(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Αγίου Γρηγορίου Παλαμά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης
Ομιλία 57. Εκφωνήθηκε την Κυριακή των Πατέρων
Περί της κατά σάρκα γενεαλογίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της Αειπαρθένου Θεοτόκου που τον εγέννησε εν παρθενία
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2025/12/agios-grigorios-palamas-giati-o-kyrios-genealogeitai-kata-sarka-diaforetika-apo-tous-evangelistes-louka-kai-matthaio/
14 Όλα δε αυτά είναι προγράμματα και τύπος μεγαλυτέρων μυστηρίων· διότι με τη βασιλική έπρεπε να συναφθή πολυειδώς η ιερατική φυλή, που φυτρώνει την κατά σάρκα γενεά του Χριστού· επειδή όντως ο Χριστός είναι πολυειδώς βασιλεύς και αρχιερεύς αιώνιος.
Το ότι δε οι υιοποίητοι έχουν τη θέσι υιών και ο νόμος δέχεται τους θετούς πατέρες όχι λιγώτερο, αν όχι και περισσότερο, από τους κατά φύσι, έπειτα δε και την άλλη συγγένεια, ήταν πρόγραμμα και τύπος σαφής της από τον Χριστό υιοθεσίας και συγγενείας και κλήσεως τόσο κατά το πνεύμα όσο και κατά το νόμο της χάριτος.
Διότι ο ίδιος ο Κύριος λέγει στα ευαγγέλια, «ο εκτελών το θέλημα του Πατρός μου στους ουρανούς, αυτός είναι και αδελφός μου και αδελφή μου και μητέρα μου»
15 Βλέπετε γενεά Χριστού και συγγένεια που εφύτρωσε όχι κατά τη φύσι αλλά κατά τη χάρι και τον από τη χάρι νόμο; Ο οποίος τόσο πολύ διαφέρει προς το καλύτερο από τον νόμο που εδόθηκε διά του Μωυσέως, ώστε όσοι ωνομάσθηκαν υιοί σύμφωνα με εκείνον να μη γεννώνται από τον Θεό ούτε να υπερβαίνουν τη φύσι, όσοι δε έγιναν υιοί κατά τον νόμο της χάριτος, να γεννώνται από τον Θεό και να τελειώνωνται επάνω από την φύσι, να υιοθετούνται διά του Χριστού από τον Αβραάμ και να προσοικειώνωνται περισσότερο από τους κατά το αίμα υιούς.
Διότι όλοι οι βαπτισθέντες στο όνομα του Χριστού, αφού ενδύθηκαν τον Χριστό κατά τον Παύλο, ενώ είναι άλλων παιδιά κατά την φύσι, γίνονται υπεράνω της φύσεως από τον Χριστό που έτσι νικά την φύσι, ώστε αυτός μεν να σαρκωθή από άγιο Πνεύμα και την αειπάρθενη Μαρία χωρίς σπέρμα, στους πιστεύοντας δε στο όνομά του να παρέχη δύναμι και εξουσία να γίνουν τέκνα Θεού.
Διότι, όσοι τον έλαβαν, λέγει ο ευαγγελιστής, τους έδωσε εξουσία να γίνουν τέκνα Θεού, στους πιστεύοντας στο όνομά του δηλαδή, «οι οποίοι εγεννήθηκαν όχι από αίματα ούτε από θελήματα σαρκός ούτε από θέλημα ανδρός, αλλά από τον Θεό».
16 Πώς δε, αφού είπε ότι εγεννήθηκαν από τον Θεό, δεν είπε, επίσης ότι έγιναν τέκνα Θεού, αλλ’ ότι έλαβαν δύναμι να γίνουν; Το έκαμε βλέποντας προς το τέλος και προς εκείνη την αποκατάστασι, την τελειότητα του μέλλοντος αιώνος· διότι ο ίδιος ευαγγελιστής λέγει σ’ επιστολή, «δεν εφανερώθηκε ακόμη τι θα είμαστε όταν δε φανερωθή, θα είμαστε όμοιοι με αυτόν».
Τότε λοιπόν και τέκνα του Θεού θα είμαστε, αφού ιδούμε και πάθωμε την λαμπρότητα του Θεού, περιλαμπόμενοι με την αυγή της δόξας του Χριστού και εκλάμποντας μαζί του, όπως μας το παρέστησαν ο Μωυσής και ο Ηλίας που εθεάθηκαν μαζί του με δόξα στο Θαβώριο όρος· διότι, λέγει, «θα λάμψουν οι δίκαιοι σαν ο ήλιος στη βασιλεία του Πατρός των».
Τώρα δε λαμβάνομε προς τούτο δύναμι διά της χάριτος στο θείο βάπτισμα. Όπως δηλαδή το γεννημένο βρέφος επήρε από τους γονείς δύναμι να γίνη άνδρας και κληρονόμος της οικίας και της περιουσίας των, δεν την έχει όμως ακόμη αυτή την κληρονομία λόγω της ατελείας της ηλικίας, αλλ’ ούτε θα την λάβη αν προηγηθή στο θάνατο, έτσι και ο αναγεννημένος από το Πνεύμα διά του κατά Χριστόν βαπτίσματος έλαβε δύναμι να γίνη υιός και κληρονόμος Θεού, συγκληρονόμος δε Χριστού, και θα λάβη την θεία και αθάνατη υιοθεσία και κληρονομία ασφαλώς και αναφαιρέτως κατά το μέλλοντα αιώνα, αν δεν αποκρουσθή από αυτήν λόγω νοητού θανάτου.
Είναι δε νοητός θάνατος η αμαρτία. Διότι ο μεν αισθητός θάνατος λύεται όταν φθάση, ο μελλοντικός αιών, ο δε νοητός επικυρώνεται για όσους τον μεταφέρουν από εδώ.
Από τον τόμο «Γρηγορίου Παλαμά, έργα 11» των Πατερικών Εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς». Εισαγωγή, κείμενο, μετάφραση, σχόλια Παναγιώτης Κ. Χρήστου.
