σύγχρονος άνθρωπος

Μορφές αποξένωσης σήμερα

Στις μέρες μας παρατηρείται έντονα η αποξένωση σε διάφορους τομείς. Αποξένωση από τον άνθρωπο, από τη φύση, από το Θεό, από την πρόοδο. Αρχικά το κάθε πρόσωπο αποξενώνεται από το συνάνθρωπό του. Καταντά κυνικό. Καταντά αδιάφορο. Καταντά εγωιστής. Όταν δεν ενδιαφέρεσαι για τον διπλανό σου, για το γείτονά σου, για τον περαστικό, για τον ζητιάνο, […]

“Η ζωή μας έγινε ένα τυφλό κυνηγητό ανάδειξης και επιτυχίας..”

[Προηγούμενη δημοσίευση: https://www.pemptousia.gr/?p=175392] Εντούτοις το κακό παίρνει κοινωνικές μορφές που εισβάλλουν στη ζωή μας. Σήμερα μάλιστα μεταλλάσσεται συνεχώς, φορεί αγαθά προσωπεία. Μπορεί να είναι η ίδια η κυβέρνηση, ο διεθνής ανθρωπιστικός οργανισμός, ένας ευαίσθητος σωτήρας. Τα πιο κραυγαλέα ψέματα εκτοξεύονται από τους ίδιους τους ψηφισμένους ταγούς, και οι χειρότεροι φασισμοί χτίζονται πάνω στην επίφαση της κοινωνικής […]

Το λάθος, η κρίση και η αλλαγή

Στο διάσημο ποίημά του Άρνηση, που πολλές γενιές το τραγούδησαν, ο Γιώργος Σεφέρης αναφέρει: «Με τι καρδιά και τι πνοή / τι πόθους και τι πάθος / πήραμε τη ζωή μας». Ακολουθεί μια άνω τελεία, και εν συνεχεία η λέξη «λάθος» και ο παρακάτω στίχος, «κι αλλάξαμε ζωή». Με τη στίξη αυτή δηλώνεται ότι, ενώ […]

Ο Χριστός και το κοινωνικό πρόβλημα

Όσο καθαρίζεται ο άνθρωπος από τα πάθη, τόσο αποκτά τη δυνατότητα της αληθινής κοινωνίας με το Θεό και τα άλλα ανθρώπινα πρόσωπα. Όσοι βλέπουν τον άνθρωπο ρομαντικά και εξωτερικά μεταθέτουν το κακό από τα πρόσωπα στην κοινωνία, γι’ αυτό και πρεσβεύουν ότι η βελτίωση της κοινωνίας θα φέρει και βελτίωση των προσώπων. Αλλά οι Ορθόδοξοι […]

Άνθρωπος παγκοσμιοποιημένος και παγκόσμιος· στην ιερή μνήμη του Αγίου Παϊσίου

Ο άνθρωπος δεν έγινε για να μείνει αυτό που είναι. Έγινε για να γίνει αυτό που δεν είναι. Το μεγαλείο του ανθρώπου δεν βρίσκεται στο παρόν ή στο παρελθόν του. Βρίσκεται στο μέλλον του. Η στασιμότητα στο παρόν ως ακινησία είναι ταυτόσημη με τον θάνατο. Και η κίνηση προς το παρελθόν είναι κίνηση προς το […]

Η προσήλωση του σύγχρονου ανθρώπου στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα

[Προηγούμενη δημοσίευση: https://www.pemptousia.gr/?p=158437] Β. Οι θεωρητικές προϋποθέσεις της κρίσης Η απότομη αλλαγή που επήλθε στην κυπριακή κοινωνία και οι ραγδαίες εξελίξεις που διαδραματίστηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, είχαν ως αποτέλεσμα να συγχύσουν τους κατοίκους του νησιού και να τους αποπροσανατολίσουν από αρχές και αξίες που αποτελούσαν το συνεκτικό στοιχείο της δομής και των θεσμών της. Οι […]

Η ιδρυματική προσέγγιση της Εκκλησίας

Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν την Εκκλησία σαν έναν από τους χιλιάδες υπάρχοντες οργανισμούς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Να διοικείται από αρμόδιους, να έχει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό μελών, με πολύ καλό οργανωτικό υπόβαθρο και πολλές ευκαιρίες συνάθροισης όλων αυτών, για πολλούς και διάφορους λόγους. Αρκετές φορές, θα τολμούσα να πω, πως αντιμετωπίζεται ως ένας καλοστημένος μηχανισμός […]

Ανάπαυση μέσα στο μόχθο. . . !

Η βασική επιδίωξη των τεχνολογικών κατακτήσεων εντοπίζεται εύστοχα στην εξασφάλιση κάθε φορά και τελειότερων ανέσεων μέσα στην περιοχή του ανθρωπίνου βίου. Η τεχνολογική πρόοδος δηλαδή υπηρετεί δουλικά και ασταμάτητα μια βασική αδυναμία της ανθρωπίνης προσωπικότητος, την ακατάσχετη τάση για άνεση, για ανάπαυση! Φαίνεται ότι η νοσταλγία του Παραδείσου, την οποία και ο Μπερδιάγιεφ υπογραμμίζει, συμπυκνώνεται […]