Από το βιβλίο οι «Αναμνήσεις μου από τον παπα-Τύχωνα» που έγραψε ο Ιερομόναχος Αγαθάγγελος (εκδόσεις το Περιβόλι της Παναγίας).
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Η ταπείνωση του παπα-Τύχωνα ήταν τόση, που όταν πήγαινε κανείς να εξομολογηθή, μετά από την συγχωρητική ευχή, του έλεγε: «Παιδί μου, κάνε ευχή και για μένα…».
Όταν ένας νέος, αδιάφορος, ήλθε στο Άγιον Όρος για περιοδεία, τον οδήγησα στην καλύβη του Γέροντα.
Αφού εξομολογήθηκα, θέλησε κι αυτός να εξομολογηθή. Μπαίνοντας στην εκκλησία ξέσπασε σε δάκρυα κι έπεσε στα πόδια του παρακαλώντας την συγχώρεση των πολλών του αμαρτιών.
Ο παπα-Τύχων τόσο τον αγάπησε, που του ζητούσε την ίδια εκείνη στιγμή να κάνη ευχή γι’ αυτόν, να τον συγχωρέση ο Θεός, γιατί ο νέος είχε πολλά δάκρυα ενώ ο ίδιος, έλεγε, δεν είχε.
Αυτός, που ποτέ δεν του έλειπαν κι είχε ένα πανί που τα μάζευε κι ήταν πάντα μουσκεμένο…
Το πετραχήλι του κι αυτό ήταν πάντα βρεμένο απ’ τα καθημερινά του δάκρυα το φυλάω ως ακριβή ευλογία.
Ακόμη και ο μεγάλος σταυρός, αν τον προσέξη κανείς, θα δη τα στίγματα των δακρύων του, που του τα έχυνε με τις φούχτες. Θεωρούσε πως με τα δάκρυα πλένουμε τα πόδια του Χριστού και με τις τρίχες της κεφαλής τα σκουπίζουμε…
Κάποτε θέλησε να επισκεφθή και πάλι τους Αγίους Τόπους. Είχε έλθει ένα ρωσικό πλοίο, που πήγαινε στα Ιεροσόλυμα.
Δεν είχε χρήματα και παρα κάλεσε τον καπετάνιο να τον πάρη δωρεάν. Ο καπετάνιος πολύ τον ευλαβήθηκε και όχι μόνο τον πήρε, αλλά του έδωσε και χρήματα, για να προσευχηθή γι’ αυτόν και να προσφέρη και στα Ιερά προσκυνήματα.
Όταν έφτασε εκεί άρχισε να επισκέπτεται σαν ταπεινός προσκυνητής τους ναούς και τα μοναστήρια.
Σε πολλά μέρη ήθελαν να τον κρατήσουν κοντά τους. Δεν ήξερε όμως αν αυτό ήταν θέλημα Θεού.
Όταν έμαθε πως σε κάποιο ασκητήριο ήταν ένας ενάρετος μοναχός, πήγε να τον συμβουλευτή.
Στη σκέψη του δυο πράγματα υπήρχαν, να μείνη στα Ιεροσόλυμα ή να επιστρέψη στο Άγιον Όρος.
Την ώρα που χτυπούσε την θύρα του ασκητή, ακούει: «Άγιον Όρος… Άγιον “Όρος…».
Ακόμη δεν τον είχε δει. Τον παρακάλεσε να του ανοίξη, να πάρη την ευλογία του και να επιστρέψη δίχως άλλο στο Περιβόλι της Παναγίας.