(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο εικοσιτετράχρονος Μάρκος Δράκος (1932-1957) μέλος της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) έπεσε νεκρός από ριπές Βρετανών ενώ κινούνταν με την ομάδα του στην περιοχή της Ευρύχου υπό σφοδρή θύελλα στις 18 Ιανουαρίου 1957. Ιδιαίτερο ενδιαφέρουν για την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του έχουν δύο συνεντεύξεις που έδωσε ο συναγωνιστής του ήρωα Νίκος Σπανός στον Κλείτο Ιωαννίδη.
Η πρώτη συνέντευξη αναφέρεται στο διάστημα Σεπτεμβρίου – Νοεμβρίου 1955 όταν κατέφυγε ο Μάρκος Δράκος στην Μονή Κύκκου μετά την δραπέτευσή του από το Φρούριο της Κερύνειας (φυλακές των Βρετανών) και δημοσιεύεται στο βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη, η «Συμβολή της Ιεράς Μονής Κύκκου στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1955-1959», τόμος Α΄, σελ.84-85.
Κλείτος Ιωαννίδης: Ποιος ήταν υπεύθυνος στον Κύκκο;
Νίκος Σπανός: Ήταν ο Μάρκος Δράκος. Ο Μάρκος Δράκος ήταν πάρα πολύ δημοκρατικός στις προσεγγίσεις του και όλα τα κουβεντιάζαμε μεταξύ μας.
Κ.Ι.: Δεν θύμωνε;
Ν.Σ.: Όχι. Ήταν πάρα πολύ δημοκρατικός άνθρωπος.
Κ.Ι: Ήταν πράος;
Ν.Σ.: Πολύ πράος. Οι μικροτσακωμοί ήταν συνήθεις, όπως σε οποιανδήποτε ομάδα νέων ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονταν τότε μεταξύ 20-22 χρονών.
Κ.Ι.: Ο Μάρκος Δράκος , Νίκο, εσύ που τον γνώρισες, τι είδους άνθρωπος ήταν;
Ν.Σ.: Ο Μ. Δράκος ήταν μια πολύ αξιόλογη φυσιογνωμία.
Ήταν λίγο πιο μεγάλος από μας και ολίγον πιο ψημένος. Είχε και δράση θρησκευτική και συνδικαλιστική. Είχε εξαιτίας της επαφής του με την Εκκλησία και εξαιτίας του ότι είχε και θεωρητική κατάρτιση, μια προσωπικότητα με αυτάρκεια. Όταν ο άνθρωπος είναι αυτάρκης εμπνέει και εμπιστοσύνη στους άλλους. Εάν ο ίδιος παρουσιάζεται να στερείται πράγματα ή παρουσιάζεται άπληστος, δεν κερδίζει την εμπιστοσύνη, κερδίζει την αντιπάθεια.
Λοιπόν, ο Μ. Δράκος είχε αυτάρκεια και ήταν ολιγαρκέστατος, Εάν, ας πούμε καμμιά φορά το φαΐ δεν αρκούσε, μπορούσε να μείνει και νηστικός, μπορούσε να φάει ο ίδιος μια μπουκιά και οι άλλοι 5-10.
Ήταν τέτοιας μορφής άνθρωπος. Είχε πραότητα, στοχαστικότητα. Επειδή και ο ίδιος σ’ αυτά τα πράγματα είχε πείρα κι επειδή κι εμείς δεν είχαμε πείρα στα επαναστατικά, έπρεπε να βάζουμε κάτω τις σκέψεις μας και να σκεφτόμαστε όλοι μαζί τι θα κάνουμε.
[…]
Η δεύτερη συνέντευξη προέρχεται από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη, «Μάρκος Δράκος, Το ήθος και το κάλλος του Αγώνος», τόμος α’, σελ. 145.
Ν.Σ.: Πρέπει να πω ότι την (συνείδηση) την είχαν όλοι. Σχεδόν όλοι ήταν απόφοιτοι Γυμνασίου.Είχαν εμπλακεί σε διάφορες Οργανώσεις, όπως ήταν η ΟΧΕΝ [Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέων], ή όπως ήταν η ΣΕΚ [Συνομοσπονδία Εργαζομένων Κύπρου], διάβαζαν και είχαν υψηλό επίπεδο.
Εντυπωσιακή ήταν η μορφή του Μάρκου Δράκου, ο οποίος ήταν πιο μεγάλος από μας, 4-5 χρόνια, αλλά είχε σημαντική ωριμότητα. Ήταν συγκροτημένος άνθρωπος. Ήξερε η κάθε πράξη ποια σημασία είχε.
Όταν ετοίμαζαν επιχειρήσεις, ο Μάρκος Δράκος έκανε προσευχή και ζητούσε συγχώρεση από το Θεό, εάν σκοτώσουν άνθρωπο, ζητούσε προκαταβολικώς συγχώρεση. Ήξερε τι σημαίνει ανθρώπινη ζωή, και ότι πρέπει να τη σεβόμαστε.
[…]
Ανάρτηση στο facebook Χάρη Σπανού.
