(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Αφήγηση: Α.Κ.* Μελίσσια Αττικής
[…] Πριν δύο χρόνια το 2007, η γυναίκα μου πέρασε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ξαφνικά στο στήθος της έπιασε κάτι σκληρό. Πήγαμε σ’ ένα καλό μαστολόγο, ο οποίος μας είπε ότι πρέπει να το αφαιρέσουμε και να κάνουμε βιοψία.
Έτσι κλείσαμε ραντεβού σ’ ένα μήνα να χειρουργηθεί.
Ένα πρωί πήγαμε στον πατέρα Ζωσιμά για να την σταυρώσει [με τον σταυρό του Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη].
Αφού την σταύρωσε για αρκετή ώρα, κάνοντας και προσευχή στο τέλος μας είπε:
– Μην ανησυχείτε, ότι ήταν, το πήρε ο Γέροντας. Τώρα δεν έχει τίποτα.
Εμείς αρκετά ανακουφισμένοι φύγαμε αλλά πήραμε τηλέφωνο ένα Γέροντα γνωστό μας, πολύ ευλαβή, τον πάτερ Χρυσόστομο από τις Σπέτσες, που είχαμε γνωρίσει στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα [στην Πεντέλη], όταν ζούσε ο πατέρας Σίμωνας και του είπα:
«Γέροντα κάνε προσευχή σε λίγες μέρες η γυναίκα μου θα χειρουργηθεί στο στήθος».
Και εκείνος μου απάντησε:
«τι να κάνω παιδάκι μου το πήρε ο γίγαντας ο Γέροντας, πατήρ Σίμων. Εκείνος το πήρε ότι και αν ήταν».
Ο πατήρ Χρυσόστομος δεν ήξερε ότι είχαμε πάει στον πατέρα Ζωσιμά.
Πράγματι η εγχείρηση έγινε και δεν υπήρχε τίποτα κακό, ότι ήταν, το πήρε ο Γέροντας.
Γέροντα μας, πατέρα Σίμωνα σ’ ευχαριστούμε για όλα όσα έκανες για μας, όταν ζούσες και τώρα που έχεις κοιμηθεί.
Συγχώρεσέ με που άργησα να γράψω όλα αυτά που έζησα κοντά σου. Πρέσβευε στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό να μας φωτίζει όλους, τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου, την γυναίκα μου και εμένα.
* Ολόκληρο το όνομα αναγράφεται στο πιο κάτω βιβλίο.
Απόσπασμα από το βιβλίο, «Ζωσιμάς Μοναχός (1937-20100, Υποτακτικός του Ιερομονάχου Σίμωνος Αρβανίτης», των εκδόσεων η Μελέτη, Αθήναι.
