(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Θαλασσοταραχή
Στις δύο εβδομάδες που ο Άγιος έμεινε μαζί μας, έκανε αρκετά ταξίδια με τον πατέρα μου και σε πολλά, παίρνανε και εμένα. Δύο φορές διανυκτερεύσαμε στις ενορίες που πηγαίναμε. Ο Άγιος με τον πατέρα μου κοιμόντουσαν μέσα στον Ι. Ναό.
Κάποια μέρα πήγαμε στο πιο κοντινό λιμάνι του χωριού, στο Ρούσιο λιμάνι, και θέλαμε να ταξιδέψουμε για την Αγία Ρουμέλη με ένα μικρό καΐκι ιδιοκτησίας του κ. Στ. Π*. Ένα ταξίδι περίπου τριών ωρών.
Είχε έρθει μαζί μας και μία φοιτήτρια που σπούδαζε κοινωνιολογία στη Ζυρίχη και τη φιλοξενούσαμε στο σπίτι μας για να κάνει την πτυχιακή εργασία της.
Όλοι μαζί πλησιάσαμε το καΐκι που δερνόταν από τα κύματα, διότι ήταν χειμώνας και η θάλασσα είχε φουρτούνα.
Εγώ και η φοιτήτρια φοβόμασταν πολύ πως, αν ταξιδέψουμε, θα βουλιάξουμε και θα πνιχτούμε.
Ο πατέρας μου δεν μιλούσε και άφηνε τις πρωτοβουλίες στον Άγιο.
Πρώτος στο καΐκι που τρανταζότανε από τα κύματα ανέβηκε ο Άγιος και την ίδια στιγμή το καΐκι ακινητοποιήθηκε και η θάλασσα έγινε λάδι!
Θυμάμαι πόσο θαυμασμό μου προκάλεσε το γεγονός αυτό της απότομης νηνεμίας.
Ανεβήκαμε και εμείς άφοβα και φύγαμε…
Ολόκληρο το όνομα είναι γραμμένο στο πιο κάτω βιβλίο.
Απόσπασμα από το βιβλίο, ο «Όσιος Πορφύριος, Ο προφήτης, Μαρτυρίες», τόμος β’, έκδοση του Αγιοπαυλίτικου Ιερού Κελλίου Αγίων Θεοδώρων.
