(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Λόγος εις την Αγίαν του Χριστού Ανάστασιν
Αγίου Επιφανίου Κύπρου
Ας μπούμε στα δεσμά των δεσμωτών, ας αναδεχτούμε τον πόνον όσων πονούν· γιατί αν υποφέρει ένα μέλος, υποφέρουν μαζί όλα τα μέλη.
Ας συμμεριστούμε λοιπόν το πάθος των αδελφών μας, των ίδιων των μελών μας· άλλοι με χρήματα, άλλοι με λόγους, άλλοι με ευεργεσίες, όλοι με την ικεσία μας γι’ αυτούς στο Θεό.
Ας γίνουμε πρεσβευταί, παρακαλώ, όλοι από κοινού σήμερα προς το Θεό, γιατί κοινή είναι η αιχμαλωσία μας. Κοινή παρακαλώ ας είναι η δέησή μας, αφού κοινή είναι και η τιμωρία.
Ας ακούσουμε αυτόν που λέει: προσευχηθήτε ο ένας για τον άλλο, για να σωθήτε.
Ας ακούσουμε το Χριστό που λέει· αν δύο ή τρεις συμφωνήσουν στην προσευχή, κάθε αίτημα που θα ζητήσουν, θα τους δοθή. Μεγάλο όπλο, αδελφοί, η ευχή της Εκκλησίας· μεγάλο τείχος αδελφοί, η σύμφωνη προσευχή όλων προς τον Θεό και μάλιστα του λαού που στην αιχμαλωσία του έμεινε πιστός.
Κανείς ας μην τολμήση να πη ότι ο Θεός δεν ακούει τους αμαρτωλούς.
Περισσότερο δέχεται τη δέηση των ταπεινών και μάλιστα εκείνων που καταπονούνται για το όνομά Του, που μαστιγώνονται, που φυλακίζονται, που θλίβονται, που τους κατηγορούν οι εχθροί τους κι όμως δεν αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού.
Απ’ αυτούς υπάρχουν πολλοί και πολλές μέσα στις τάξεις μας κι έγιναν του Χριστοῦ ομολογηταί, και που Εκείνος αμέσως τους ακούει. Μεγάλο όπλο, αγαπητοί, η ευχή εκείνων· όλους αυτούς τους λογαριάζει ο Χριστός για τους κινδύνους που καθημερινά διατρέχουν.
Γι’ αυτό και θαρραλέοι εμείς από τις προσευχές τους και βλέποντας το θάρρος που έχουν μπροστά στο Θεό αυτοί, από κοινού, μ’ επιμονή ας προσευχηθούμε για τους αδελφούς μας που βρίσκονται σε ανάγκες.
Γιατί πολλές φορές η βασιλική φιλανθρωπία κατά τις εορτές σε πολλούς καταδίκους χαρίζει την άφεση και την απελευθέρωση.
Μεγάλη, το ξαναλέω, αδελφοί, η ευχή της Εκκλησίας, και μάλιστα η πίστη που δεν χάνεται κατά την αιχμαλωσία. Γιατί κι ο βασιλιάς πολλές φορές λογαριάζει την παράκληση του λαού και χαρίζει τους καταδίκους στον όχλο που παρακαλεί.
Γι’ αυτό παρακαλούμε την αγάπη όλων σας μ’ επιμονή να θυμάστε (στις προσευχές σας) τους αδελφούς μας που βρίσκονται σ’ ανάγκη· ακόμα και εκείνη την ώρα τη φρικτή, που τον ατίμητο μαργαρίτη του Σώματος του Χριστού θα δεχτούμε στα χέρια μας.
Έτσι μ’ επιμονή για τους αδελφούς μας ας προσευχηθούμε και ας πούμε στο Χριστό:
«Συ ο μόνος και τότε και τώρα αγαθός Θεός και φιλάνθρωπος κυρίαρχος, που με το Πάσχα τους Ισραηλίτες από τη σκλαβιά της Αιγύπτου έσωσες και με το αίμα του αμνού τους χάρισες την ελευθερία, Συ και την ώρα τούτη με το άχραντο Σώμα Σου και το ακριβό Σου Αίμα δώρησε στον κόσμο Σου ελευθερία από την πικρή σκλαβιά.
Συ που δέχτηκες τα κλάματα της αμαρτωλής πόρνης, δέξου σήμερα και της Εκκλησίας Σου το στεναγμό της αιχμαλωσίας της.
Συ που δέχτηκες του πιστού ληστή την παράκληση, δέξου και του πιστού λαού Σου την δέηση.
Συ που δέχτηκες τη μετάνοια και τους στεναγμούς του Πέτρου, δέξου και μας των φτωχών το κλάμα, Συ που δεν έστρεψες το πρόσωπο στα δάκρυα της Χαναναίας, δέξου και τη μικρή Εκκλησία να πρεσβεύη για μεγάλη αιχμαλωσία και κραυγάζοντας σε Σένα το Θεό σήμερα να λέη.
Θεέ μου, που σε τρεις μέρες αναστήθηκες από τους νεκρούς, σήκωσε τον πεσμένο απ’ των εχθρών τα χτυπήματα πιστό λαό Σου.
Συ που τον Αδάμ απ’ τους νεκρούς ανέστησες, τόνωσε το φρόνημα των Χριστιανών, Συ ο τότε και τώρα Θεός, που πήρες τη μορφή του δούλου Σου, λύτρωσε απ’ τους άλλους τον ταπεινό λαό Σου.
Συ που έκρινες άξιο να γίνης παιδί για μας, σώσε από το μαχαίρι το πλήθος των παιδιών μας».
Συνεχίζεται
Από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Καρέα: https://www.imaik.gr/?p=2292#more-2292
