(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ως Πνευματικός
Όταν άκουγε ότι κάποιος ήθελε να εξομολογηθεί δεν εσκέπτετο κόπο και μόχθο. Έτρεχε πρόθυμος ο μακάριος για να τον συνδράμει. Ήταν επιεικής και εύσπλαχνος στις αμαρτίες των άλλων.
Δεν ανεχόταν όμως την βλασφημία και την κατάκριση. Αυτά τα δύο πολύ τον τάρασσαν.
«Βλασφημείς, έλεγε, βλασφημείς; Να δαγκώσεις την γλώσσα σου».
Η μεγάλη αυτή αμαρτία κατά του αγίου και προσκυνητού ονόματος του Κυρίου προκαλεί ισχυρό ερεθισμό ακόμα και στους Αγγέλους, διότι αυτοί υμνούν ακατάπαυστα το πανύμνητο όνομα του Ιησού.
Στο όνομα αυτό του «Ιησού παν γόνυ κάμψη επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, και πάσα γλώσσα εξομολογήσηται ότι Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού πατρός» (Φιλιπ. 2:10-11). Πως, λοιπόν, κανείς βλασφημεί χωρίς φόβο και συστολή;
Ο Όσιος μεθούσε την καρδιά του από θείο έρωτα και η ψυχή του γέμιζε από ουράνια ευωδία.
Απόφευγε την κατάκριση. «Κατακρίνεις, κατακρίνεις τον αδελφόν σου», έλεγε, και έβαζε βαρύ επιτίμιο.
Αμφότερα μαρτυρούσαν την λεπτή και ευαίσθητη καρδιά του.
Εξωμολογούσε συνεχώς.
Συνήθως όταν είχε προσέλευση πιστών, εξωμολογούσε μετά από την Θεία Λειτουργία έγκλειστος στο μικρό κελλί του μέχρι το εσπέρας χωρίς διακοπή και τροφή.
Ήταν ασφαλής και ακριβής οδηγός των ψυχών.
Μετάδιδε τον δικό του ιερό φόβο και τα δικά του μεταφυσικά βιώματα.
Πίστευε στην σωτηρία των ψυχών και ποθούσε να οδηγήσει και να χειραγωγήσει αυτές στην ανέκφραστη χαρά του Κυρίου.
Πολλές φορές δάκρυζε και με πόθο παρακαλούσε να αλλάξουν οι εξομολογούμενοι τις κακές συνήθειές τους.
Ο Όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω τιμάται στις 29 Μαρτίου.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αντινόης κ. Παντελεήμονος, ο «Όσιος Σάββας της Καλύμνου».
