «Ο Θεός να σας συγχωρέσει για τις χίλιες λίτρες χρυσάφι τις οποίες εξαιτίας μας έχασα σήμερα, γιατί αν δίνατε όσα σας είπα σε εκείνον τον φτωχό, θα μου έδινε η γυναίκα εκείνη άλλες χίλιες λίτρες χρυσάφι. Και για να βεβαιωθείτε για την αλήθεια, πείτε στη γυναίκα να έρθει εδώ».
Εκείνη ήρθε αμέσως κρατώντας το χρυσάφι.
Ο Άγιος της λέει: «Σε παρακαλώ, πες μου την αλήθεια, είχες σκοπό να μου δώσεις περισσότερα χρήματα;».
Εκείνη, με πολύ φόβο, αποκρίθηκε: «Πραγματικά, Δέσποτα Άγιε, χίλιες πεντακόσιες λίτρες έγραψα με το χέρι μου στο χαρτί που σου έδωσα. Έπειτα τον ξαναδιάβασα, αν έχει κάποιο λάθος, και βλέπω γραμμένες μόνο πεντακόσιες. Το πώς έγινε αυτό δεν το γνωρίζω, γιατί το χαρτί δεν τον έδωσα σε χέρια άλλου. Γι’ αυτό, θαυμάζοντας για το γεγονός, νόμισα ότι ο Θεός δεν ήθελε να δώσω περισσότερα».
Ακούγοντας αυτά, οι διανομείς του Αγίου έπεσαν στα πόδια του ζητώντας συγχώρηση. Εκείνος τους πρόσταξε να μην κάνουν πλέον παρακοή, αλλά να εκτελούν ό,τι τους προστάζει.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Νοέμβριος, τόμος 11ος.
