(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Εκείνον τον καιρό πήγε ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκη πήγε σε ένα γυναικείο μοναστήρι της μητροπόλεώς του για να γιορτάσει το Γενέσιο της Θεοτόκου.

Την ώρα της Θείας Λειτουργίας μια μοναχή, που ονομαζόταν Ελεοδώρα η οποία είχε τυφλωθεί από το ένα μάτι πριν από λίγες μέρες, πλησίασε κρυφά όσο μπορούσε -όπως η αιμορροούσα του Ευαγγελίου και, πιάνοντας την αρχιερατική του στολή, την ακούμπησε στο άρρωστο μάτι της.

Αμέσως, τότε η μοναχή Ελεοδώρα θεραπεύτηκε με θαυμαστό τρόπο.

Αφού πέρασε ένας χρόνος στην επαρχία του, έπεσε σε βαριά και πολυήμερη αρρώστια, επειδή το σώμα του ταλαιπωρήθηκε υπερβολικά από τους ασταμάτητους κόπους, την για τέσσερα χρόνια φυλάκισή του, τους πολλούς πειρασμούς και τις συχνές μετακινήσεις.

Γι’ αυτό όλοι πίστεψαν πως θα πέθαινε· ο πανάγαθος Θεός όμως του χάρισε και πάλι από ψηλά, αναπάντεχα, τη ζωή, διότι τον προετοίμαζε για νέους αγώνες, πορείες και παλαίσματα, ως γενναίο αθλητή της πίστης.

Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας» από τον τόμο Τριωδίου.