(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Από τον «Ευεργετινό»
Η αρχή και το τέλος της αρετής
Από το Γεροντικό
Είπε κάποτε ο Αββάς Ζωσιμάς ότι η Χάρις του Θεού ακολουθεί πάντοτε την προαίρεσή μας και με τη Χάρη του Θεού μπορούμε να κατορθώσουμε κάθε αγαθό.
Αλλά εμείς δεν επιζητούμε να βάλουμε αρχή στο αγαθό, ούτε επιδεικνύουμε μεγάλη προαίρεση και προθυμία, έτσι ώστε να αποσπάσουμε στη χάρη του Θεού προς βοήθεια, αλλά και αν κάποτε φανούμε ότι δείχνουμε κάποια προαίρεση, αυτή η προαίρεση είναι οκνηρή και ευτελής και δεν έχει καμιά αξία για να τύχει οποιουδήποτε αγαθού από τον Θεό.
Δεν γνωρίζουμε πως όλα όσα μας αφορούν είναι όπως το σπόρο και την επικαρπία του; Όπως δηλαδή ο γεωργός σπέρνει μεν τη δική του γη, ύστερα όμως περιμένει το έλεος του Θεού και στέλνει στη συνέχεια ο Θεός τη δωρεά του με τη βροχή στον κατάλληλο καιρό και τους ευνοικούς ανέμους, φυτρώνοντας και αυξάνοντας και τελειοποιώντας τους σπόρους που έχουν φυτευτεί από τον γεωργό και με αυτό τον τρόπο τον βοηθά από τα λίγα να κερδίσει πολλά.
Έτσι λοιπόν και εμείς, αν σπείρουμε πλούσια και μεγαλόψυχη προαίρεση προς τα καλά, θα βρούμε και ανάλογη τη Χάρη από το Θεό, διά της οποίας στο εξής θα μπορέσουμε χωρίς ταλαιπωρία και κόπο να κατορθώσουμε όλα τα αγαθά. Διότι το ίδιο βλέπουμε να συμβαίνει και στις τέχνες.
Αυτός, δηλαδή, που προσέρχεται για να μάθει κάποια τέχνη στην αρχή κοπιάζει και ζημιώνει και πολλές φορές φτάνει στην αποτυχία αλλά όμως δεν αποθαρρύνεται, ούτε απογοητεύεται, αλλά και πάλι ξαναδοκιμάζει.
Και όσες φορές και αν αποτύχει, άλλες τόσες επιζητεί να διορθωθεί, δείχνοντας στον τεχνίτη την καλή του προαίρεση. Αν χάσει το θάρρος του και υποχωρήσει, δεν θα μάθει τίποτε, κάνοντας όμως πολλές φορές λάθη και διορθωνόμενος από τον τεχνίτη και με αυτόν τον τρόπον παραμείνει και εργαζόμενος με κόπο και υπομονή, σιγά – σιγά θα συνηθίσει και θα μάθει την τέχνη. Και στη συνέχεια θα μπορεί, αν εκτελεί τα δικά του έργα με άνεση, και να συντηρείται από αυτά.
Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, πρέπει να ενεργεί αυτός ο οποίος επιθυμεί να δοκιμάσει κάποια αρετή.
Στην αρχή πρέπει να επιδείξει γενναιότητα και μεγάλη προαίρεση, έπειτα με την υπομονή που θα έχει στην εργασία του καλού και να παρακαλεί για τη συνεργεία και τη βοήθεια του Θεού, χωρίς να ολιγωρεί και να απελπίζεται στις αποτυχίες και να εγκαταλείπει τον αγώνα, διότι έτσι δεν θα κατορθώσει ποτέ να πετύχει κάποιο αγαθό. Αντίθετα πρέπει να σηκώνεται όσες φορές και αν πέσει και με ελπίδα να προθυμοποιείται και να αναμένει το έλεος του Θεού.
Αυτό δηλαδή είναι εκείνο που είπε ο Αββάς Μωϋσής ότι η δύναμη αυτών που επιθυμούν να αποκτήσουν τις αρετές είναι η εξής: αν πέσουν να μην δειλιάσουν, αλλά πάλι να φροντίσουν να ξαναξεκινήσουν.
Και εμείς, λοιπόν, βάζοντας κατά την έργασία των αρετών όλη μας τη δύναμη και υπομείνομε τον Κύριο, να επιδεικνύουμε σε Αυτόν μεγαλόψυχη προαίρεση και να επικαλούμαστε από Αυτόν βοήθεια.
Και σίγουρα θα μας δώσει το έλεός Του και θα μας χορηγήσει πλούσια τη χάρη του, διά της οποίας θα κατορθώσουμε να αποκτήσουμε κάθε αγαθό, με ευκολία και χωρίς μόχθο.
Από το περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία», αριθμός 133, άνοιξη-καλοκαίρι 2024. Απόδοση στη δημοτική Στέλιος Σολέας. Το περιοδικό εκδίδεται από τον Παγκύπριο Σύλλογο Ορθοδόξου Παραδόσεως οι «Φίλοι του Αγίου Όρους».
