ΚΑΝΩΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης, ᾨδὴ α’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Ἁρματηλάτην Φαραὼ ἐβύθισε,…»
Α. Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου Μάρτυρος, ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ, τὸ ζοφερὸν ὄμμα, τῆς ψυχῆς μου φώτισον, αἴγλην διδοὺς μοι Δέσποτα,
τῆς σῆς φωτοχυσίας, τῶν ψυχοφθόρων πταισμάτων μου,
πᾶσαν τὴν ἀχλὺν ἀφανίζουσαν.
Απλή σύνταξη
Χριστέ, ταῖς ἱκεσίαις Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου Μάρτυρος,
φώτισον τὸ ζοφερὸν ὄμμα τῆς ψυχῆς μου, διδοὺς μοι Δέσποτα
αἴγλην τῆς σῆς φωτοχυσίας, ἀφανίζουσαν πᾶσαν
τὴν ἀχλὺν τῶν ψυχοφθόρων πταισμάτων μου.
Μετάφραση
Χριστέ μου, με τις ικεσίες της Αικατερίνης της πάνσοφης Μάρτυρος
φώτισε τα σκοτεινά μάτια της ψυχής μου και δώσε μου, Δέσποτα,
την λάμψη της δικιάς σου φωτοχυσίας που εξαφανίζει
την σκοτοδίνη των πταισμάτων που φθείρουν την ψυχή μου.
Β. Ἰθυνομένη τοῦ Δεσπότου πάνσοφε, θείοις προστάγμασι,
καὶ τῷ αὐτοῦ πόθῳ, φλεγομένη ἔδραμες, πρὸς τοὺς ἀγῶνας σπεύδουσα, καὶ τυράννων τὰς φρένας, Αἰκατερῖνα κατέπληξας,
λόγῳ καὶ σοφίᾳ καὶ χάριτι.
Απλή σύνταξη
Ἰθυνομένη θείοις προστάγμασι τοῦ Δεσπότου, πάνσοφε, ,
καὶ φλεγομένη τῷ αὐτοῦ πόθῳ ἔδραμες σπεύδουσα
πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ κατέπληξας τὰς φρένας τυράννων,
Αἰκατερῖνα, λόγῳ καὶ σοφίᾳ καὶ χάριτι.
Μετάφραση
Κατευθυνόμενη από τα θεία προστάγματα του Δεσπότη, Πάνσοφη,
και φλεγόμενη από τον πόθο γι’ αυτόν έτρεχες με βιασύνης
σε αγώνες και κατέπληξες με τον λόγο σου, Αικατερίνη,
το μυαλό των τυράννων με σοφία και χάρη.
Γ. Κυβερνωμένη τῇ παλάμῃ ἔνδοξε, τῇ κραταιᾷ τοῦ Χριστοῦ, εἰδωλικὴν ζάλην, Μάρτυς ὑπεξέφυγες, ἀβρόχως ὑπερπλέουσα, τοῦ Σταυροῦ τῷ ἱστίῳ, καὶ θείαις αὔραις τοῦ Πνεύματος, ᾄσμα τῷ Θεῷ ἀναμέλπουσα.
Απλή σύνταξη
Κυβερνωμένη, ἔνδοξε, τῇ κραταιᾷ τῇ παλάμῃ τοῦ Χριστοῦ,
ὑπεξέφυγες, Μάρτυς, εἰδωλικὴν ζάλην, ὑπερπλέουσα ἀβρόχως
τῷ ἱστίῳ τοῦ Σταυροῦ καὶ θείαις αὔραις τοῦ Πνεύματος,
ἀναμέλπουσα ᾄσμα τῷ Θεῷ
Μετάφραση
Κυβερνωμένη, ένδοξη, από το δυνατό χέρι του Χριστού
ξέφυγες, Μάρτυς, από την ειδωλολατρική ζάλη,
επιπλέοντας χωρίς να βραχείς με το ιστίο του Σταυρού
και με τις θείες αύρες του Αγίου Πνεύματος
ψάλλοντας άσμα στον Θεό.
Δ. Ἀγαλλομένη παρθενίας κάλλεσιν, Αἰκατερῖνα σοφή, καὶ θεϊκὴν γνῶσιν, οὐρανόθεν ἔχουσα, τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, εὐθαρσῶς καὶ ἀνδρείως, τοὺς προεστῶτας κατῄσχυνας, τούτους κατὰ κράτος νικήσασα.
Απλή σύνταξη
Ἀγαλλομένη κάλλεσιν παρθενίας, Αἰκατερῖνα σοφή,
καὶ ἔχουσα οὐρανόθεν θεϊκὴν γνῶσιν κατῄσχυνας εὐθαρσῶς
τοὺς προεστῶτας τῆς ψευδωνύμου γνώσεως,
καὶ νικήσασα ἀνδρείως τούτους κατὰ κράτος.
