(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Κοντά στην Αμάσεια υπάρχει μια πόλη που ονομάζεται Ζήλα.
Από εκεί ξεκίνησαν κάποιοι άνθρωποι και έφεραν ένα παιδί στον Άγιο Ευτύχιο, λέγοντάς του πως, αν και ήταν τεσσάρων ετών, δεν έτρωγε τίποτα απολύτως, ούτε καν θήλαζε.
Το παιδί ήταν τόσο λιπόσαρκο και εξασθενημένο που δεν είχε πια το χρώμα της υγείας, ούτε σχεδόν ίχνος σάρκας πάνω του· σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που όποιος ήθελε μπορούσε να μετρήσει όλες τις πλευρές του, ακόμα και τις ενώσεις των νεύρων και τα ίδια του τα οστά.
Μόλις ο θείος Ευτύχιος είδε το παιδί να υποφέρει έτσι από τη γέννησή του, προσευχήθηκε θερμά στον Θεό, ο Οποίος έφερε τον άνθρωπο από την ανυπαρξία στη ζωή.
Στη συνέχεια, άλειψε όλο το σώμα του παιδιού με άγιο λάδι και το μετάλαβε με τα Άχραντα Μυστήρια.
Αφού ευλόγησε και ένα κοινό ψωμί, το έδωσε στους γονείς, παραγγέλνοντάς τους να το βρέχουν σε κρασί και έτσι να το δίνουν στο παιδί.
Οι γονείς έπραξαν όπως τους είπε και η ελπίδα τους δικαιώθηκε.
Την επόμενη κιόλας ημέρα, έφεραν το παιδί στον Άγιο, παρουσιάζοντας μια μεγάλη διαφορά και μια ολοφάνερη αναζωογόνηση της σάρκας του. Την τρίτη ημέρα το είδαμε να είναι τελείως διαφορετικό: κρατούσε ψωμί στο χέρι του και έτρωγε μπροστά μας, ενώ κινούσε τα μάτια του -που πριν δεν φαίνονταν καν- και κοίταζε προσεκτικά έναν προς έναν όσους ήταν παρόντες.
Οι γονείς διηγούνταν ότι από τη στιγμή που ο Άγιος διάβασε την ευχή πάνω από το παιδί, εκείνο αρνήθηκε τον θηλασμό και άρχισε να τρέφεται με κανονική τροφή χωρίς καμία δυσκολία.
Γεμάτοι από υπερβολική χαρά, οι γονείς και η συνοδεία τους επέστρεψαν στην πόλη τους, διηγούμενοι παντού το θαύμα για τη δόξα του Θεού.
Ο Άγιος Ευτύχιος τιμάται στις 6 Απριλίου.
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Απριλίος, τόμος δ’.
