(Επιμελεια Στέλιος Κούκος)
Όταν μία μητέρα ήταν έγκυος και είχε καιρό να επισκεφθεί τον όσιο [τον Άγιος Γεώργιο Καρσλίδη], πληροφορήθηκε ότι ο όσιος ήταν ασθενής στη Δράμα. Πήρε το ένα της παιδί και το άλλο το άφησε στο χωριό. Δεν γνώριζε όμως σε ποιο σπίτι έμενε κι έψαχνε μέσα στην πόλη.
Εκεί που βάδιζε, πήγε κοντά της μία γυναίκα και της είπε:
«Τον Γέροντα ψάχνεις;»
Αποκρίθηκε «ναι».
«Έλα μαζί μου, γιατί εκείνος με έστειλε. Πήγαινε να φέρεις τη Ζωγράφα, είναι έξω και με ψάχνει».
Μόλις ασπάσθηκε το ευλογημένο χέρι του, της είπε:
«Το ένα παιδί σου το έφερες, το άλλο που είναι;». «Το άφησα στον άνδρα μου», εξήγησε. «Ναι, αλλά να προσέχετε, γιατί εκεί κοντά έχετε μία ευαγγελική οικογένεια. Να φυλάγετε την πίστη σας…».
Πράγματι, όλα όσα είπε ήταν αληθινά, καλά και άγια.
Άλλη φορά η μητέρα αυτή ετοιμάσθηκε μ’ ένα συγχωριανό της να πάνε στην εορτή του Αγίου Νικολάου στον όσιο. Την παραμονή το βράδυ όμως χιόνισε πολύ.
Ο σύζυγός της φοβήθηκε από το χιόνι και δεν την άφησε να πάει. «Μη πας γυναίκα, αν σε φάνε οι λύκοι τι θα γίνουν αυτά τα παιδιά;».
Είχαν τέσσερα μικρά παιδιά. Φοβήθηκε κι εκείνη και δεν πήγε. Τα Χριστούγεννα που πήγε ο σύζυγος στη μονή ο όσιος Γέροντας τον επιτίμησε: «Θα πάρω τη μασιά να σε χτυπήσω [χαριτολογώντας του το είπε], γιατί τη γυναίκα σου την γύρισες πίσω κι έχασε την εύλογία».
Δικαιολογήθηκε τότε εκείνος λέγοντας:
«Όχι, Γέροντα, από εμένα έχει το ελεύθερο, να πηγαίνει όπου θέλει».
«Όχι, όχι, θα σε χτυπήσω» επανέλαβε ο όσιος.
«Ναι, Γέροντα, εδώ θα ερχόταν και δεν την άφησα».
«Μα καλά εγώ θα άφηνα τους λύκους να την έτρωγαν και συ φοβήθηκες….».
Απόσπασμα από το βιβλίο του Μοναχού Μωυσή Αγιορείτη, 0 «Όσιος Γεώργιος της Δράμας (1901-1959)» έκδοση Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμας.