Μετάφραση
Αγαλλόμενη με τα κάλλη της παρθενίας σου, σοφή Αικατερίνη,
Και έχοντας από τον ουρανό θεϊκή γνώση καταντρόπιασες
με πολύ θάρρος αυτούς που πρωτοσταστούσαν στην ψεύτικη γνώση
νικώντας τους με ανδρεία κατά κράτος.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης, ᾨδὴ γ’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου,Ὁ στερεώσας καταρχάς, τοὺς οὐρανοὺς
Α. Ἐθελουσίαις σου ῥοπαῖς, ἐχώρησας πρὸς τὸ πάθος, τὸ ἑκούσιον Χριστὸν μιμουμένη, καὶ νικήσασα λαμπρῶς, τὸν σκότους κοσμοκράτορα, στεφανηφόρος ὤφθης, Αἰκατερῖνα θεόληπτε.
Απλή σύνταξη
Εχώρησας πρὸς τὸ ἑκούσιον τὸ πάθος, Ἐθελουσίαις σου ῥοπαῖς
μιμουμένη Χριστὸν, καὶ νικήσασα λαμπρῶς, τὸν κοσμοκράτορα σκότους, ὤφθης στεφανηφόρος, θεόληπτε Αἰκατερῖνα.
Μετάφραση
Προχώρησες προς το εκούσιο πάθος μιμούμενη τον Χριστό
με εθελούσια κίνητρα και νικώντας λαμπρά τον κοσμοκράτορα
του σκότους παρουσιάστηκες στεφανωμένη, εσύ Αικατερίνη
που πήρες μέσα σου τον Θεό.
Β. Ῥωμαλεότητι φρενῶν, διήλεγξας τοὺς τυράννους, ἀθεΐας ἐν βυθῷ κυλισθέντας, ῥητορεύουσα σαφῶς, θεογνωσίας δόγματα, θείᾳ σοφίᾳ Μάρτυς, λαμπρυνομένη πανεύφημε.
Απλή σύνταξη
Διήλεγξας τοὺς τυράννους ρωμαλεότητι φρενῶν,
κυλισθέντας ἐν βυθῷ ἀθεΐας, ῥητορεύουσα σαφῶς,
δόγματα θεογνωσίας, λαμπρυνομένη θείᾳ σοφίᾳ, πανεύφημε Μάρτυς,.
Μετάφραση
Έλεγξες με ρωμαλέο φρόνημα τους τυράννους
που κυλίστηκαν στο βυθό της αθεΐας αναπτύσσοντας
με ρητορική σαφήνεια τα δόγματα της θεογνωσίας
και φωτισμένη από την θεία σοφία, Μάρτυς πανεφημισμένη.
Γ. Ἰσοθεΐαν τοῖς ὠσί, τῆς Εὔας ὁ ψιθυρίσας, ὑπὸ Κόρης ἁπαλῆς νῦν πατεῖται· τῷ γὰρ ὅπλῳ τοῦ Σταυροῦ, περιφραχθεῖσα ᾔσχυνεν, Αἰκατερῖνα Μάρτυς, ἄμετρα τοῦτον καυχώμενον.
Απλή σύνταξη
Ο ψιθυρίσας ισοθεΐαν τοῖς ὠσί τῆς Εὔας, πατεῖται νῦν ὑπὸ ἁπαλῆς Κόρης · περιφραχθεῖσα τῷ γὰρ ὅπλῳ τοῦ Σταυροῦ, ᾔσχυνεν τοῦτον,
Αἰκατερῖνα Μάρτυς, καυχώμενον ἄμετρα.
Μετάφραση
Αυτός που ψιθύρισε στα αυτιά της Εύας μιλώντας για ισοθεΐα ποδοπατείται τώρα από την νεαρή κόρη, διότι αφού περιχαρακώθηκε με το όπλο του Σταυρού, η Μάρτυς Αικατερίνη ντρόπιασε αυτόν που καυχιόταν υπερβολικά.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης, ᾨδὴ δ’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Σύ μου ἰσχύς, Κύριε…»
Α. Ἀθλητικήν, Αἰκατερῖνα τὴν ἔνστασιν, ἐπεδείξω, Μάρτυς παναοίδιμε, τῷ δυσμενεῖ λίαν καρτερῶς, ἀντικαταστᾶσα, καὶ τοῦτον καταπατήσασα, ποσὶν ὡραϊσμένοις, τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει, Ἀθληφόρε Μαρτύρων τὸ καύχημα.
Απλή σύνταξη
Αἰκατερῖνα μάρτυς παναοίδιμε ἐπεδείξω αθλητικήν τὴν ἔνστασιν
ἀντικαταστᾶσα λίαν καρτερῶς τῷ δυσμενεῖ,
καὶ καταπατήσασα τοῦτον, ποσὶν ὡραϊσμένοις,
τῇ δυνάμει τοῦ Σταυροῦ, Ἀθληφόρε, τὸ καύχημα Μαρτύρων.
