(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Άλλοτε πάλι, από την Κερασιά ο Γέροντας είχε πάει με τον υποτακτικό του Αβραάμ ψηλά στον Άθωνα για κάτι χρειαζούμενα ξύλα.
Αφού έκοψαν αρκετά, άπλωσε το σκοινί, τα στοίβαξε και λέει στον Πατέρα Αβραάμ να τα φορτωθή.
Εκείνος παραξενεύτηκε, γιατί ήταν πολλά ‐ ούτε τέσσερα ζώα δεν θα μπορούσαν να τα μεταφέρουν ‐, άλλα πίστευε στην αγιότητα του Γέροντα του και κάθησε να τα φορτωθή.
Ο Χατζη‐Γεώργης σταύρωσε το φορτίο και βοήθησε τον Αβραάμ να σηκωθή.
Έλεγε δε αργότερα ο ίδιος· «λες και είχα στην πλάτη μου ένα ελαφρό πάπλωμα».
Είχε και το διορατικό χάρισμα ο Γέροντας· δηλαδή πνευματική τηλεόραση.
Πολλές φορές, άφηνε ξαφνικά την δουλειά του και βγαίνοντας στον δρόμο πλησίαζε ανθρώπους που έρχονταν σε απόγνωση και τους παρηγορούσε και τους βοηθούσε να σωθούν.
Στο πρόσωπο του Χατζη‐Γεώργη έβλεπαν οι άνθρωποι θεϊκή λιακάδα και εύκολα άνοιγαν τις πονεμένες τους καρδιές και θεραπεύονταν.
Όλοι μιλούσαν με θαυμασμό και ευλάβεια για τον Γέροντα. Έλληνες και Σλάβοι Αγιορείτες τον παραδέχονταν για την ασκητικότητα του και την αγιότητα που σκορπούσε και ακτινοβολούσε στον Άθωνα.
Θεοφώτιστες ήταν οι νουθεσίες του και η φιλοξενία του Αβραμιαία! Διπλή τροφή προσέφερε στους επισκέπτας.
Είχε και δυο Πνευματικούς στην Συνοδία του για να εξομολογούν τους προσκυνητάς, τον Παπα‐Ισαάκ και τον Παπα‐Αντώνη.
Από το βιβλίο του Αγίου Παϊσίου, «Γέρων Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης, 1809-1806», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος».
