Στις 2 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο η Ορθοδοξία πανηγυρίζει την Υπαπαντή του Χριστού, δηλαδή τον σαραντισμό Του, θα το λέγαμε με την σημερινή ορολογία. Το ρήμα υπαπαντώ σημαίνει προϋπαντώ, βγαίνω κάπου έξω και περιμένω κάποιον να έρθει.
Αυτή η γιορτή είναι Δεσποτική και Θεομητορική συγχρόνως καθώς τιμούμε τον Χριστό, που Τον πηγαίνουν να σαραντίσει στον Ναό του Σολομώντα, όπως όριζε ο Νόμος και ακούγονται οι καταπληκτικές προφητείες που αναφέρονται στον προορισμό και το έργο Του. Ταυτόχρονα τιμούμε την Παναγία ως την Μητέρα Του, για την οποία επίσης ακούμε σπουδαίες προφητείες.
Το πρόσωπο του Αγίου Συμεών του θεοδόχου μας εντυπωσιάζει διότι, σύμφωνα με την παράδοση, περίμενε πάνω από διακόσια χρόνια να του δείξει ο Θεός τον Μεσσία. Περίμενε με απόλυτη εμπιστοσύνη στην υπόσχεση του Θεού και με λαχτάρα να συναντήσει τον σωτήρα του Ισραήλ, όπως νόμιζαν οι Ιουδαίοι. Φωτισμένος, όμως, από το Άγιο Πνεύμα, προφητεύει ότι το βρέφος που προσφέρεται στο Ναό θα φωτίσει και θα αποκαλύψει την αλήθεια και στα άλλα έθνη. Ακόμη, ζητάει να του δώσει ο Θεός τον θάνατο, να τον απολύσει όπως λέει, εφόσον είδε τον Χριστό και εκπληρώθηκε έτσι η προσμονή της ζωής του.
Συγκινητική και η μορφή της Αγίας Άννας που μας παρουσιάζεται να διαλαλεί σε όσους βρίσκονται εκεί ότι το Βρέφος Ιησούς είναι ο Χριστός.
Είναι πολύ σημαντική μέρα για την εκκλησία μας επειδή, σύμφωνα με όσα μας περιγράφει η ευαγγελική περικοπή, (Λκ. κεφ. β’, 22-39), ο Χριστός συναντήθηκε με δύο προφήτες οι οποίοι με ένα στόμα υπέδειξαν ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας.
Είναι ακόμη συγκινητική η ημέρα επειδή σε αυτήν όρισε η Εκκλησία μας να γιορτάζουν όλες οι μάνες μαζί με την Μητέρα του Θεού που είναι και μάνα του καθενός μας. Γι’ αυτό την ημέρα της Υπαπαντής σε πολλές ενορίες παρουσιάζονται γιορτούλες για τις μητέρες. Είναι άκαιρο να γιορτάζουμε τον Μάιο την ημέρα της μητέρας αφού, κατά την γνώμη μου, αυτή κατάντησε σήμερα πια ένα καθαρά εμπορικό πανηγύρι με σκοπό να πουλιούνται λουλούδια και δώρα. Αντίθετα, η ορθόδοξη γιορτή μάς βοηθάει να αισθανθούμε καλύτερα την ιερότητα της μητρότητας καθώς την συνδέει με το πρόσωπο της Παναγίας.
Ας μας φωτίζει ο Θεός να ζούμε με την αφοσίωση που έδειξαν οι δύο αυτοί προφήτες και με την λαχτάρα και την προσμονή του Αγίου Συμεών.