Μετάφραση
Αικατερίνη μάρτυς, εσύ που αξίζεις πάντα να υμνείσαι,
έδειξες αθλητική αντίσταση, γιατί αντιστάθηκες
με μεγάλη καρτερία στον εχθρό και τον ποδοπάτησες
με τα ωραία σου πόδια με την δύναμη του Σταυρού,
εσύ Αθλοφόρε, το καύχημα των Μαρτύρων.
Β. Νύμφη Χριστοῦ, Αἰκατερῖνα πανόλβιε, καθωράθης, θείας ὡραιότητος, φωτοειδέσι μαρμαρυγαῖς, ἀγλαϊζομένη, καὶ κάλλει περιαστράπτουσα· διὸ καὶ γηθομένη, μελῳδεῖς τῷ Δεσπότῃ,
τῇ δυνάμει σου δόξα Φιλάνθρωπε.[1]
Απλή σύνταξη
Αἰκατερῖνα, πανόλβιε Νύμφη Χριστοῦ, καθωράθης ἀγλαϊζομένη
φωτοειδέσι μαρμαρυγαῖς θείας ὡραιότητος καὶ περιαστράπτουσα κάλλει · διὸ καὶ γηθομένη μελῳδεῖς τῷ Δεσπότῃ, δόξα τῇ δυνάμει σου Φιλάνθρωπε.
Μετάφραση
Αικατερίνη πανευτυχισμένη νύφη του Χριστού,
εμφανίστηκες λαμπερή από τις φωτεινές λάμψεις
της θείας ωραιότητας και αστράφτοντας τους γύρω σου
με το θεϊκό σου κάλλος, γι’ αυτό και καταχαρούμενη
αναπέμπεις μελωδίες στον Δεσπότη σου λέγοντας:
δόξα στην δύναμή σου Φιλάνθρωπε.
Γ. Τυραννικήν, ἀλαζονείαν ἐφαύλισας, καὶ τῷ θείῳ, λόγῳ τῆς σοφίας σου, ὡς ἐκ βυθοῦ, τῆς ἀπατηλῆς, δεισιδαιμονίας, τοὺς πλανωμένους ἐξήρπασας, διδάσκουσα κραυγάζειν, τῷ Χριστῷ μελῳδοῦντας,
τῇ δυνάμει σου δόξα Φιλάνθρωπε.
Απλή σύνταξη
Εφαύλισας τυραννικήν ἀλαζονείαν καὶ ἐξήρπασας τοὺς πλανωμένους
τῷ θείῳ λόγῳ τῆς σοφίας σου ὡς ἐκ βυθοῦ, τῆς ἀπατηλῆς δεισιδαιμονίας, διδάσκουσα κραυγάζειν τῷ Χριστῷ μελῳδοῦντας:
δόξα τῇ δυνάμει σου Φιλάνθρωπε.
Μετάφραση
Ξευτέλισες την τυραννική αλαζονεία και άρπαξες τους πλανημένους
με τον θεϊκό λόγο της σοφίας σου από τον βυθό της απατηλής δεισιδαιμονίας διδάσκοντάς τους να φωνάζουν δυνατά
στις μελωδίες τους: δόξα στην δύναμή σου Φιλάνθρωπε.
Δ. Ἡ εὐκλεής, καὶ φωτοφόρος πανήγυρις, τῆς ἐνδόξου μνήμης σου Πανεύφημε, τῆς καρτερῶς, θράσος τοῦ ἐχθροῦ, καταπατησάσης,
ὡς ἥλιος ἀνατέταλκεν, ἐν ᾗ μεγαλοφώνως, τῷ Δεσπότῃ βοῶμεν,
τῇ δυνάμει σου δόξα φιλανθρωπε.
Απλή σύνταξη
Ἡ εὐκλεής, καὶ φωτοφόρος πανήγυρις τῆς ἐνδόξου μνήμης σου,
Πανεύφημε, τῆς καταπατησάσης καρτερῶς θράσος τοῦ ἐχθροῦ
ἀνατέταλκεν ὡς ἥλιος, ἐν ᾗ μεγαλοφώνως βοῶμεν τῷ Δεσπότῃ:
δόξα τῇ δυνάμει σου φιλανθρωπε.
