(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Προ δε της ελεύσεώς του [του Αγίου Νεκταρίου] εν Αιγίνη είδεν ο τότε Εφημέριος της Μονής Παπά Νικόλαος, όραμα, όπερ έχει ως εξής:
Είδεν ότι εισήλθεν εις μεγαλοπρεπή τινα αίθουσαν, εις ην ήτο εκεί μεγαλοπρεπής τις Κυρία επί θρόνου καθημένη και κρατούσα εις τας χείρας αυτής Βρέφος λαμπρότατον, όπερ προσεκύνησε και ησθάνθη δρόσον τινά εισελθούσαν εις το στόμα του και διατηρηθείσαν επί πολύ.
Εν δε τω μέσω της αιθούσης εκείνης, υπήρχε μία κλίμαξ, και αίφνης ακούεται φωνή «Έρχεται ο Νεκτάριος», συγχρόνως δ’ εισέρχεται ο Σεβασμιώτατος· και ως ήρχισε ν’ ανέρχηται την κλίμακα εκείνην, η μεγαλοπρεπής εκείνη Κυρία εγερθείσα εκ του θρόνου και πλησιάσασα τον Σεβασμιώτατον είπε προς αυτόν:
Ενθυμείσαι ότι ήλθα να σε πάρω προ καιρού; Σε αφήκα διότι αι Μοναχαί έχουν ανάγκην της προστασίας σου».
Οπότε μετά παρέλευσιν δύο μηνών παραιτηθείς ο Σεβασμιώτατος εκ της Ριζαρείου Σχολής μετέβη και παρέμεινε πλέον εν τη Ι. Μονή της Αγίας Τριάδος εις Αίγιναν.
Το δε άνωθεν, προεδήλου [φανέρωνε] ότι η Κυρία Θεοτόκος είχεν αυτόν προορίσει διά την προστασίαν και κυβέρνησιν της Ιεράς Μονής των Μοναζουσών, και ένεκεν τούτου, διέσωσεν αυτόν ως εκ θαύματος τότε, από δεινής και επικινδύνου νόσου.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Μοναχού Αβιμέλεχ του Κρητός, «Βιογραφία μητροπολίτου Πενταπόλεως εν μακαρία τη λήξει σεβασμιωτάτου Νεκταρίου».
Βόλος 1921. Τυπογραφείο Αγαθοκλή Παπαδημητρίου.
