(Επιμέλεια Στέλιος)
Γέρων-Αγαθάγγελος
Άλλον Γέροντα μέτοχον του θείου φόβου και εργάτην της αρετής γνήσιον, μας περιέγραψαν τον μακαρίτην γέρο-Αγαθάγγελον, τον παλαιόν, οπού και τον θάνατόν του προέβλεψεν ακριβέστατα.
Ο Γέροντας αυτός είχε φιλία με τον επίσης ευλαβέστατον γέρο-Μελέτιον που έζησε στην καλύβην του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και αυτός ενάρετος, τιμήσας επάξια την μοναχικήν κλήσιν και ιδιότητα εις όλην του την ζωήν.
Για κάποιαν άγνωστη αιτία κάποτε, εμειώθη η μεταξύ τους φιλία και στενή επαφή και για αρκετόν χρόνον δεν έδειχναν τον πρώτον ζήλον της τόσης τους πνευματικής επαφής.
Μίαν ημέραν μετά την τράπεζαν, εκάλεσε τον υποτακτικόν του ο γέρο-Αγαθάγγελος και του λέγει: «Άφησε παιδί μου την εργασία σου και πήγαινε φώναξε τον γέρο-Μελέτιον να έλθη να τον ιδώ και να συγχωρηθούμεν, γιατί θα πεθάνω σήμερον».
Πράγματι πήγε ο υποτακτικός, κατά τον λόγον του Γέροντός του, και εκάλεσε τον γέρο-Μελέτιον, ο οποίος έσπευσε γρήγορα να συναντήση τον Γέροντα.
Αφού αντήλλαξαν τον εν Χριστώ ασπασμόν, χαρούμενοι εμίλησαν επ’ αρκετόν, γεφυρώνοντας έτσι το μικρό χάσμα του παρελθόντος.
Όταν βγήκε ο γέρο-Μελέτιος να φύγη, βρήκε στον κήπο τον μαθητήν του Γέροντος και του λέγει επιτακτικά: «Άφησε παιδί μου την δουλειά σου και πήγαινε κοντά στον Γέροντα να πάρης την ευχή του, γιατί φεύγει και αν αργήσης δεν θα τον προλάβης».
Πράγματι πήγε ο υποτακτικός και μόλις πήρε την ευχή του Γέροντος και τον συγχώρεσε, χαμογελώντας του είπε: «Φεύγω τώρα παιδί μου στον Χριστό μας που προσεδόκησα από την νεαράν μου ηλικίαν και πρόσεχε στην ζωήν σου, να έχης πάντοτε τον φόβον του Θεού».
Μόλις έδωσε την τελευταίαν αυτήν συμβουλήν στον μαθητήν του, παρέδωσε εν ειρήνη το πνεύμα του στον Κύριον, όπως ακριβώς είχε…
Από το βιβλίο του Γέροντος Ιωσήφ, «Πατερικαί μορφαί Νέας Σκήτης».
