(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Τις ημέρες εκείνες συνέβη και το εξής:
Στο μοναχοπαίδι μιας γυναίκας, την ώρα που έτρωγε ψάρι, του κάθισε ένα αγκάθι στον λαιμό και αμέσως έμεινε άφωνος και κινδύνευε να πεθάνει.
Η μητέρα του, μόλις το είδε, πληγώθηκε από τη λύπη περισσότερο και από τον ίδιο της τον γιο που έπασχε και κινδύνευε να πεθάνει.
Έχοντας, όμως, μάθει για τα θαύματα του Αγίου, πήγε σε αυτόν και του φώναζε δυνατά να τη λυπηθεί, διότι θα έχανε το παιδί της.
Ο Άγιος την σπλαχνίστηκε και προσευχήθηκε, λέγοντας:
«Θεέ, Εσύ που εισακούς εκείνους που Σε επικαλούνται με αλήθεια, εισάκουσέ με και βγάλε με τη θεία Σου δύναμη το αγκάθι που έχει σφηνώσει στον λαιμό του παιδιού, και θεράπευσέ τον αμέσως. Και στο εξής, αν συμβεί ποτέ σε ανθρώπους ή σε ζώα τέτοιο κακό και επικαλεστούν το όνομά Σου λέγοντας: “Θεέ, με τις πρεσβείες του δούλου Σου Βλασίου, βοήθησε”, χάρισέ τους γρήγορα τη ίαση προς δόξαν του μεγάλου Σου Ονόματος».
Μόλις είπε αυτά ο Άγιος, το παιδί έγινε αμέσως υγιές χωρίς να πονέσει καθόλου, ενώ η μητέρα του, από την απέραντη χαρά της, ξέχασε την προηγούμενη αφόρητη λύπη που την είχε κυριεύσει.
Ο Άγιος Βλάσιος τιμάται στις 11 Φεβρουαρίου.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Φεβρουάριος, τόμος β’.
