(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ιώβ 10
Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2026/06/profitis-iov-poios-einai-dynaton-na-antistathei-eis-tas-dikaias-kriseis-kai-apofaseis-tou-theou/
Ιώβ. 10,1 Πάσχων ψυχικώς, αποκαμωμένος και στενάζων συνεχώς θα αφήσω να πέσουν επάνω εις Αυτόν τα λόγια μου. Θα ομιλήσω κατεχόμενος και πιεζόμενος από την πικρίαν της ψυχής μου·
Ιώβ. 10,2 και θα είπω προς τον Κύριον· Μη με διδάσκεις, Κύριε, εξ αιτίας των τιμωριών σου να παραπονούμαι και να φαίνωμαι ασεβής ενώπιόν σου. Διατί με έκρινες και με κατεδίκασες τόσον πολύ;
Ιώβ. 10,3 Είναι, τάχα, καλόν διά σε, εάν υπό το βάρος των δοκιμασιών εκτραπώ εις άδικα παράπονα; Διότι συ έχεις απαρνηθή τους ευσεβείς, αυτά τα έργα των χειρών σου, έδωσες δε προσοχήν εις τας σκέψεις και τας αποφάσεις των ασεβών;
Ιώβ. 10,4 Ή βλέπεις και συ από του ύψους σου, όπως ο κάθε θνητός; Η καθώς βλέπει ο άνθρωπος, θα ίδης και συ;
Ιώβ. 10,5 Μήπως ο βίος σου είναι σαν των ανθρώπων βραχύς ή τα έτη σου είναι ολίγα, όσα είναι τα έτη ενός ανδρός;
Ιώβ. 10,6 Και διά την βραχύτητα αυτήν του βίου μου ανεζήτησες την ανομίαν μου και εφρόντισες επιμελώς να εύρης τας αμαρτίας μου και να με τιμωρήσης δι’ αυτάς;
Ιώβ. 10,7 Διότι γνωρίζεις ότι δεν υπήρξα ασεβής απεναντί σου. Αλλά ποιος είναι εκείνος, ο οποίος θα ημπορέση να με απαλλάξη από τας τιμωρίας των χειρών σου;
Ιώβ. 10,8 Αυτά τα χέρια σου με έπλασαν. Με έφεραν εκ της ανυπαρξίας εις την ύπαρξιν. Κατόπιν όμως, σαν να μετέβαλες γνώμην και στάσιν, και με εκτύπησες.
Ιώβ. 10,9 Ενθυμήσου ότι από πηλόν με έπλασες και ώρισες να επιστρέφω πάλιν εις την γην.
Ιώβ. 10,10 Μήπως η αρχή της υπάρξεώς μου δεν ήτο ρευστή, ωσάν το γάλα που αρμέγεται, και, όπως αυτό γίνεται έπειτα τυρός, έτσι και εις εμέ έδωκες κατόπιν στερεάν σύστασιν;
Ιώβ. 10,11 Με ενέδυσες με δέρμα και με κρέας. Έθεσες μέσα εις αυτά οστά και νεύρα.
Ιώβ. 10,12 Μαζί με την ζωήν μου έδωκες συγχρόνως και το έλεός σου. Η δε άγρυπνος επίβλεψίς σου και πρόνοια μου εφύλαξαν την ζωήν από εκείνους, που την επεβουλεύοντο.
Ιώβ. 10,13 Επειδή αυτά είχες μέσα εις την άπειρον τελειότητά σου, γνωρίζω ότι δύνασαι τα πάντα και τίποτε δεν είναι εις σε αδύνατον.
Ιώβ. 10,14 Εάν αμαρτήσω με βλέπεις, και από την αμαρτίαν μου δεν με αθωώνεις.
Ιώβ. 10,15 Εάν διαπράξω ασεβείας, αλλοίμονόν μου! Εάν πάλιν γίνω και μείνω δίκαιος, δεν ημπορώ να σηκώσω το κεφάλι μου ενώπιόν σου, διότι και τότε θα είμαι γεμάτος από εξευτελισμόν και αθλιότητα.
Ιώβ. 10,16 Συλλαμβάνομαι εις την παγίδα σαν τον υπερήφανον λέοντα, τον οποίον θέλουν να εξοντώσουν. Όταν έτσι με συλλάβης και αλλάξης την φιλάνθρωπόν σου διάθεσιν, με καταστρέφεις κατά ένα φοβερόν τρόπον.
Ιώβ. 10,17 Με υποβάλλεις εις νέαν εξέτασιν και έρευναν σχετικώς με τας πράξεις μου. Συνέπεια δε αυτής της εξετάσεως ακολουθεί, ότι με μεταχειρίζεσαι με μεγάλην οργήν και μου αποστέλλεις θλίψεις και δοκιμασίας.
Ιώβ. 10,18 Διατί, λοιπόν, με έβγαλες από την κοιλίαν της μητρός μου, και δεν απέθανα πριν γεννηθώ, ώστε να μη με ίδη μάτι ανθρώπου;
Ιώβ. 10,19 Και διατί δεν έγινα, ως εάν δεν υπήρξα ποτέ; Διατί επί τέλους δεν εγεννήθην νεκρός, ώστε να μεταβώ κατ’ ευθείαν από την κοιλίαν της μητρός μου στο μνήμα;
Ιώβ. 10,20 Βραχύς και ολίγος δεν είναι ο χρόνος της ζωής μου; Άφησέ με να αναπαυθώ ολίγον,
Ιώβ. 10,21 πριν μεταβώ εκεί, από όπου δεν θα επιστρέψω πλέον, εις τόπον, δηλαδή, σκοτεινόν και ζοφερόν·
Ιώβ. 10,22 εις περιοχήν, που βασιλεύει αιώνιο σκοτάδι, όπου δεν υπάρχει ουδέ το ελάχιστον φέγγος και από όπου δεν ημπορεί κανείς να ίδη την ζωήν των θνητών ανθρώπων της γης.
Μετάφραση Ιωάννης Κολιτσάρας. Από την ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου: http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/PD/25.%20Iov.htm
