(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Έλεγαν μερικοί για τον αββά Αντώνιο, ότι τον φώτιζε σε όλα το Άγιο Πνεύμα, αλλά δεν ήθελε να μιλά, για να αποφύγει την δόξα ανθρώπων. Γιατί και όσα γίνονταν στον κόσμο και όσα έμελλαν να συμβούν, τα γνώριζε.
Κάποτε ο αββάς Αντώνιος έλαβε γράμματα από τον βασιλιά Κωνσταντίνο, για να πάει στην Κωνσταντινούπολη και αναρωτιόταν τι να κάνει.
Λέει λοιπόν στον αββά Παύλο τον μαθητή του:
– Μήπως πρέπει να πάω;
Και (ο Παύλος) του απάντησε:
– Εάν πας θα λέγεσαι Αντώνιος, εάν δεν πας Αββάς Αντώνιος.
Είπε ο αββάς Αντώνιος:
– «Εγώ δεν φοβάμαι πια τον Θεό, αλλά τον αγαπώ, γιατί η αγάπη διώχνει πέρα τον φόβο».
Είπε ο αββάς Αντώνιος. Αυτός που χτυπάει τη μάζα του σιδήρου, πιο μπροστά βάζει στο μυαλό του τι πρόκειται να κάνει, δρεπάνι, μαχαίρι, τσεκούρι; Έτσι και εμείς οφείλουμε να έχουμε στο μυαλό μας ποια αρετή επιδιώκουμε, για να μην πάει χαμένος ο κόπος μας.
Είπε πάλι, ότι η υποταγή μαζί με την εγκράτεια υποτάσσει θηρία.
Είπε πάλι: Γνωρίζω μοναχούς, που ύστερα από πολλούς κόπους, έπεσαν και τους σάλεψαν τα λογικά, επειδή στήριξαν ελπίδες στον εαυτό τους και δεν λογάριασαν τη θεία εντολή, που λέει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι» (Δευτερονόμιον 32,7).
Είπε πάλι. Αν είναι δυνατόν, όσα βήματα κάνει ο μοναχός ή όσες σταγόνες πίνει στο κελλί του, οφείλει όλα να τα εμπιστεύεται στους γέροντες.
Είπε ο αββάς Αντώνιος: Οι παλαιοί πατέρες βγήκαν στην έρημο και γιατρεύτηκαν και έγιναν γιατροί. Επιστρέφοντας κατόπιν από κει άλλους γιάτρεψαν. Εμείς όμως ταυτόχρονα με την αναχώρηση μας από τον κόσμο, πριν γιατρευτούμε, θέλουμε άλλους να θεραπεύουμε. Και μας ξαναβρίσκει η αρρώστια και γίνεται η τελευταία κατάσταση χειρότερη από την πρώτη. Και ακούμε τον Κύριο να μας λέει: «Γιατρέ, θεράπευσε πρώτα τον εαυτό σου».
Διηγούνταν μαθητής μεγάλου Γέροντος το εξής: Κάποια φορά που βαδίζαμε, ο Γέροντας κάθε λίγο σταματούσε.
Και του είπα:
– «Αββά, προχώρα λίγο».
– «Δεν θα σ’ ακούσω» μου αποκρίθηκε,
– «Γιατί, αββά;» τον ρώτησα. Και μου είπε:
– «Οι άγγελοι ψάλλουν στον ουρανό. Πρέπει κι εμείς να επαγρυπνούμε. Ο αββάς Αντώνιος μάλιστα είπε ότι ο μοναχός δεν πρέπει για τίποτε άλλο να φροντίζει παρά για τη σωτηρία της ψυχής του».
Ο αββάς Ιωάννης είπε:
Ο πατέρας μας, ο αββάς Αντώνιος, είπε:
– Ποτέ δεν έβαλα το δικό μου συμφέρον πιο πάνω από την ωφέλεια του αδελφού μου.
Από το: «Το γεροντικό, Αποφθέγματα αγίων Γερόντων. Μέγας Αντώνιος»: https://greekdownloads.wordpress.com/2022/01/17/%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%B8%CE%AD%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%8C%CE%BD/
