Το Μουσείο Φωτογραφίας Δήμου Καλαμαριάς «Χρήστος Καλεμκερής», με την οικονομική υποστήριξη και αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και τη στήριξη του Δήμου Καλαμαριάς, σας προσκαλεί να οργανώσετε εκπαιδευτικές επισκέψεις των μαθητών σας στην πρωτότυπη έκθεση «Thessaloniki A.I. – Εικον[ιστ]ικές Πραγματικότητες», που φιλοξενείται στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης (Αίθουσα περιοδικών εκθέσεων «Κυριάκος Κρόκος») και έλαβε παράταση μέχρι και τις 15 Μαρτίου 2026, λόγω της υψηλής της επισκεψιμότητας.
Η έκθεση συνδυάζει την ιστορική φωτογραφία της Θεσσαλονίκης του 19ου και 20ού αιώνα με τις σύγχρονες εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης, προσφέροντας στους μαθητές μια μοναδική εμπειρία ανακάλυψης, εμβύθισης και προβληματισμού γύρω από την έννοια της πραγματικότητας, της τεχνολογίας και της πολιτιστικής μας μνήμης.
Μέσα από διαδραστικές προβολές, εφαρμογές επαυξημένης πραγματικότητας (AR) και εικαστικές αναπαραστάσεις, οι μαθητές καλούνται να διερευνήσουν τη σχέση «αλήθειας και εικόνας», κατανοώντας παράλληλα πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο καλλιτεχνικής δημιουργίας και εκπαιδευτικής καινοτομίας.
Πώς διαχειρίστηκε η φωτογραφία την απεικόνιση της πραγματικότητας στα πρώτα της χρόνια; Ποια είναι τα σύγχρονα μέσα ενίσχυσης εκείνης της πραγματικότητας; Ποιος είναι ο ρόλος της Τεχνητής Νοημοσύνης στη διαμόρφωση της αντίληψης της πραγματικότητας; Πώς συσχετίζεται η Τεχνητή Νοημοσύνη με την Πολιτιστική Κληρονομιά; Ποιος είναι ο ρόλος της αρχειακής φωτογραφίας;
Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί αντανακλώνται στη φωτογραφική έκθεση, με αφορμή εικόνες της Θεσσαλονίκης του 19ου και 20ού αιώνα, που περιλαμβάνονται στο σπάνιο φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Καλεμκερή και συνθέτουν μια εικονιστική περιήγηση στην πόλη. Παράλληλα, αξιοποιείται η Τεχνητή Νοημοσύνη μέσα από ποικίλες τεχνολογικές πρακτικές, προκειμένου να αναδειχθούν οι δυνατότητές της στην ενίσχυση της πραγματικότητας.
Η επεξεργασία και ανάπλαση της αρχειακής φωτογραφίας γεννά νέες εικόνες, νέα συναισθήματα και μια αίσθηση βιωματικής εμπλοκής στην πραγματικότητα του παρελθόντος. Τα τοπία και οι γειτονιές της Θεσσαλονίκης αποκτούν χρώμα, κίνηση και ζωντάνια. Οι ενδυμασίες μπορεί να διαφέρουν, όμως το βλέμμα των ανθρώπων της εποχής μοιάζει να συναντά το βλέμμα των σύγχρονων περαστικών. Τα καράβια στο λιμάνι ακολουθούν τους κυματισμούς. Άνθρωποι περιπλανώνται στους δρόμους, βιαστικοί, με κατεύθυνση τις καθημερινές τους υποχρεώσεις. Το τραμ διασχίζει την παραλιακή λεωφόρο. Η Αψίδα του Γαλερίου, η Καμάρα, δεν εμφανίζεται μόνο ως μνημείο αλλά ως ζωντανός κόμβος της πόλης, στην πολύβουη οδό Εγνατία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη ενισχύει την απεικονισμένη πραγματικότητα και προσκαλεί το θεατή σε μια βιωματική «εμβύθιση» στο αστικό περιβάλλον της Θεσσαλονίκης των αρχών του 20ού αιώνα.
