(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Κάποτε έλεγε σ’ έναν από τους μαθητές του ο Γέροντας Νικόδημος Μαντίτσα:
-Πάτερ, εγώ δε σου βάζω πολλή νηστεία και μετάνοιες. Διότι και η αρκούδα και τα φίδια νηστεύουν. Αλλά η αρκούδα πάντα αρκούδα μένει και το φίδι πάντοτε φίδι. Όταν δαγκώνουν, και τα δύο θανατώνουν. Έτσι και ο άνθρωπος: νηστεύει μερικές φορές πολύ, αλλά στην καρδιά είναι γεμάτος από κακία, ενώ όταν μένει ελεύθερος στο φαγητό και στο ποτό, πέφτει στο αμάρτημα της λαιμαργίας. Λοιπόν νήστευε και προσευχήσου κατά τη δύναμή σου, αλλά πάνω απ’ όλα να διαβάζεις την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες. Τότε μόνο θα διδαχθείς τι πρέπει να κάνεις, πως να προσεύχεσαι και να νηστεύεις, από τι να προφυλάγεσαι και πώς θα σωθείς.
*****
Έλεγε κάποτε ο στάρετς Κλεόπας [νυν Άγιος Κλεόπας] σε μία ομάδα σπουδαστών θεολογικού σεμιναρίου: «Μπορείς να δώσεις κανόνα στους ανθρώπους να κάνουν ελεημοσύνη. Αλλά όχι σε κείνους τους πλουσίους που δε λογαριάζουν τα λεφτά.
Αυτοί έχουν «φίσκα» τις τσέπες τους, έρχονται και σου βάζουν στο τραπέζι ένα μάτσο χρήματα και σου λένε: «Ορίστε, είναι έτοιμα! Τώρα έσωσα την ψυχή μου!». Αλλά η βασιλεία του Θεού δεν αγοράζεται με χρήματα.
Αυτούς πρέπει να τους βάλεις να νηστεύουν, να κάνουν μετάνοιες, να αγρυπνούν. Διότι τότε κοπιάζουν κι έχουν μισθό από το Θεό. Ελεημοσύνη θα πεις να κάνουν οι πτωχοί.
Ένας πτωχός για να βοηθήσει το διπλανό του, σημαίνει ότι πρέπει να κοπιάσει να βρει τα χρήματα. Ακόμη, θα δώσει και από το υστέρημά του. Έτσι θα έχει μισθό από το Θεό».
Από το βιβλίο, «Γεροντικό Ρουμάνων Πατέρων», των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη.