Μετάφραση
Η δοξασμένη και λαμπρή πανήγυρη της ένδοξης μνήμης σου,
εσύ που είσαι παντού φημισμένη, γιατί με δύναμη ποδοπάτησες το θράσος του εχθρού, ανέτειλε όπως ο ήλιος και σε αυτήν μεγαλόφωνα
κραυγάζουμε στον Δεσπότη: δόξα στην δύναμή σου, Φιλάνθρωπε.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης ᾨδὴ ε’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Ἴνα τὶ με ἀπώσω…»
Α. Πόθῳ πυρπολουμένη, Μάρτυς παναοίδιμε τῷ τοῦ Δεσπότου σου, καὶ ζητοῦσα τούτου, τὸ ἀμήχανον κάλλος θεάσασθαι, αὐθαιρέτῳ γνώμῃ, τοῖς αἰκισμοῖς σαυτὴν παρέσχες, παρθενίας ἐκλάμπουσα χάρισιν.
Απλή σύνταξη Π
Πυρπολουμένη, Μάρτυς παναοίδιμε, πόθῳ τῷ τοῦ Δεσπότου σου
καὶ ζητοῦσα θεάσασθαι τὸ ἀμήχανον κάλλος τούτου,
παρέσχες σαυτὴν αὐθαιρέτῳ γνώμῃ τοῖς αἰκισμοῖς
ἐκλάμπουσα χάρισιν παρθενίας.
Μετάφραση
Φλεγόμενη, Μάρτυς πανύμνητε, από τον πόθο του Δεσπότη σου
και επιδιώκοντας να δεις το άπειρο κάλλος του
πρόσφερες τον εαυτό σου με ελεύθερη βούληση σε βασανισμούς,
αστράφτοντας από τις χάρες της παρθενίας σου.
Β. Ἄθλοις ἱερωτάτοις, Κόρη καλλιπάρθενε καταλαμπρύνασα,
σεαυτὴν προφρόνως, ἀνελήλυθας πρὸς τὴν οὐράνιον, τοῦ Χριστοῦ παστάδα, καὶ νῦν φαιδρῶς τῷ σῷ Νυμφίῳ, γηθομένη συνήφθης πανόλβιε.
Απλή σύνταξη
Καταλαμπρύνασα σεαυτὴν, Κόρη καλλιπάρθενε, προφρόνως
άθλοις ἱερωτάτοις ἀνελήλυθας πρὸς τὴν οὐράνιον παστάδα
τοῦ Χριστοῦ καὶ νῦν γηθομένη φαιδρῶς συνήφθης, πανόλβιε,
τῷ σῷ Νυμφίῳ
Μετάφραση
Λαμπρύνοντας υπερβολικά τον εαυτό σου, Κόρη ωραιοτάτη Παρθένα, πρόθυμα με ιερότατους άθλους ανέβηκες στον ουράνιο νυφικό θάλαμο του Χριστού και τώρα καταχαρούμενη ενώθηκες, πανευτυχισμένη,
με τον Νυμφίο σου.
Γ. Νεᾶνις φαιδροτάτη, ὤφθης ἀγαπήσασα μόνον ἐράσιμον,
καὶ ὀπίσω τούτου, συντονώτατον δρόμον διήνυσας,
εἰς ὀσμὴν τοῦ μύρου, σοῦ νοητῶς τοῦ κενωθέντος,
ἐκβοῶσα δραμοῦμαι Νυμφίε μου.
Απλή σύνταξη
Νεᾶνις φαιδροτάτη, ὤφθης ἀγαπήσασα μόνον ἐράσιμον,
καὶ διήνυσας συντονώτατον δρόμον ὀπίσω τούτου
εἰς ὀσμὴν τοῦ μύρου σοῦ τοῦ κενωθέντος νοητῶς,
ἐκβοῶσα δραμοῦμαι Νυμφίε μου.
Μετάφραση
Φάνηκες χαρούμενη κοπέλα, γιατί αγάπησες αυτόν τον οποίο μόνο
αξίζει κανείς να αγαπήσει και έτρεξες πολύ γρήγορα το δρόμο
από πίσω του για την ευωδία του μύρου που για σένα νοερά χύθηκε
φωνάζοντας: έρχομαι Νυμφίε μου.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης ᾨδὴ ς’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Ἄβυσσος ἁμαρτιῶ…»,
Α. Ὅλην σε περικαλῆ, παρθενίας ἀπαστράπτουσαν αἴγλῃ, μαρτυρικοῖς τε Κόρη, φοινιχθεῖσαν ἐν αἵμασι, καθορῶν ὁ ἀγαθός, Λόγος καὶ ἄχραντος, ἐν θαλάμοις, ἐπουρανίοις κατεσκήνωσεν.
Απλή σύνταξη
Ο ἀγαθός, καὶ ἄχραντος Λόγος καθορῶν σε, Κόρη,
όλην περικαλῆ, ἀπαστράπτουσαν αἴγλῃ παρθενίας,
φοινιχθεῖσαν τε ἐν μαρτυρικοῖς αἵμασι
κατεσκήνωσεν ἐν ἐπουρανίοις θαλάμοις,.
