(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
– Πού είναι ο Τρύφων; ρώτησε κάποιος που ήρθε στη Λάμψακο μαθαίνοντας τα θαύματα του αγίου. Θέλω να τον παρακαλέσω για το άρρωστο παιδί μου, τον Χαρίτωνα.
Οι κάτοικοι της Λαμψάκου είπαν στον δυστυχή πατέρα του άρρωστου αγοριού πού θα έβρισκε τον άγιο, τον δασκάλεψαν όμως να μη πει πως τον ζητάει γιατί είναι θαυματουργός για να μη στεναχωρηθεί. Τόση ταπείνωση είχε.
Προσποιήθηκε, λοιπόν, ο πατέρας πως ήθελε να αγοράσει μερικές χήνες από αυτές που είχε ο Τρύφων και παρακάλεσε τον άγιο να τον βοηθήσει για να τις μεταφέρουν.
Έτσι, ο Τρύφων χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στο σπίτι με το άρρωστο παιδί. Εκεί έμαθε την αλήθεια.
Κοίταξε τότε στα μάτια ο Τρύφων το παιδί, πήρε το σταυρό του στο χέρι και άρχισε να προσεύχεται μαζί με το άρρωστο παιδί αφού πρώτα του μίλησε για τον Σταυρωμένο και Αναστημένο Κύριο. Για τον μεγάλο Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων.
Ύστερα φίλησε το σταυρό και τον έδωσε να τον φιλήσει και το άρρωστο παιδί. Κράτησε το σταυρό πάνω του για λίγο και, αφού προσποιήθηκε ότι ήταν βιαστικός, του ευχήθηκε περαστικά, του χάϊδεψε τα μαλλιά, βγήκε έξω και άρχισε να περπατά γρήγορα.
Οι γονείς έμειναν να κοιτάζουν το άρρωστο παιδί τους.
Εκείνο άρχισε να νοιώθει πολύ καλά. Θα σηκωθώ, φώναξε, και ανακάθησε στο κρεββάτι του. Έπειτα με μια γρήγορη κίνηση σηκώθηκε και στάθηκε όρθιο. Σε λίγο βγήκε στην αυλή και άρχισε να τρέχει μέχρι το αμπέλι τους.
Ο μεγάλος Ιατρός, με την προσευχή του Τρύφωνα, γιάτρεψε το παιδί μου, φώναξε ο πατέρας και έφτασε μέχρι τη Λάμψακο διαλαλόντας το θαύμα. Έφτασε μέχρι τον Τρύφωνα. Και ο άγιος με την ταπείνωση που τον διέκρινε του λέει:
– Άκουσε ο μεγάλος Ιατρός την προσευχή του παιδιού σου και το γιάτρεψε. Έτσι θα λες.
– Έτσι θα λέω είπε ο πατέρας, και πήρε το δρόμο χαρούμενος για το σπίτι του.
