(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο Άγιος Έρασμος καταγόταν από την Αντιόχεια και έζησε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, γύρω στο έτος 309 μ.Χ.
Αφού πρώτα έζησε ασκητική ζωή, έφτασε σε τόσο μεγάλη πνευματική τελειότητα, ώστε έπαιρνε την τροφή του από κοράκια και αξιώθηκε από τον Θεό να λάβει πολλά χαρίσματα. Γι’ αυτόν τον λόγο, αν και ο ίδιος δεν το ήθελε, έγινε Αρχιερέας.
Αργότερα, νιώθοντας στην ψυχή του θεϊκό ζήλο, περιόδευε σαν Απόστολος σε διάφορους τόπους, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο και κάνοντας πάρα πολλά θαύματα. Καθώς οδοιπορούσε, έφτασε και στη Μακεδονία, όπου μπήκε στην πόλη Λυχνιδό, κοντά στη λίμνη της Αχρίδας.
Εκεί ανέστησε ένα πεθαμένο παιδί και βάπτισε τον πατέρα του, που ονομαζόταν Αναστάσιος, μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους.
Αφού συνέτριψε τα είδωλα που υπήρχαν εκεί, δίδασκε τον λαό επί επτά ημέρες, οδηγώντας τον στο φως της θεογνωσίας.
Εκείνο τον καιρό ο Μαξιμιανός βρισκόταν στην Ερμούπολη του Ιλλυρικού. Κάποιος παρουσιάστηκε μπροστά του και του ανέφερε ότι ένας άνθρωπος από την Αντιόχεια συνέτριψε τα είδωλα των θεών και κηρύττει ως Θεό τον Εσταυρωμένο Ιησού.
Ο βασιλιάς κάλεσε τον Άγιο και τον ρώτησε ποιος είναι και ποιον θεό προσκυνά.
Επειδή όμως ο Άγιος δεν απαντούσε, ο τύραννος οργίστηκε και διέταξε να τον χτυπήσουν στο πρόσωπο.
Όταν ο Άγιος τον ρώτησε για ποιον λόγο τον δέρνει, ο τύραννος αποκρίθηκε: «Σε δέρνω επειδή δεν προσκυνάς τους θεούς».
Τότε ο Μάρτυρας είπε: «Και ποιους θεούς θέλεις να προσκυνήσω; Διότι εγώ προσκυνώ και λατρεύω τον Κύριό μου Ιησού Χριστό. Πες μου, λοιπόν, ποιον θεό να προσκυνήσω;».
Ο βασιλιάς χάρηκε όταν άκουσε αυτά τα λόγια, νομίζοντας ότι ο Άγιος άλλαξε γνώμη.
Πήρε μαζί του τον Μάρτυρα και τον οδήγησε στον ναό του Δία.
Ο Άγιος, αφού προσευχήθηκε στον Θεό, είπε στον βασιλιά: «Ποιον θεό μού λες να προσκυνήσω;».
Ο βασιλιάς, ως απάντηση, του έδειξε το είδωλο του Δία, το οποίο ήταν χάλκινο, είχε ύψος δώδεκα πόδια και πλάτος έξι.
Τότε ο Άγιος έριξε πάνω του ένα αυστηρό και άγριο βλέμμα. Και ω του θαύματος! το είδωλο έπεσε αμέσως κάτω και έγινε κομμάτια.
Μέσα δε από το είδωλο βγήκε ένας φοβερός δράκοντας, ο οποίος θανάτωσε πολύ μεγάλο πλήθος ανθρώπων.
Μετά από αυτά τα γεγονότα, ο βασιλιάς επέστρεψε ντροπιασμένος στο παλάτι του.
Ο λαός όμως, φοβισμένος από τον δράκοντα, έπεσε στα πόδια του Μάρτυρα.
Έτσι, πολλοί πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίστηκαν από τον Άγιο.
Εκείνοι που βαπτίστηκαν ήταν περίπου είκοσι χιλιάδες.
Η μνήμη του τιμάται στις 2 Ιουνίου.
Διασκευή από τον Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Ιούνιος, τόμος στ᾿