Μετάφραση
Ο αγαθός και αμόλυντος Λόγος του Θεού, Κόρη, όταν σε είδε
τόσο όμορφη, αστραφτερή από την λάμψη της παρθενίας
και αιματοβαμμένη με μαρτυρικά αίματα,
σε εγκατέστησε μέσα σε επουράνιους θαλάμους.
Β. Ἰσχύσας διὰ Σταυροῦ, τῶν Τυράννων καταλῦσαι τὸ κράτος, καὶ κοσμικῆς σοφίας, διελέγξαι τὸ μάταιον, θεοπνεύστου διδαχῆς, βρύουσα δόγματα, μεγαλόφρον Αἰκατερῖνα πανοίδιμε.
Απλή σύνταξη
Ἰσχύσας διὰ Σταυροῦ καταλῦσαι τὸ κράτος τῶν Τυράννων,
καὶ διελέγξαι τὸ μάταιον κοσμικῆς σοφίας βρύουσα δόγματα
θεοπνεύστου διδαχῆς, μεγαλόφρον Αἰκατερῖνα πανοίδιμε.
Μετάφραση
Αξιώθηκες με την δύναμη του Σταυρού να καταλύσεις
το κράτος των τυράννων και να ελέγξεις την ματαιότητα
της κοσμικής σοφίας, ενώ η ίδια, μεγαλόψυχη και
πανύμνητη Αικατερίνη, ήσουν πλημμυρισμένη
από τα δόγματα της θεόπνευστης διδασκαλίας.
Γ. Δόλῳ πρώην τὸν Ἀδάμ, Παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐκβαλόντα, τῶν αἰκισμῶν τοὺς πόνους, καρτερῶς ὑπομείνασα, καταβέβληκας εἰς γῆν, Μάρτυς πανένδοξε, καὶ στεφάνοις, τῆς Βασιλείας ἐστεφάνωσαι.
Απλή σύνταξη
Καταβέβληκας εἰς γῆν, Μάρτυς πανένδοξε,
ἐκβαλόντα δόλῳ πρώην τὸν Ἀδάμ τῆς τρυφῆς Παραδείσου,
ὑπομείνασα καρτερῶς τοὺς πόνους τῶν αἰκισμῶν
καὶ ἐστεφάνωσαι στεφάνοις τῆς Βασιλείας.
Μετάφραση
Κατανίκησες εδώ στη γη, πανένδοξε Μάρτυς, αυτόν που παλιά
έβγαλε με δόλο τον Αδάμ από την απόλαυση του Παραδείσου
και αφού υπέμεινες με καρτερία τους πόνους των βασανιστηρίων,
στεφανώθηκες με τα στεφάνια της Βασιλείας των Ουρανών.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης ᾨδὴ ζ’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Θεοῦ συγκατάβασιν…»
Α. Μαρτύρων τὸ καύχημα, τῆς εὐσεβείας μύστης γεγένησαι,
τῷ λαμπρῷ σου Νυμφίῳ, Μαρτύρων δῆμον πρασαγαγοῦσα Χριστῷ· μεθ’ οὗ κραυγάζεις πανεύφημε ψάλλουσα·
Εὐλογητός ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἤμών[2].
Απλή σύνταξη
Γεγένησαι τὸ καύχημα Μαρτύρων, μύστης τῆς εὐσεβείας,
πρασαγαγοῦσα δῆμον Μαρτύρων τῷ λαμπρῷ σου Νυμφίῳ Χριστῷ·
μεθ’ οὗ κραυγάζεις πανεύφημε ψάλλουσα·
Εὐλογητός ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἤμών.
Μετάφραση
Έγινες το καύχημα των Μαρτύρων και ο μυστικός μέτοχος ευσεβείας
με το να οδηγήσεις το πλήθος των Μαρτύρων στον λαμπρό σου Νυμφίο Χριστό και μαζί τους, πανύμνητε, κραυγάζεις ψέλνοντας:
Είναι πράγματι άξιος κάθε δοξολογίας ο Θεός των πατέρων μας.
Β. Ὁ λόγος σου Πάνσοφε, πρὸς σωτηρίαν πολλοὺς ἐξήρπασεν, ἐξ εἰδωλομανίας, καὶ φωτοφόρους ἔδειξε Μάρτυρας, μεγαλοφώνως σὺν σοὶ ἀνακράζοντας· Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν.
Απλή σύνταξη
Ὁ λόγος σου, Πάνσοφε, ἐξήρπασεν πολλοὺς ἐξ εἰδωλομανίας
πρὸς σωτηρίαν καὶ ἔδειξε φωτοφόρους Μάρτυρας,
μεγαλοφώνως σὺν σοὶ ἀνακράζοντας·
Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν.
