αμαρτία

Μπορεί να φανεί σε κάποιον ακατανόητη η διάθεση εκείνη της ψυχής, την οποία έχουν συνήθως οι άνθρωποι όταν γνωρίζουν την επίσκεψη του Θεού. Ειδικότερα αυτοί πράγματι και σκέφτονται και αισθάνονται τον εαυτό τους άξιο του άδη και των αιωνίων βασάνων, ενώ ταυτόχρονα δεν κυριεύονται από απόγνωση, αλλά ολόκληρη η ύπαρξή τους είναι γεμάτη από την […]

[Προηγούμενη δημοσίευση: https://www.pemptousia.gr/?p=172446] Κατά τις συναντήσεις μας, αγαπητοί μου αδελφοί, τώρα που προετοιμάζομαι κάθε ημέρα για την αναχώρησί μου, η μεγαλύτερη φροντίδα μου είναι αυτή: θα ήθελα τα πνεύματά σας να είναι στερεωμένα στην “αληθινή οδό”. Η χριστιανική ζωή θεωρουμένη στο σύνολό της έχει τέτοιο μεγαλείο και πλούτο, ώστε στην πραγματικότητα ένας άνθρωπος μόνος δεν θα […]

Απ’ ότι μέχρι τώρα σημειώσαμε, προκύπτει ότι στα «κρύφια και άδηλα» της υπαρξιακής λειτουργίας του ανθρώπου ανήκει και το μεθοδικά ωργανωμένο και συγκροτημένο κέντρο δαιμονικής παρουσίας και δράσεως. Ο δαιμονισμός, που έχει τελέσει κρυφό γάμο με την «πεπτωκυΐαν» ανθρώπινη φύση, αναπαύεται μυστικά και λαθραία στην κλίνη της ανθρώπινης συνειδήσεως για να συνεργεί άνετα, κάτω από […]

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύγχρονα δείγματα της εκκλησιαστικής μας παιδαγωγικής αναφέρει: «Για το ευαίσθητο αυτό θέμα δεν μπορεί να μιλήσει κανείς ξερά, και να μην συμπάσχει…» [1]. Και αν κάποιος θεωρεί ότι δεν συμπάσχει στην ασθένεια όντας ο ίδιος υγιής, κανείς, όταν διαθέτει έστω και ελάχιστα σπέρματα χριστιανικής αυτογνωσίας, δεν μπορεί να αξιώσει ότι […]

Οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν ότι τα μάτια είναι οι πύλες ή τα παράθυρα της ψυχής. Από αυτά εισχωρούν τα πύρινα βέλη του πονηρού. Και παλιότερα, αλλά ιδιαίτερα σήμερα τα θεάματα είναι πολλά. Εικόνες βομβαρδίζουν τα μάτια: εικόνες των εντύπων, της τηλεοράσεως, του κινηματογράφου, των ηλεκτρονικών υπολογιστών, των κινητών τηλεφώνων, του θεάτρου. Το κακό θέλει […]

Πρέπει να αδιαφορούμε για όσους αμαρτάνουν; Η απάντηση που δίνει ο μέγας Βασίλειος είναι αρνητική (ΕΠΕ 9, 66-68). Όχι, λέγει, δεν πρέπει να αδιαφορούμε για τους συνανθρώπους μας που αμαρτάνουν. Και στηρίζει τη γνώμη του αυτή στην Αγία Γραφή. Ο Κύριος, λέγει ο μέγας Βασίλειος, έχει δώσει ξεκάθαρη εντολή, στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, […]

Συχνά τίθεται το ερώτημα γιατί ο Θεός, αν και γνώριζε εκ των προτέρων αυτούς που επρόκειτο να αμαρτάνουν και να μη μετανοούν, τους έφερε στην ύπαρξη. Ο Θεός από αγαθότητα φέρνει στην ύπαρξη απ’ την ανυπαρξία τα δημιουργήματά του και γνωρίζει από πριν αυτά που θα συμβούν. Αν, λοιπόν, δεν επρόκειτο να γεννηθούν (αυτοί οι […]

Πολλοί ανθρωπολογικοί όροι έχουν υποστεί μία νέα πρόσληψη μέσα από το “έσοπτρο” του Χριστιανισμού. Η έννοια του ανθρώπου στην νέα θρησκεία δε καθορίζεται από την οντολογία του, αλλά από την σχέση του με τον Θεό και τους άλλους. Αυτή η θέση βοηθάει τον Παύλο να κάνει ακίνδυνη χρήση των αντιθετικών ανθρωπολογικών όρων «σάρξ» «πνεύμα» χωρίς […]

Θλιβερή διαπίστωση, η εποχή μας έχοντας ξεχάσει τον Θεό, ξεχνάει και τον Νόμο του, το θέλημά του, το ίδιο το Ευαγγέλιο! Οι πολλοί, παρασυρμένοι από μία κοινωνία που ενθαρρύνει την ανηθικότητα, γοητευμένοι από τις τεχνολογικές και άλλες δυνατότητες που σπρώχνουν προς ένα νέο ήθος χωρίς αρχές και περιορισμούς, πιστεύοντας τα «κηρύγματα» περί απόλυτης ελευθερίας του […]

Η θεώρηση της αμαρτίας ως παρανομίας «του νόμου του Θεού» κι όχι ως ασθένεια που κληρονομούμε ως τέκνα του πρώτου Αδάμ, είναι φυσικό να δημιουργεί ενοχές. Γιατί η αμαρτία, αν γίνει δεύτερη φύση με τον καιρό, αποκτά εξουσία στη ψυχή μας, ώστε «αυτό που δε θέλουμε να κάνουμε, το κάνουμε», κατά τον Απόστολο Παύλο. Αλλά […]

Έχοντας μέχρι τώρα δει τη βαθύτερη φύση του κοινοβίου ως πνευματικής «οικογένειας», ως εσχατολογικού γεγονότος, ως Εκκλησίας, και αφού ήδη μιλήσαμε για την σχέση «ευλογίας» εκ μέρους του Γέροντα και θείας μετάληψης, μπορούν να προστεθούν τώρα λίγα λόγια που αφορούν γενικότερα τον χαρακτήρα της μοναχικής άσκησης. Η άσκηση, λοιπόν, όπως ήδη διαφάνηκε, η κατά μόνας […]

Με το γεγονός της Πεντηκοστής, πού κατήλθε το Άγιο Πνεύμα στα μέλη της Εκκλησίας, εκλείπει κάθε μορφη αδυναμίας από την ανθρώπινη φύση. Ο μέχρι τώρα αδύνατος άνθρωπος, ο όποιος ήταν παίγνιο του διαβόλου καί τού θανάτου, γίνεται ισχυρός ώστε να «πατη επάνω όφεων καί σκορπιών καί επί πάσαν;την δύναμιν του εχθρού». Η Χάρις πού μένει […]