(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Αφού λοιπόν η Αγία τελειοποίησε τον εαυτό της τόσο στην πράξη όσο και στην πνευματική θεωρία, αξιώθηκε να κάνει και θαύματα, ένα από τα οποία είναι το εξής:
Ένας νεαρός βοσκός, που από μικρή ηλικία είχε παραδοθεί στις κλοπές και σε διάφορες άλλες κακίες, με παραχώρηση του Θεού δαιμονίστηκε.
Περιφερόταν, λοιπόν, γυμνός και καταπονημένος στα σπήλαια και στα βουνά, αποτελώντας ένα θέαμα πραγματικά ελεεινό.
Πολλές φορές, όταν συνερχόταν, πήγαινε συχνά στα μοναστήρια της περιοχής για να βρει θεραπεία για το πάθος του, αλλά μάταια. Τελικά, με την καθοδήγηση άλλων, κατέφυγε και στην Αγία.
Εκείνη τον σπλαχνίστηκε και, μετά από πρόθυμη και παρατεταμένη προσευχή, τον λύτρωσε από εκείνη τη διαβολική μάστιγα. Αφού τον συμβούλεψε αρκετά, τον έχειρε μοναχό και έτσι εκείνος πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και άσκηση, προκαλώντας τον θαυμασμό όλων.
Πολλοί λοιπόν, τόσο από την ίδια την πόλη των Αθηνών όσο και από τις γύρω κωμοπόλεις και τα χωριά, ακούγοντας τη φήμη της Αγίας, έρχονταν κοντά της και έβρισκαν ψυχική και σωματική θεραπεία.
Εξαιτίας αυτής της συνεχούς ενόχλησης, αλλά και λόγω του μεγάλου αριθμού των μοναζουσών που αυξανόταν καθημερινά με αποτέλεσμα το μοναστήρι να μην επαρκεί, η Αγία αποφάσισε να χτίσει και άλλη μονή λίγο έξω από την πόλη, στην τοποθεσία που ονομάζεται Πατήσια.
Σκοπός ήταν η μεγαλύτερη ησυχία των αδελφών· εκεί πήγαινε συχνά και αγωνιζόταν πνευματικά μαζί τους, ενώ κάποιες φορές ασκήτευε και μόνη της μέσα σε ένα σπήλαιο.
Τέτοιους θεάρεστους αγώνες έκανε η Αγία, υπηρετώντας τον Θεό, παρηγορώντας τους υπόδουλους αδελφούς της, προστατεύοντας τις αιχμάλωτες και ανήμπορες γυναίκες και τις νεαρές κοπέλες, και ενισχύοντας τους φτωχούς και τους αρρώστους.
Η Αγία Φιλοθέη τιμάται στις 19 Φεβρουαρίου.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Φεβρουάριος, τόμος 2ος
