(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Οι στρατιώτες, λοιπόν, οδήγησαν τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη στον τόπο του μαρτυρίου και εκεί κάρφωσαν τα χέρια και τα πόδια του πάνω στον σταυρό.
Έπειτα —αλίμονο, τι θηριώδης απανθρωπιά!— πέρασαν μια περόνη (αιχμηρό σίδερο) στα γεννητικά όργανα του Μάρτυρα, η οποία έφτασε μέχρι τα σπλάχνα του.
Γύρω του στέκονταν και παιδιά, τα οποία χτυπούσαν τον Άγιο με βέλη στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα από τα χτυπήματα να χυθούν οι κόρες των ματιών του.
Άλλοι δε, του απέκοψαν και τα γεννητικά του μέλη.
Κι όμως, ο Άγιος, αν και σταυρωμένος, υπέμενε με γενναιότητα και μέσα από τα βάθη της καρδιάς του έλεγε: «Κύριε, Κύριε και Θεέ μου, Εσύ μου προείπες ότι θα είσαι μαζί μου· τώρα, λοιπόν, γιατί με εγκατέλειψες; Ιδού, έφτασε η ώρα για βοήθεια· γι’ αυτό βοήθησέ με, διότι κι εγώ για Σένα υποφέρω όλα αυτά. Για την αγάπη Σου παρέδωσα το σώμα μου σε τέτοια τιμωρία. Εσύ, λοιπόν, Θεέ μου, δώσε μου δύναμη και παράλαβε την ψυχή μου, γιατί δεν αντέχω να υπομένω άλλο».
Λέγοντας αυτά, ο Άγιος είδε έναν υπηρέτη του, ονόματι Ούαρο, να κλαίει και να καταγράφει τα μαρτύριά του, και του λέει με σιγανή φωνή: «Παιδί μου Ούαρε, μην αφήσεις την εργασία σου· κάνε υπομονή μέχρι να γράψεις ολόκληρο το Μαρτύριό μου».
Αυτά είπε ο Μάρτυρας και σιώπησε εντελώς.
Επειδή ο Άγιος έμεινε όλη τη νύχτα πάνω στον σταυρό, ο Λικίνιος πίστεψε ότι είχε πια πεθάνει. Όμως, ο μάταιος άνθρωπος γελιόταν, διότι τα μεσάνυχτα κατέβηκε από τους ουρανούς Άγγελος Κυρίου, έλυσε τον Άγιο από τον σταυρό και τον θεράπευσε πλήρως.
Έπειτα τον ασπάστηκε και του είπε: «Χαίρε, Θεόδωρε, στρατιώτη του Χριστού· έχε θάρρος και παίρνε δύναμη στο όνομα του Χριστού, του αληθινού Θεού. Ιδού, ο Θεός είναι μαζί σου· γιατί, λοιπόν, είπες ότι σε εγκατέλειψε; Ολοκλήρωσε τον δρόμο του Μαρτυρίου σου και θα έρθεις κοντά στον Κύριο για να λάβεις το στεφάνι που σου έχει ετοιμαστεί».
Αυτά είπε ο Άγγελος και αμέσως έγινε άφαντος.
Ο Άγιος, μόλις είδε τον εαυτό του ελεύθερο, άρχισε να ψάλλει και να δοξολογεί τον Θεό, λέγοντας: «Θα Σε υμνήσω, Κύριε, Θεέ μου και Βασιλιά μου, και θα ευλογώ το όνομά Σου στους αιώνες των αιώνων».
Και έτσι, ευχαριστώντας τον Θεό, πέρασε εκείνη τη νύχτα…
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης τιμάται στις 8 Φεβρουαρίου.
Μεταφορά στην νεοελληνική από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Φεβρουάριος, τόμος 2ος.