Μετάφραση
Ο λόγος σου, Πάνσοφη, άρπαξε πολλούς από την μανία των ειδώλων
προς την σωτηρία και τους ανέδειξε φωτισμένους μάρτυρες,
που μεγαλόφωνα κραυγάζουν μαζί σου:
Είναι πράγματι άξιος κάθε δοξολογίας ο Θεός των πατέρων μας.
Γ. Νεᾶνις ὀπίσω σου, ἀκολουθοῦσά σοι προσενήνεκται
διὰ ξίφους τμηθεῖσα, σὸν μιμουμένη πάθος τὸ ἄχραντον,
καὶ σοὶ τῷ Κτίστῃ βοῶσα καὶ λέγουσα·
Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν.
Απλή σύνταξη
Νεᾶνις ἀκολουθοῦσά σοι ὀπίσω σου προσενήνεκται,
τμηθεῖσα διὰ ξίφους μιμουμένη σὸν τὸ ἄχραντον πάθος,
βοῶσα καὶ λέγουσα καὶ σοὶ τῷ Κτίστῃ ·
Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν.
Μετάφραση
Νεαρή κοπέλα ακολουθώντας σου από πίσω σου
προσφέρεται αποκεφαλισμένη με ξίφος
μιμούμενη το δικό σου άχραντο πάθος
φωνάζοντας και λέγοντας και σε σένα τον Κτίστη:
Είναι πράγματι άξιος κάθε δοξολογίας ο Θεός των πατέρων μας.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης ᾨδὴ η’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Ἑπταπλασίως κάμινον…»
Α. Σαῖς διδαχαῖς Βασίλισσα, πειθαρχοῦσα προσέδραμε, τῇ θεοσεβείᾳ, καὶ στερρῶς ὑπέμεινε, τῶν πόνων τὴν αἴσθησιν, καὶ βασιλείας τῶν οὐρανῶν, τῆς ἀδιαδόχου, προφανῶς ἠξιώθη, βοῶσα· Τὸν Δεσπότην, Ἱερεῖς εὐλογεῖτε, λαὸς ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Απλή σύνταξη
Πειθαρχοῦσα σαῖς διδαχαῖς, Βασίλισσα, προσέδραμε τῇ θεοσεβείᾳ,
καὶ στερρῶς ὑπέμεινε τὴν αἴσθησιν τῶν πόνων,καὶ ἠξιώθη προφανῶς
τῆς ἀδιαδόχου βασιλείας τῶν οὐρανῶν βοῶσα: Τὸν Δεσπότην,
Ἱερεῖς εὐλογεῖτε, λαὸς ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Μετάφραση
Πειθαρχώντας, Βασίλισσα, στις δικές σου διδασκαλίες
έτρεξε με θεοσέβεια και υπέμεινε με σταθερότητα
Την αίσθηση των πόνων και αξιώθηκε επάξια
την Βασιλεία των Ουρανών, που τίποτα δεν μπορεί
να την διαδεχθεί φωνάζοντας: Τον Δεσπότη, ιερείς,
δοξολογείτε και υπερυψώνετε σε όλους τους αιώνες.
Β. Μετὰ μαρτύρων γένοιτο, τῶν πιστῶν τὰ αἰτήματα· ἡ γὰρ Ἀθληφόρος, τῷ Χριστῷ παρίσταται, αἰτοῦσα τὰ κρείττονα, καὶ σωτηρίας πρόξενα, τοῖς τὴν παναγίαν, καὶ σεπτὴν αὐτῆς μνήμην, προθύμως ἐκτελοῦσι, καὶ πιστῶς μελῳδοῦσι· Λαὸς ὑπερυψοῦτε, Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Απλή σύνταξη
Μετὰ μαρτύρων γένοιτο τὰ αἰτήματα τῶν πιστῶν ·
ἡ γὰρ Ἀθληφόρος παρίσταται τῷ Χριστῷ,
αἰτοῦσα τὰ κρείττονα, καὶ πρόξενα σωτηρίας,
τοῖς ἐκτελοῦσι προθύμως τὴν παναγίαν,
καὶ σεπτὴν αὐτῆς μνήμην καὶ πιστῶς μελῳδοῦσι·
Λαὸς ὑπερυψοῦτε, Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Μετάφραση
Μαζί με τους Μάρτυρες ας γίνουν τα αιτήματα των πιστών,
διότι η Αθλοφόρος βρίσκεται δίπλα στον Κύριο
ζητώντας τα καλύτερα και αυτά που προξενούν την σωτηρία
γι’ αυτούς που με προθυμία εκτελούν την παναγία και σεβάσμια μνήμη
και με πίστη ψάλλουν: Λαέ υπερυψώνετε τον Χριστό στους αιώνες.
