(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο Όσιος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, Ο Άγγελος της Αμερικής
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2025/12/o-osios-gerontas-efraim-tis-arizonas-o-angelos-tis-amerikis/
Πριν κλείσει ένας χρόνος από την άφιξη του νεαρού Ιωάννη στο Άγιον Όρος, ο Γέροντας Ιωσήφ [ο Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής] τον έκειρε μοναχό και του έδωσε το όνομα Εφραίμ. Ο πατήρ Εφραίμ μετά από χρόνια θυμόταν με νοσταλγία τις ημέρες εκείνες που έζησε δίπλα στον όσιο Γέροντά του, παιδαγωγούμενος από αυτόν με απόλυτη ακρίβεια και επιμονή.
Οι διηγήσεις του οσίου Γέροντος Εφραίμ αποκαλύπτουν τόσο την μεγάλη πνευματική εμπειρία του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού όσο και την άκρα και απόλυτη υπακοή που ο ίδιος πάντοτε τηρούσε, από τις πρώτες μέρες της άφιξής του στο Άγιον Όρος.
Διηγείτο ο ίδιος:
«Ο Γέροντας ήταν πολύ αυστηρός. Όλα μου τα χρόνια που ήμουν κοντά του, δυο μόνο φορές άκουσα το όνομά μου από το στόμα του. Συνήθως με φώναζε “ζαβέ”, “βαβούλη”, “κούτσικο” και όλα τα κοσμητικά επίθετα. Είναι αλήθεια ότι όταν μου έκανε αυτούς τους ελέγχους εγώ πολύ πονούσα μέσα μου, αλλά πόσο ευγνωμονεί τώρα η ψυχή μου για εκείνες τις χειρουργικές επεμβάσεις της καθαροτάτης γλώσσης του!
Νύκτα-μέρα κατσάδες! Όχι μέρα παρά μέρα, αλλά κάθε μέρα. Πω πω! Τι μου έκανε ο Γέροντας! Ούτε στιγμή δεν μπορούσα να πάρω αναπνοή από τις επιπλήξεις. Ο Γέροντας έψαχνε ευκαιρία για να τσεκουρέψει τον εγωισμό μου.
Θυμάμαι, δεν είχαν περάσει πολλές ημέρες που πήγα κοντά του και μου λέει:
– Δεν μου λες, εσύ κούτσικο, που δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου, αν κάποια μέρα ένας αδελφός χάσει την υπομονή του, σου φωνάξει και σου δώσει μια ανάποδη, εσύ τι θα κάνεις;
– Θα πω «ευλόγησον!».
– Θα πεις «ευλόγησον», όμως;
– Τι να πω;
– Καλά, για να δούμε.
»Πέρασαν μερικές ημέρες και θα σκέφτηκε ο Γέροντας: «Αυτός θα το ξέχασε».
Ήταν Παρασκευή, και το Σάββατο το πρωί θα ερχόταν ο παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης να κάνει Λειτουργία. Έρχεται, λοιπόν, ο Γέροντας και μου λέει:
– Θα ψάλλεις αύριο. Κοίταξε να κάνεις πρόβα.
– Να ‘ναι ευλογημένο, απάντησα.
»Αλλά δεν είχα ιδέα από ψαλτική, διότι όταν ήμουν στον κόσμο δεν έψελνα. Άκουγα τους ψάλτες στην ενορία και είχα εξ ακοής πιάσει λίγα πράγματα. Το πρωί, λοιπόν, ήλθε ο παπα- Εφραίμ και άρχισε η Λειτουργία. Γίνεται η Μικρή Είσοδος. Μιας και ήταν Σάββατο και είχαμε κόλλυβα, στα απολυτίκια που ψάλλουμε μετά την Μικρή Είσοδο έπρεπε να ψάλουμε το “Μετά των αγίων ανάπαυσον” ειρμολογικά, δηλαδή σύντομα.
Μου λέει, λοιπόν, ο Γέροντας:
– Ψάλε το «Μετά των αγίων ανάπαυσον».
«Εγώ το φτωχό ήξερα μόνο από τα μνημόσυνα που άκουγα έξω στον κόσμο. Δεν ήξερα ειρμολογικά πώς ψάλλεται στο Άγιον Όρος, και αρχίζω να ψάλω αργά αργά: “Μετάαα τώωων…. Δεν πρόλαβα να συνεχίσω παρακάτω και μου άστραψε μια μπαταριά μέσα στην εκκλησία. Είδα τον ουρανό σφοντύλι!
Και μου λέει:
– Βρε, έτσι ψέλνεις; Ψαλμωδία είναι αυτή;
– Ευλόγησον, Γέροντα.
– Μνημόσυνο κάνουμε τώρα;
– Ευλόγησον, Γέροντα.
– Πλανεμένε! Τώρα μόλις τελειώσει η Λειτουργία, θα καθίσεις εκεί στην πόρτα, θα σκύψεις κάτω, θα περάσουν όλοι και θα ζητήσεις συγγνώμη σαν πλανεμένος που είσαι.
Τελείωσε η Λειτουργία, κοινώνησα και γονάτισα κάτω στην πόρτα.
– Συγχωρέστε με, πατέρες, είμαι πλανεμένος.
– Ναι, πλανεμένος είσαι!
– Πλανήθηκα, συγχωρέστε με.
«Τόσο αυστηρός ήταν απέναντί μου ο Γέροντας. Στην πραγματικότητα όμως ήταν πολύ ευλογημένος άνθρωπος. Η καρδιά του ξεχείλιζε από αγάπη. Δεν μας παίδευε από κακία ή εμπάθεια, αλλά για να μας θεραπεύσει την πολλή υπερηφάνεια που κουβαλήσαμε μαζί μας από τον κόσμο.
Δεν πέρασε ημέρα που ο Γέροντας να μην με επιπλήξει. Εν τούτοις, όμως, πολύ αργότερα έμαθα από τους άλλους ότι ενώ μπροστά μου και φανερά με κατσάδιαζε συνέχεια, μόλις έφευγα με ευλογούσε από πίσω κρυφά.
Μια φορά, όταν ήμουν αρχάριος, ήλθε ο παπα-Εφραίμ από τα Κατουνάκια και με φώναξε ο Γέροντας:
– Βαβούλη, κάνε μας καφέ!
– Να ‘ναι ευλογημένο, είπα αμέσως.
«Πήγα, λοιπόν, τον καφέ και για “ευχαριστώ” με έδιωξε κακήν κακώς. Μόλις, όμως, απομακρύνθηκα, ο Γέροντας είπε σιγανά από πίσω μου, ώστε τον άκουσε μόνο ο παπα- Εφραίμ: “Να είσαι ευλογημένος πάντοτε, παιδί μου!”.
Εγώ βέβαια αυτά δεν τα γνώριζα. Αργότερα μου τα είπαν, όταν είχε πλέον κοιμηθεί ο Γέροντας».
Συνεχίζεται
Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού 2019. Ευλογία Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου.
