(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Κάποτε που είχε το πρόβλημα με την κήλη, επισκέφτηκε έναν γνωστό του Αντιπρόσωπο στο Βατοπαίδι και προσκύνησε την Τιμία Ζώνη της Παναγίας.
Προσευχήθηκε και η Παναγία τον θεράπευσε.
Από τότε κάθε χρονιά μέχρι την κοίμησή του πήγαινε στην πανήγυρη της Αγίας Ζώνης.
Ούτε κελλί ήθελε ούτε κρεββάτι. Οι πατέρες τον γνώριζαν και έκαναν το παν για να τον αναπαύσουν, αλλά αυτός καθό ταν σ’ ένα στασίδι στο νάρθηκα σ’ όλη την αγρυπνία.
Ξεκινούσε μία μέρα πριν από το Μοναστήρι του με το καράβι. Ανέβαινε στις Καρυές με τα πόδια και τον ντορβά στην πλάτη, και από τις Καρυές μέχρι το Βατοπέδι πάλι με τα πόδια.
Μετά την αγρυπνία έφθανε στις Καρυές με τα πόδια, διανυκτέρευε και πάλι με τα πόδια κατέβαινε στην Δάφνη για να πάρη το καράβι.
Αυτό το έκανε μέχρι το 1997, σε ηλικία 87 ετών, διότι το επόμενο έτος εκοιμήθη.
Απόσπασμα από την «Ασκητική και ησυχαστική αγιορειτική παράδοση», Άγιον Όρος 2011.