Γ. Ἀναπετάσας δέχεται, ὁ Νυμφίος σε Πάνσοφε, πύλας Παραδείσου, καὶ παστάδα πάνσεμνον, οἰκεῖν παρεσκεύασε, καὶ βασιλείας μέτοχον, ὡς συγκοινωνόν, τῶν παθημάτων δεικνύει· ᾧ νῦν παρισταμένη, Βασιλέων θυγάτηρ, λαμπρῶς, πεποικιλμένη, ἡμῶν μὴ ἐπιλάθῃ.
Απλή σύνταξη
Ο Νυμφίος σε δέχεται Πάνσοφε αναπετάσας πύλας Παραδείσου,
καὶ παρεσκεύασε σε οἰκεῖν πάνσεμνον παστάδα
καὶ δεικνύει μέτοχον βασιλείας, ὡς συγκοινωνόν τῶν παθημάτων ·
ᾧ νῦν παρισταμένη, Βασιλέων θυγάτηρ, λαμπρῶς πεποικιλμένη,
μὴ ἐπιλάθῃ ἡμῶν.
Μετάφραση
Ο νυμφίος σε δέχεται, Πάνσοφη, αφού άνοιξε διάπλατα τις πύλες
του Παραδείσου και σου ετοίμασε έναν σεβάσμιο νυφικό θάλαμο,
για να κατοικήσεις μέσα και σε ανέδειξε συμμέτοχο της Βασιλείας
των Ουρανών, διότι έγινες συμμέτοχος και στα παθήματά του.
Σε αυτόν κοντά, λοιπόν, καθώς βρίσκεσαι λαμπρά στολισμένη,
εσύ η θυγατέρα των Βασιλέων, μη μας ξεχάσεις κι εμάς.
Δ. Σεσοφισμένοις ῥήμασιν, ἐπειρᾶτο ὁ τύραννος, πιθανολογίαις, ὁ δεινὸς χρησάμενος, ἐκλύειν τὴν ἔνστασιν, τὴν σὴν ἐλπίσας, Ἔνδοξε· ἀλλὰ νυμφευθῆναι, τῷ Χριστῷ βουλομένη, ἐβόας· Τὸν Δεσπότην, ἱερεῖς εὐλογεῖτε, λαὸς ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Απλή σύνταξη
Ο τύραννος ἐπειρᾶτο σεσοφισμένοις ῥήμασιν ὁ δεινὸς χρησάμενος πιθανολογίαις ἐλπίσας ἐκλύειν τὴν σὴν τὴν ἔνστασιν, Ἔνδοξε,
ἀλλὰ βουλομένη νυμφευθῆναι, τῷ Χριστῷ, ἐβόας· Τὸν Δεσπότην,
ἱερεῖς εὐλογεῖτε, λαὸς ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Μετάφραση
Ο τύραννος προσπαθούσε με σοφιστικά λόγια χρησιμοποιώντας
ο δύστυχος πιθανολογίες είχε την ελπίδα, Ένδοξη, ότι θα κάμψει
την δικιά σου αντίσταση, αλλά εσύ που ήθελες να νυμφευτείς
τον Χριστό φώναζες: Ιερείς δοξολογείτε,
λαέ υπερυψώνετε σε όλους τους αιώνες.
Κανών τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης ᾨδὴ θ’
Ὁ Εἱρμὸς του πλ. δ’ ήχου: «Ἐξέστη ἐπὶ τούτῳ ὁ οὐρανός…»
Α. Μετέστης πρὸς θαλάμους φωτοειδεῖς, νυμφικοῖς κοσμουμένη στολίσμασι, παρθενικήν, ἔχουσα λαμπάδα τῇ δεξιᾷ, τῇ δὲ ἑτέρᾳ φέρουσα, τὴν ἀποτμηθεῖσάν σου κεφαλήν, καὶ νῦν παρισταμένη, Χριστῷ τῷ σῷ Νυμφίῳ, τοὺς σὲ ὑμνοῦντας περιφρούρησον.
Απλή σύνταξη
Μετέστης πρὸς φωτοειδεῖς θαλάμους, κοσμουμένη νυμφικοῖς στολίσμασι, ἔχουσα τῇ δεξιᾷ παρθενικήν λαμπάδα, τῇ δὲ ἑτέρᾳ φέρουσα,
τὴν ἀποτμηθεῖσάν σου κεφαλήν καὶ νῦν παρισταμένη,
Χριστῷ τῷ σῷ Νυμφίῳ, περιφρούρησον τοὺς σὲ ὑμνοῦντας
Μετάφραση
Πήγες σε φωτεινούς θαλάμους, στολισμένη με νυφικά στολίδια,
έχοντας στο δεξί σου χέρι παρθενική λαμπάδα και στο αριστερό
το κομμένο κεφάλι σου. Και τώρα που βρίσκεται κοντά στον Χριστό,
τον Νυμφίο σου περιφρούρησε αυτούς που σε υμνούν.
