(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Για ένα γέροντα πολύ απλό
Μας διηγήθηκε ο αββάς Γεώργιος ο πρεσβύτερος του κοινοβίου των Σχολαρίων ότι ησύχαζε στα Μονίδια ένας γέροντας πολύ φιλόπονος, ήταν όμως αφελής κατά την πίστη και μεταλάμβανε αδιάκριτα όπου έβρισκε [πήγαινε και σε λειτουργίες που τελούσαν αιρετικοί].
Μια μέρα λοιπόν του φανερώθηκε άγγελος Θεού και του είπε: «Πες μου, γέροντα, αν πεθάνεις, πως θέλεις να σε ενταφιάσουμε; Όπως οι Αιγύπτιοι μοναχοί ενταφιάζουν, ή όπως οι Ιεροσολυμίτες;»
Ο γέροντας τότε του αποκρίθηκε και του είπε: «Δεν ξέρω».
Τότε του λέει ο άγγελος: «Σκέψου κι έρχομαι μετά τρεις βδομάδες και μου λες».
Πήγε τότε ο γέροντας σε κάποιον άλλο και του διηγήθηκε όσα άκουσε από τον άγγελο.
Μόλις λοιπόν το άκουσε ο γέροντας, έμεινε εμβρόντητος από το άκουσμα· τον ατένισε για πολύ και του λέει, παρακινημένος από το Θεό:
«Που μεταλαμβάνεις τα άγια μυστήρια;»
Αυτός αποκρίνεται και του λέει: «Όπου βρω».
Τότε του λέει ο γέροντας: «Μην κρίνεις πια σωστό να κοινωνήσεις έξω από την αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία, η οποία μνημονεύει τις τέσσερις άγιες συνόδους, της Νικαίας των 318, και της Κωνσταντινουπόλεως των 150 και της ‘Εφέσου την πρώτη των 200 και της Χαλκηδόνος των 630*. Κι όταν έρθει ο άγγελος, πες του: ‘Όπως οι Ιεροσολυμίτες θέλω’».
Μετά τρεις βδομάδες λοιπόν ήρθε ο άγγελος και λέει στο γέροντα: «Τι έγινε, γέροντα; Σκέφτηκες;»
Τότε ο γέροντας του λέει: «Όπως οι Ιεροσολυμίτες θέλω».
Του λέει ο άγγελος: «Καλά, καλά».
Κι ευθύς παράδωσε την ψυχή. Κι όλο αυτό έγινε, για να μη χάσει τους κόπους του ο γέροντας και καταδικαστεί μαζί με τους αιρετικούς.
* Πρόκειται για τις τέσσερις πρώτες οικουμενικές συνόδους.
Απόσπασμα από το βιβλίο Ιωάννου Μόσχου, «Λειμωνάριον», εισαγωγικά, μετάφραση, σχόλια Μοναχού Θεολόγου. Έκδοση Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα Αγίου Όρους.
