(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
Λόγος εις την Κυριακή των Μυροφόρων
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2026/04/agios-grigorios-palamas-i-theomitor-apektise-ti-megali-chara-dioti-katenoise-ta-logia-tou-angelou-gia-tin-anastasi-tou-yiou-tis/
Έχομε λοιπόν τα συμβάντα εξακριβωμένα και την από την αρχή ζητουμένη συμφωνία των τεσσάρων ευαγγελιστών ως προς αυτά. Οι δε μαθηταί κατά την ημέρα της αναστάσεως την ίδια, ενώ άκουσαν από τις Μυροφόρες και τον Πέτρο, καθώς και από τον Λουκά και τον Κλεόπα, ότι ο Κύριος ζη και εθεάθηκε από αυτές, απίστησαν.
Γι’ αυτό ονειδίζονται από αυτόν, όταν τους εμφανίσθηκε ύστερα, καθώς ήσαν συναθροισμένοι μαζί.
Όταν όμως παρέστησε τον εαυτό του ζωντανό κατά πολλούς τρόπους και πολλές φορές, όχι μόνο επίστευσαν όλοι, αλλά και εκήρυξαν παντού. Ο «λόγος τους εξήλθε σε όλη τη γη και τα ρήματά τους έφθασαν στα πέρατα της οικουμένης», «ενώ ο Κύριος συνεργούσε και εβεβαίωνε τον λόγο με τα συνοδευτικά θαύματα».
Διότι τα θαύματα ήσαν αναγκαιότατα, μέχρις ότου κηρυχθή ο λόγος σε όλη τη γη.
Αλλά χρειάζονται μεν σημεία και τεράστια θαύματα προς παράστασι και βεβαίωσι της αληθείας του κηρύγματος, χρειάζονται όμως σημεία, αλλ’ όχι τεράστια προς παράστασι αυτών που υποδέχθηκαν τον λόγο, αν βεβαίως επίστευσαν.
Ποια δηλαδή σημεία; Τα από τα έργα.
«Δείξε μου», λέγει, «την πίστη σου από τα έργα σου, και «ποιος είναι πιστός, ας δείξη τα έργα του από την καλή διαγωγή».
Ποιος θα πιστεύση πραγματικά ότι έχει διάνοια θεία και υψηλή, και θα ελέγαμε ουράνια, όπως είναι η ευσέβεια, αυτός που επιδίδεται σε φαύλα έργα και είναι προσηλωμένος στη γη και στα γήινα;
Δεν ωφελεί τίποτε λοιπόν, αδελφοί, εάν λέγη κανείς ότι έχει θεία πίστι, δεν έχει όμως έργα κατάλληλα στην πίστι.
Τι ωφέλησαν οι λαμπάδες τις μωρές παρθένους, αφού δεν είχαν έλαιο, δηλαδή τα έργα της αγάπης και της συμπαθείας;
Τι ωφέλησε η επίκλησις του Αβραάμ σαν πατρός τον πλούσιο εκείνον που τηγανιζόταν στην άσβεστη φλόγα εξ αιτίας της ασυμπαθείας προς τον Λάζαρο;
Τι ωφέλησε η δήθεν ευπείθεια προς την πρόσκλησι εκείνον τον άνθρωπον που δεν είχε αποκτήσει διά των αγαθών έργων ένδυμα κατάλληλο για το θείο γάμο και για τον άφθαρτο εκείνο νυμφώνα;
Προσκλήθηκε μεν και προσήλθε, διότι επίστευσε οπωσδήποτε, και παρακάθησε με τους αγίους εκείνους συνδαιτυμόνες, αλλ’ όταν εξεσκεπάσθηκε και καταισχύνθηκε, ως ενδεδυμένος την φαυλότητα από τα ήθη και τις πράξεις εδέθηκε ανηλεώς χειροπόδαρα κι’ ερρίφθηκε στη γέεννα του πυρός, όπου επικρατεί ο κλαυθμός και ο τρυγμός των οδόντων.
Αυτήν είθε να μη την δοκιμάση κανείς Χριστιανός, αλλ’ επιδεικνύοντας όλοι διαγωγή πρέπουσα στην πίστι, να εισέλθωμε στον νυμφώνα της άφθαρτης ευφροσύνης και να ζήσωμε αιωνίως μαζί με τους Αγίους εκεί, όπου είναι η κατοικία όλων των ευφραινομένων.
Γένοιτο.
Από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Κηφισίας: https://www.imkifissias.gr/index.php/orthodoksia/afieromata/pentikostariou/4323-logos-eis-tin-kyriaki-ton-myroforon
