χαρά

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

Στο μέσο της περιόδου της Μ. Τεσσαρακοστής έχουμε την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Το Συναξάρι της ημέρας αυτής αρχίζει ως εξής: «Επειδή διά της τεσσαρακονθημέρου Νηστείας τρόπον τινά και ημείς σταυρούμεθα, νεκρούμενοι από των παθών… προτίθεται ο τίμιος και ζωοποιός Σταυρός, ωσανεί αναψύχων και υποστηρίζων ημάς». Ο Σταυρός του Χριστού, που προσκυνούμε την Κυριακή αυτή, δεν […]

Γέροντας Κύριλλος, Ι. Μονή Οσίου Δαυίδ Εύβοιας (+30/03/12)

 Συμπληρώνεται σήμερα (30 Μαρτίου) 10 έτη από την κοίμηση του ηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ στις Ροβιές της Εύβοιας, γέρ. Κυρίλλου. Ο χαρισματικός Γέροντας Κύριλλος διακρινόταν για  την πνευματικότητά του και το καλοσυνάτο του χαρακτήρα του. Αξίζει να γίνουμε κοινωνοί σήμερα ορισμένων από τις διδαχές του και από τα περιστατικά του βίου του, όπως τα παραδίδουν αυτοί που […]

Η χαρά στην Παλαιά Διαθήκη

Η βασική αυτή έννοια, ότι ο Θεός είναι τελικά ο μεγάλος «δοτήρ» και χορηγός της χαράς στον άνθρωπο, βρίσκεται ιδιαίτερα αναπτυγμένη στην Παλαιά Διαθήκη. Και μάλιστα σχετίζεται άμεσα εκεί και με τη λατρεία του ονόματος του Θεού (Δευτ. 16, 14· Ψαλμ. 100, 2). Η σύνδεση αυτή της χαράς με την παρουσία του Θεού στη ζωή […]

Περί νοεράς προσευχής

Προς νέον ερωτήσαντα περί προσευχής (Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού) Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτό σου να λες συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Στην αρχή γρήγορα να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού. Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίσει, το […]

Χαρά και εγρήγορσις στη ζωή του μοναχού

Ας δούμε τώρα μερικά απλά χαρακτηριστικά, χωρίς τα οποία ούτε το Άγιον Πνεύμα ούτε το φρόνημα του Γέροντος ούτε η σύμμορφος ζωή του υποτακτικού προς τον Γέροντα μπορούν να καλλιεργήσουν την προσωπικότητα του μοναχού. Αυτά περιλαμβάνονται μέσα στην ενότητα της αδελφότητος, αλλά πρέπει να τα μνημονεύσωμε ιδιαιτέρως. Το πρώτο είναι η χαρά μας ενώπιον του […]

Έχουν οι χριστιανοί χαρά;

«Ο Θεός δεν θέλει κλαψουρίσματα και κακομοιριές. Θέλει χαρά, ειρήνη και δοξολογία με αγαλλίαση και αγάπη». Ο λόγος αυτός του Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, από το βιβλίο «Λόγος περί νήψεως», δίνει μια νέα διάσταση της πνευματικής ζωής. Όταν το μίζερο εκλαμβάνεται ως ταπείνωση και η χαρά έκπτωση από τη μετάνοια, τότε έχουμε διαστρέβλωση της χριστιανικής ζωής, […]

Μια επαναστατική προκήρυξη σε Ορθόδοξες Εκκλησιές!

Αυτές τις μέρες, μια επαναστατική προκήρυξη διαβάζεται στις Ορθόδοξες Εκκλησίες όλου του πλανήτη. Διαβάζεται στις σπαραγμένες από τον εμφύλιο πόλεμο και τις εξωτερικές επεμβάσεις Ουκρανία και Συρία! Στις χώρες της Αφρικής, τις ρημαγμένες από τη φτώχεια, τις δικτατορίες, τους εμφύλιους πολέμους και τους σύγχρονους αποικιοκράτες και δουλεμπόρους, όπου εκατοντάδες χιλιάδες Αφρικανοί έγιναν ορθόδοξοι χριστιανοί, μετά […]

Περί χαράς

Το Άγιο Ευαγγέλιο είναι το ιερό Βιβλίο της αληθινής χαράς! Μέσα σ’ αυτό ανακαλύπτει κανείς τα σωτήρια μηνύματα που ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αποκάλυψε στον άνθρωπο, στην εικόνα Του, και του φανερώνει την οδό που θα τον οδηγήσει στο «καθ’ ομοίωσιν», στην τελειότητα! «Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου…»! Ο Αρχαγγελικός αυτός χαιρετισμός προς […]

“Η χαρά της εν Θεώ ζωής”-30 χρόνια από την κοίμηση του π. Αλεξ. Σμέμαν

Συμπληρώνονται σήμερα, 13 Δεκεμβρίου 2013, 30 ακριβώς χρόνια από την κοίμηση του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, μιας μεγάλης μορφής της σύγχρονης ορθόδοξης θεολογίας στη Δύση. Τα ενδιαφέροντά του απλώθηκαν σε όλο το φάσμα των θεολογικών κλάδων, αλλά ο μεγάλος του “καημός” ήταν η επανανακάλυψη του πλούτου της λατρείας μας. Προς τιμήν του δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το […]

Η υπερηφάνεια είναι η αιτία που η χαρά απουσιάζει

Σε σχέση με την κρίση που υπάρχει στην προσέλευση φοιτητών, σκεφτόμουν: γιατί οι άνθρωποι τόσο συχνά απλώς καταστρέφουν τη ζωή τους, βλάπτουν τον εαυτό τους, σαν να διακατέχονται από κάποια amor fati. Θα υπέθετε κανείς πως ένας απλός εγωισμός και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης θα τους προφύλασσαν, αλλά όχι, ούτε αυτό το ένστικτο τους σταματά. […]

Ελένη Πολυβίου (1ο μέρος)

Η φιλόθεη και φιλάρετη Ελένη Πολυβίου, η «Ελού», όπως την αποκαλούσαν, είδε το φως της ζωής στις 25-4-1926 στην Λάρνακα Κύπρου. Είχε γονείς τον Κυριάκο και την Ελπινίκη, ανθρώπους φτωχούς αλλά τίμιους και πιστούς. Από τον γάμο της με τον Μιχαήλ Πολύβιο απέκτησαν εξι τέκνα: Γεώργιο, Άννα, Κυριάκο, Μιχαλάκη, Ανδρούλα και Ελπινίκη. Αξιώθηκε να ίδη […]