Β. Ἐδέχθη σου θεόφρον ἡ προσευχή· τοὺς γὰρ πίστει τὴν σὴν ὀνομάζοντας, κλῆσιν σεμνή, σῴζει ὁ Δεσπότης ἐκ πειρασμῶν, καὶ εὐρωστίαν δίδωσι, νόσων ἀπαλλάττων παντοδαπῶν, ψυχῶν τε καὶ σωμάτων· διὸ σε γεγηθότες, Αἰκατερῖνα μακαρίζομεν.
Απλή σύνταξη
Ἐδέχθη θεόφρον ἡ προσευχή σου, τοὺς γὰρ ὀνομάζοντας πίστει
τὴν σὴν κλῆσιν σεμνή, σῴζει ὁ Δεσπότης ἐκ πειρασμῶν,
καὶ δίδωσι εὐρωστίαν, ἀπαλλάττων παντοδαπῶν νόσων, ψυχῶν τε καὶ σωμάτων· διὸ σε γεγηθότες, Αἰκατερῖνα μακαρίζομεν.
Μετάφραση
Έγινε δεκτή η προσευχή σου, Σεμνή, διότι αυτούς που με πίστη
επικαλούνται το όνομά σου ο Δεσπότης Χριστός τους σώζει από
τους πειρασμούς και τους δίνει καλή υγεία απαλλάσσοντάς τους
από κάθε είδους αρρώστια ψυχών και σωμάτων.
Γι’ αυτό, Αικατερίνη, με πολλή χαρά σε μακαρίσουμε.
Γ. Λιμένι καθωρμίσθης νῦν γαληνῷ, εὐσταλῶς τε καὶ κούφως τὴν θάλασσαν, τὴν κοσμικήν, Μάρτυς διελθοῦσα Τρικυμιῶν, μὴ πειρασθεῖσα πάνσοφε, πλοῦτον πολυποίκιλον τῷ Χριστῷ, προσφέρουσα Παρθένε, τὸν δῆμον τῶν Μαρτύρων, Αἰκατερῖνα παμμακάριστε.
Απλή σύνταξη
Καθωρμίσθης νῦν γαληνῷ Λιμένι, διελθοῦσα Μάρτυς εὐσταλῶς τε
καὶ κούφως τὴν θάλασσαν, τὴν κοσμικήν, τρικυμιῶν, μὴ πειρασθεῖσα πάνσοφε, προσφέρουσα πλοῦτον πολυποίκιλον τῷ Χριστῷ, Παρθένε,
τὸν δῆμον τῶν Μαρτύρων, Αἰκατερῖνα παμμακάριστε.
Μετάφραση
Προσορμίστηκες τώρα σε γαλήνιο λιμάνι, αφού, Μάρτυς πέρασες,
εύκολα και ανάλαφρα την κοσμική θάλασσα των τρικυμιών,
χωρίς να πειραχτείς, Πάνσοφη, προσφέροντας στον Χριστό, Παρθένε,
ένα πολυποίκιλο πλούτο, το πλήθος των Μαρτύρων,
τρισευτυχισμένη Αικατερίνη.
Δ. Παστάδων οὐρανίων ἔνδον τανῦν, σὺν παρθένων χορείᾳ χορεύουσα, μαρτυρικαῖς, περιλαμπομένη μαρμαρυγαῖς, Αἰκατερῖνα πάνσοφε, λῦσον τῶν πταισμάτων μου τὰς σειράς, προθύμως δυσωποῦσα, τὸν πάντων Εὐεργέτην, δι’ ὃν τὸ αἵμά σου ἐξέχεας.
Απλή σύνταξη
Χορεύουσα τανῦν σὺν χορείᾳ παρθένων ἔνδον οὐρανίων Παστάδων, , περιλαμπομένη μαρτυρικαῖς, μαρμαρυγαῖς, Αἰκατερῖνα πάνσοφε,
λῦσον τὰς σειράς τῶν πταισμάτων μου, δυσωποῦσα προθύμως,
τὸν πάντων Εὐεργέτην, δι’ ὃν τὸ αἵμά σου ἐξέχεας.
Μετάφραση
Χορεύοντας τώρα με χορό Παρθένων μέσα σε ουράνιους νυφικούς θαλάμους ολοφώτεινη από τις μαρτυρικές λάμψεις, Αικατερίνη πάνσοφη,
διάλυσε τα δεσμά των πταισμάτων μου, ικετεύοντας πρόθυμα
τον Ευεργέτη των πάντων, για τον οποίον έχυσες το αίμα σου.
[1] Το «τῇ δυνάμει σου δόξα Φιλάνθρωπε» αποτελεί εφύμνιο της δ΄ Ωδής.
[2] Το « Εὐλογητός ὁ Θεός, ὁ τῶν Πατέρων ἤμών» είναι το εφύμνιο της ζ΄ Ωδής συνήθως.
