(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Αφήγησις Οσιωτάτου Μοναχού Σάββα,
Η γνωριμία
Το 1930 ευρισκόμην εις αγίους Πάντας με τον γέροντα, τον π. Σάββα. Εκεί έβλεπα την αρετήν του και με έκανε εντύπωσιν να μένω πάντα μαζί του, εγώ ένας εργάτης.
Έκανα τον παπουτσή. Όταν πήγα και τον είδα και εξομολογήθηκα, τόσον μ’ ετράβηξε σαν μαγνήτης και κάθισα μαζί του και παράτησα την τέχνην που είχα. Εκείνος μου έλεγε ότι θα γίνω και μοναχός.
Αφού εξομολογήθηκα κάθισα εκεί επτά χρόνια.
Η ζωή του
Μού έλεγε καμμιά φορά. Μού έλεγε: «Να σου [σε] κάνω μοναχό».
Λέω τον εγώ: «Δεν μπορείς, γέροντα, να με κάνης μαναχό».
«Μα γιατί, λέει, που είμαι και ‘γω αρχιμανδρίτης. Έχω την ευλογίαν, είμαι μεγαλόσχημος».
«Α’ όχι, το ξέρω αυτό ότι μπορείς να κάνης καλογέρους. Και ‘γω στην πατρίδα μου δεν μπορώ να γίνω μοναχός. Γιατί έχω πόλεμο τους γονείς μου και θα κόφτω να πάω τους να βλέπω».
«Ε, τότε, παιδί μου, έχεις δίκαιο, μού κάνει, διότι και εγώ έφυγα κρυφίως από την Κωνσταντινούπολιν που με είχε ο πατέρας μου και πωλούσα, είχαμε μπακάλικο. Και αφού εσύναξα μερικά λεφτά που έπρεπε να φύγω, εκλείδωσα το μαγαζί, έστειλα το κλειδί στο σπίτι μου και πήρα τα έξοδά μου και ήλθα, λέει, εις τα Ιεροσόλυμα.
Εκεί έκανα ένα διάστημα στον Άγιο Τάφο. Από κει πήγα στου αγίου Γεωργίου του Χοζεβά. Έκανα τρία χρόνια εκεί πέρα σε μια σπηλιά, (την οποίαν και ‘γω που πήγα κάτω την είδα), και εκεί, λέει, διά να μη δώσωμε μεγάλην φήμην εις τους αδελφούς, τους εγκατέλειψα και πήγα εις το Άγιον Όρος, εις την Αγίαν Άννα.
Εκεί έμεινε δεν ξέρω πόσον καιρό μου είπε.
Φεύγοντας απ’ εκεί, ήλθα εις τον άγιον Νεκτάριον, όπου ο Γεράσιμος ο Ζερβός μου παρεκάλεσε να έλθω στην Κάλυμνο, να εξομολογήσω τον κόσμο».
Είχα προτάσεις να πάω στο μοναστήρι της Πάτμου. Συμβουλεύτηκα τον άγιο Σάββα, ο οποίος μού είπε να μην πάω.
Στην επιμονή μου μού είπε μια μέρα:
«Συ να ακούης εις τον γέροντά σου ό,τι σου λέει, διότι και ‘γω, είχα έναν άγιον γέροντα, τον άγιον Νεκτάριον». Δεν ήταν ακόμα να ακουσθή ότι ήταν άγιος.
Εκείνος τον έθαψε και μού λέει «το πετραχήλι του, όταν πήγα να το βάλω, έσκυψε το κεφάλι του και το έβαλα και πάλιν συνήλθε. Και πρέπει και συ ν’ ακούης στο γέροντά σου μού έλεγε. Ε, τώρα είσαι καλά, αλλά μεθαύριον που θα φύγης από μένα θα πάθης πολλά».
Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασιλείου Χρ. Παπανικολάου, ο «Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω», β΄ έκδοση που εξέδωσε η Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Καλύμνου.
