(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Διηγείται ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος: «Όταν ήμουν αρχάριος στο μοναστήρι, ήθελαν να με χειροτονήσουν διάκονο χωρίς τη θέλησή μου. Εγώ όμως, επειδή θεωρούσα τον εαυτό μου ανάξιο, έφυγα από τη Λαύρα και κρύφτηκα σε ένα απόμερο μέρος. Εκεί με υπηρετούσε ένας λαϊκός, ο οποίος έπαιρνε τα κοφίνια που έπλεκα (το εργόχειρό μου) και μου έφερνε την τροφή μου.
Σε εκείνα τα μέρη έτυχε να βρίσκεται μια κοπέλα, η οποία αμάρτησε με κάποιον άλλον και η ταλαίπωρη έμεινε έγκυος. Όταν τη ρώτησαν οι γονείς της, ο διάβολος τη συμβούλεψε να πει ότι εγώ την ανάγκασα.
Οι γονείς της τότε έτρεξαν προς το μέρος μου θυμωμένοι και, αφού με άρπαξαν σαν άγρια θηρία, μου κρέμασαν σε όλο το σώμα πήλινα δοχεία για να με εξευτελίσουν. Με έδερναν αλύπητα και με διαπόμπευσαν σε εκείνα τα μέρη φωνάζοντας: «Αυτός ο μοναχός βίασε την κόρη μας»!
Έβριζαν μάλιστα και τον λαϊκό που με υπηρετούσε, λέγοντάς του: «Δες τι έκανε ο ενάρετος μοναχός, τον οποίο διαφήμιζες τόσο και μας έλεγες ψέματα πως ήταν άγιος άνθρωπος. Μάθε όμως ότι δεν τον αφήνουμε, μέχρι να βρεθεί εγγυητής που θα πληρώσει όλα τα έξοδα για την ανατροφή του παιδιού που θα γεννηθεί, αλλά και επειδή της στέρησε την παρθενία».
Τότε εγώ έκανα νόημα σε εκείνον τον άνθρωπο να γίνει εγγυητής μου χωρίς δισταγμό. Εκείνος δέχτηκε και με πήρε μισοπεθαμένο από τα χέρια τους.
Όταν έφτασα στο κελί μου, άρχισα να δουλεύω περισσότερο στο εργόχειρό μου, λέγοντας στον εαυτό μου: «Δούλευε, ταπεινέ Μακάριε, για να θρέψεις και τη γυναίκα και τον εαυτό σου».
Έτσι, δουλεύοντας μέρα-νύχτα, έδινα τα κοφίνια στον άνθρωπο εκείνο και αυτός συντηρούσε την ταλαίπωρη γυναίκα.
Όταν όμως ήρθε η ώρα της γέννας, η δυστυχισμένη βασανιζόταν για πολλές μέρες και δεν μπορούσε να γεννήσει. Μέσα στους πόνους της, κατάλαβε το σφάλμα της και ομολόγησε την αλήθεια σε όσους ήταν εκεί, λέγοντας:
«Επειδή συκοφάντησα ψεύτικα εκείνον τον ενάρετο μοναχό ότι με βίασε, γι’ αυτό βασανίζομαι τώρα δίκαια η άδικη. Μάθετε ότι αμάρτησα με τον τάδε γείτονά μας».
Μόλις είπε αυτά, γέννησε αμέσως χωρίς δυσκολία.
Όσοι ήταν παρόντες έτρεξαν κοντά μου με δάκρυα στα μάτια ζητώντας συγχώρεση, και από τότε με ευλαβούνταν πολύ. Έτσι εγώ, για να αποφύγω τον έπαινο των ανθρώπων, έφυγα από εκείνον τον τόπο και ήρθα εδώ, σε αυτή την έρημο».
Ο Άγιος Μακάριος τιμάται στις 19 Ιανουαρίου.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Ιανουάριος, τόμος 1ος.
