(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Είπε Γέρων: «Μία φορά που έκανα κανόνα τη νύχτα στο κελλί μου είδα φως και αισθάνθηκα μία αλλοίωση».
Είπε Γέρων: «Όταν βλέπης κάτι καλό σε κάποιον, να το μιμήσαι. Όταν βλέπης κάτι άσχημο, μη δίνης σημασία».
Είπε Γέρων: «Του Αγίου Πνεύματος είναι μεγάλη αργία. Αυτή την ημέρα ούτε και τα χελιδόνια δεν κτίζουν την φωλιά τους».
Είπε Γέρων: «Όποιος τιμά τον άξιον ιερέα, τιμά τον άνθρωπο επειδή έχει αρετή. Όποιος τιμά τον ανάξιον ιερέα, τιμά την ιερωσύνη».
Είπε Γέρων: «Όταν έρθη η χάρις του Θεού, από άγριος ο άνθρωπος γίνεται ήμερος».
Είπε Γέρων: «Και τα πνευματικά και τα μουσικά, αν τ’ αφήσης, σ’ αφήνουν και αυτά».
Είπε Γέρων: «Όσο γυρίζεις, τόσο μυρίζεις». (Δηλαδή όσο τριγυρνάς, τόσο ζημιώνεσαι πνευματικά).
Είπε Γέρων: «Όταν φθάσουμε στην προσευχή παραιτούμεθα απ’ όλα τα πράγματα. Δεν θέλουμε τίποτε άλλο. Το πλήρωμα της προσευχής είναι η αγάπη και η ταπείνωση. Αυτά δεν εξηγούνται εύκολα».
«Η μετάνοια είναι μεγάλη αρετή», έλεγαν οι παλαιοί, «και χωρίς αυτήν δεν σωζόμαστε».
«Όσοι έμεναν στην μετάνοιά τους μέχρι τέλους, έκαναν αρετή».
«Η προσευχή, αν δεν την αφήσης, δεν σε αφήνει· Αυξάνει. Μόνο να μην αμελήσουμε».
«Διά της προσευχής έρχεται πολλές φορές τόση χάρις, που δεν αντέχει ο άνθρωπος. Αν θέλη να μετακινηθή, δεν μπορεί, σβαρνιέται. Αν είναι όρθιος λυγίζουν τα γόνατά του. Και μετά ο άνθρωπος παρακαλά τον Θεό να τον πάρη κοντά Του».
«Όλοι μας, όταν θα βγη η ψυχή μας, θα ελεεινολογούμε τον εαυτό μας, γιατί δεν κάναμε περισσότερα από όσα κάναμε».
«Όταν ένας παραδελφός λέη ψέματα, ούτε φιλία μπορείς να έχης ούτε αδελφωσύνη μπορεί να αναπτυχθή».
«Ο άνθρωπος πρέπει διά της προσευχής να αποκτήση πονετική ψυχή. Να μην είναι αδιάφορος στον πόνο του άλλου».
Από το βιβλίο, «Από την ασκητική και ησυχαστική αγιορειτική παράδοση», Άγιον Όρος, 2011.
