(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Για το Γαδδανά
Γνώρισα ένα γέροντα Παλαιστίνιο, στο όνομα Γαδδανά, που έζησε άστεγος κατά τα μέρη του Ιορδάνη.
Σ’ αυτόν επετέθησαν κάποτε Ιουδαίοι από ζήλο [φανατισμό], στα μέρη της Νεκρής Θάλασσας, και όρμησαν κατεπάνω του με γυμνό ξίφος.
Και συνέβη αυτό καθώς υψώθηκε το ξίφος για να πέσει κατά του Γαδδανά, ξεράθηκε το χέρι και έπεσε το ξίφος απ’ αυτόν που το ύψωσε.
Για τον Ηλία
Κατοικούσε πάλι στον ίδιο τόπο, σε μια σπηλιά, κάποιος μονάζων Ηλίας, με σεμνότητα και πνευματική ακρίβεια πολιτευόμενος.
Αυτός, κάποια μέρα που τον είχαν επισκεφθεί πολλοί αδελφοί, γιατί ήταν πέρασμα εκείνος ο τόπος, χρειάστηκε ψωμιά.
Και μας διαβεβαίωσε: «Λιγοψύχησα με το γεγονός και μπήκα στο κελλί όπου βρήκα τρία φρέσκα ψωμιά· και αφού έφαγαν είκοσι άνθρωποι και χόρτασαν, περίσσεψε και ένα, που το χρησιμοποίησα για εικοσιπέντε μέρες».
Από την, «Λαυσαϊκή ιστορία», εισαγωγικά – μετάφραση Μοναχός Συμεών, έκδοση Ιερά Μονή Σταυρονικήτα.
