(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Αθανασίου του Μεγάλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας
Προς Μαρκελίνον εις την ερμηνείαν των Ψαλμών
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2026/05/megas-athanasios-alla-to-vivlion-ton-psalmon-den-pareleipse-na-omilisi-peri-aftou-oti-tha-elthi-kai-os-christos/
ζ’. Αφού δε είπεν ότι αυτός θα γίνη άνθρωπος, εν συνεχεία αναφέρεται εις το πάθος της ανθρωπίνης αυτού φύσεως. Και προβλέπουσα (η βίβλος των Ψαλμών), ότι η εξόντωσίς του θα προέλθη από τους Ιουδαίους, ψάλλει εις μεν τον δεύτερον Ψαλμόν:
«ίνα τί εφρύαξαν έθνη, και λαοί εμελέτησαν κενά; Παρέστησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθησαν επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού», εις δε τον εικοστόν πρώτον ψάλλει το είδος του θανάτου του χρησιμοποιών λόγους αυτού του Σωτήρος: «Εις χουν θανάτου κατήγαγές με· ότι εκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγή πονηρευομένων περιέσχον με. Ώρυξαν χείρας μου και πόδας μου, εξηρίθμησαν πάντα τα οστά μου. Αυτοί δε κατενόησαν, και επείδόν με· διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς, και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον».
Όταν δε λέγη ότι θα διατρυπηθούν τα χέρια του και τα πόδια του τι άλλο εννοεί παρά τον σταυρικόν του θάνατον;
Και αφού διδάσκη όλα αυτά προσθέτει, ότι ο Κύριος δεν πάσχει χάριν του εαυτού του, αλλά χάριν ημών των ανθρώπων.
Και λέγει, ομιλών πάλιν εξ ονόματος του Κυρίου, εις μεν τον 87ον Ψαλμόν: «Επ’ εμέ επεστηρίχθη ο θυμός σου», εις δε τον εξηκοστόν όγδοον: «Α ουχ ήρπασα, τότε απετίννυον» [«Αυτά που δεν έκλεψα, τότε τα ξεπλήρωνα»].
Λέγει δε τούτο, διότι δεν απέθνησκεν επειδή ήτο ένοχος, αλλ’ εβασανίζετο χάριν ημών, και επήρεν εις τους ώμους του την οργήν του Θεού εναντίον μας εξ αιτίας της παραβάσεως, καθώς λέγει διά του προφήτου Ησαΐου: «Αυτός τας ασθενείας ημών έλαβε», ενώ ημείς λέγομεν εις τον εκατοστόν τριακοστόν έβδομον Ψαλμόν: «Κύριος ανταποδώσει υπέρ εμού».
Αλλά και το Άγιον Πνεύμα λέγει εις τον εβδομηκοστόν πρώτον: «Και σώσει τους υιούς των πενήτων, και ταπεινώσει συκοφάντην, ότι ερρύσατο πτωχόν εκ χειρός δυνάστου, και πένητα, ω ουχ υπήρχε βοηθός».
η’. Διά τούτο προλέγει και την εν σώματι ανάληψιν του Χριστού, λέγων εις μεν τον εικοστόν τρίτον Ψαλμόν:
«Άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών, και επάρθητε, πύλαι αιώνιοι, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης», εις δε τον τεσσαρακοστόν: «Ανέβη ο Θεός εν αλαλαγμώ, Κύριος εν φωνή σάλπιγγος».
Και εις μεν τον εκατοστόν ένατον Ψαλμόν προλέγει την εν δεξιά του Θεού καθέδραν του Χριστού: «Είπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου· Κάθου εκ δεξιών μου, έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου», εις δε τον ένατον προλέγει και τον αφανισμόν του διαβόλου: «Εκάθισας επί θρόνου, ο κρίνων δικαιοσύνην· επετίμησας έθνεσι, και απώλετο ο ασεβής».
Διότι και το ότι ο Χριστός έλαβε παρά του Πατρός την εξουσίαν του Κριτού δεν το απέκρυψε και προαναγγέλλει, ότι θα έλθη ως κριτής όλων· εις μεν τον 71ον λέγει: «Ο Θεός, το κρίμα σου τω βασιλείδος, και την δικαιοσύνην σου τω υιώ του βασιλέως, κρίνειν τον λαόν σου εν δικαιοσύνη, και τους πτωχούς σου εν κρίσει», ενώ εις τον 49ον λέγει: «Προσκαλέσεται τον ουρανόν άνω και την γην, του διακρίναι τον λαόν αυτού. Και αναγγελούσιν οι ουρανοί την δικαιοσύνην αυτού· ότι ο Θεός κριτής εστι»· και εις τον 81ον: «Ο Θεός έστη εν συναγωγή θεών, εν μέσω δε θεούς διακρινείς».
Αλλά και την κλήσιν των εθνών είναι δυνατόν να πληροφορηθώμεν από πολλούς μεν Ψαλμούς, ιδιαιτέρως όμως από τον 46ον: «Πάντα τα έθνη κροτήσατε χείρας, αλαλάξατε τω Θεώ εν φωνή αγαλλιάσεως»· και εις τον 71ον: «αυτού προπεσούνται Αιθίοπες, και οι εχθροί αυτού χουν λείξουσι· βασιλείς Θαρσείς και αι νήσοι δώρα προσοίσουσι· βασιλείς Αράβων και Σαβά δώρα προσάξουσι και προσκυνήσουσιν αυτώ πάντες οι βασιλείς της γης, πάντα τα έθνη δουλεύσουσιν αυτώ».
Και αυτά μεν ψάλλονται εις τους Ψαλμούς, προαναγγέλλονται όμως και εις καθένα από τα άλλα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.
Από τον τόμο «Μεγάλου Αθανασίου» της σειράς Άπαντα των Αγίων Πατέρων των εκδόσεων «Ωφελίμου Βιβλίου».
