Η ευαγγελική περικοπή της αυριανής Κυριακής, μας παρουσιάζει ένα περιστατικό ανάμεσα στον Χριστό και τους Μαθητές Του το οποίο έλαβε χώρα λίγο πριν τα Πάθη του Κυρίου. (Μάρκου ι, 32-45).
Πορεύονται για τελευταία φορά προς την Ιερουσαλήμ και ο Χριστός τους προλέγει ότι θα Τον συλλάβουν, θα Τον εξευτελίσουν, θα Τον βασανίσουν, θα Τον θανατώσουν, αλλά την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Τότε οι δύο γιοι του Ζεβεδαίου, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, ζητούν από τον Κύριο, όταν θα δοξαστεί ως βασιλιάς, να τους βάλει να καθίσουν ο ένας δεξιά και ο άλλος αριστερά Του, δηλαδή να μοιραστούν την εξουσία μαζί Του. Οι υπόλοιποι Μαθητές αγανακτούν και ο Χριστός βρίσκει αφορμή να τους διδάξει πως στη δική τους νέα πολιτεία ο αρχηγός θα υπηρετεί και δεν θα εξουσιάζει τους αρχόμενους, όπως ακριβώς ο Ίδιος που ήρθε στον κόσμο για να διακονήσει και να δώσει το αίμα Του με σκοπό να μας λυτρώσει.
Πρώτον, προκαλεί εντύπωση η αδυναμία των Μαθητών να αντιληφθούν ότι ο Χριστός τους μιλάει για τη σταυρική θυσία και τον θάνατό Του, ενώ εκείνοι, εγκλωβισμένοι στην Ιουδαϊκή πλάνη, πιστεύουν πως πάει για να ανακηρυχθεί κοσμικός βασιλιάς.
Σημαντικό είναι επίσης ότι η Αγία Γραφή δεν ωραιοποιεί τα γεγονότα ούτε αποκρύπτει τα αρνητικά σημεία των Ιερών προσώπων και τα ατυχή συμβάντα όπως εδώ τη φιλοδοξία των δύο Μαθητών, την άρνηση του Αποστόλου Πέτρου και την προδοσία του Ιούδα, αλλά, ακόμη και μετά τον φωτισμό των Μαθητών από το Άγιο Πνεύμα, τη σύγκρουση μεταξύ του Παύλου και του Βαρνάβα. Είναι και αυτός ένας λόγος για να βεβαιωθούμε για την αξιοπιστία της Αγίας Γραφής.
Σκέφτομαι, τέλος, πως το περιστατικό αυτό δεν το αναφέρει ο ευαγγελιστής Ιωάννης στο δικό του ευαγγέλιο. Μία εξήγηση, πιστεύω, είναι πως, επειδή κατά πάσα πιθανότητα γνώριζε το περιεχόμενο των κειμένων των τριών άλλων συνοπτικών ευαγγελιστών, δεν χρειαζόταν να το αναφέρει. Σίγουρα, όμως, διότι, έπειτα από την έλευση του Αγίου Πνεύματος την Πεντηκοστή, όλοι οι Απόστολοι και όλοι οι Χριστιανοί είχαν πλέον «νουν Χριστού». Και πραγματικά ξέρουμε πως όχι μόνο διακόνησαν πιστούς και άπιστους, αλλά πρώτοι οι Απόστολοι και στη συνέχεια τα εκατομμύρια των Μαρτύρων έως σήμερα έδωσαν τη ζωή τους για την πίστη του Χριστού και την πρόοδο και την σωτηρία των συνανθρώπων τους.
