ψυχή

Για το Χριστιανισμό, λοιπόν, αυτό που πρέπει να καταργηθεί δεν είναι το σώμα αλλά η φθορά του. Με τη σάρκωσή του ο Χριστός, θέλοντας να σώσει τον πλήρη άνθρωπο, προσέλαβε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση δηλαδή και τη ψυχή και το σώμα. Κανένα ανθρώπινο στοιχείο δεν έμεινε έξω από αυτή την πρόσληψη εκτός από την αμαρτία, […]

Από τους Αποστόλους, αυτός που ασχολείται πολύ με το σώμα είναι ο Παύλος ο οποίος κήρυξε ότι ο Θεός δεν κατηγορεί το καθεαυτό σώμα του ανθρώπου αλλά την κακή και αμαρτωλή του προαίρεση. Το πρόβλημα για την αποστολική παράδοση δεν είναι η ίδια η σάρκα αλλά το σαρκικό φρόνημα. Σύμφωνα με το Απόστολο για τις […]

Η άποψη της Εκκλησίας για την ενασχόληση με το ανθρώπινο σώμα και την ανθρώπινη εικόνα δεν είναι ενιαία και συγκεκριμένη κατά τα χριστιανικά χρόνια. Η στάση του χριστιανισμού ως προς το ανθρώπινο σώμα, την υγεία και την άθλησή ακολουθεί μια εξελικτική πορεία η οποία μεταβάλλεται και διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες της εποχής. Στην Αγία […]

Την άποψη της ανάγκης εκγύμνασης και του σώματος αλλά και του πνεύματος υποστήριζαν και πολλοί αρχαίοι φιλόσοφοι. Ο Πλάτωνας πίστευε ότι η ψυχή ή αλλιώς πνεύμα του ανθρώπου ανήκει στο θείο και αιώνιο κόσμο, απ’ όπου και προήλθε, σε αντίθεση με το φυσικό σώμα, που ανήκει στη φθαρτή γη. Έτσι ο Πλάτωνας έκανε τον ουσιαστικό […]

Η Ορθόδοξη Θεολογία αντέδρασε σθεναρά απέναντι στις θρησκευτικές αντιλήψεις του Γνωστικισμού, στην άφρονα ματαιολογία, όπως την χαρακτηρίζει ο άγιος Επιφάνιος που ήθελαν τον άνθρωπο να ταυτίζεται μόνο με το πνευματικό του στοιχείο απορρίπτοντας το σώμα. Δεν δέχτηκε ότι η διάκριση των φύλων αποτελεί χαρακτηριστικό έκπτωσης από μια υποτιθέμενη παραδείσια άφυλη ή ανδρόγυνη κατάσταση, ούτε ότι […]

ΛΟΓΟΣ Ζ΄ Περί πειρασμών κατά την διάρκεια των ονείρων   Μάταια με σκανδαλίζεις ασταμάτητα με νυχτερινά όνειρα – άλλοτε θλιμμένα, άλλοτε πάλι χαρούμενα – εσύ, ο εχθρός των ανθρωπίνων ψυχών, ο εφευρέτης κάθε ανομίας! Μήπως νομίζεις ότι θα παραπλανήσεις την ψυχή μου και θα την αναγκάσεις να τα παραδεχθεί ως αληθινά; Εξαφανίσου, απαίσιε, εξαφανίσου από […]

Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία […]

ΛΟΓΟΣ Β΄  Διάλογος της ψυχής με τον νου, με την μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων σχετικά με την προέλευση των παθών μέσα μας. Επίσης λόγος περί θείας πρόνοιας και κατά των αστρολόγων. Ψυχή: Αγαπημένε νου μου! Προς σε στρέφω τώρα τούτα τα απλά μου λόγια. Μου προκαλεί μεγάλη απορία το γεγονός ότι εσύ που ορίστηκες από […]

Οι μεταμοσχεύσεις έχουν μπει στην καθημερινή ζωή της σύγχρονης κοινωνίας. Οι θετικές ή οι αρνητικές τοποθετήσεις που διατυπώνονται γι’ αυτές από εκκλησιαστικούς και θεολογικούς κύκλους έχουν συνήθως αποσπασματικό χαρακτήρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τοποθετήθηκε ακόμα τελικά απέναντι σε αυτές. Και η τοποθέτησή της δεν μπορεί να γίνει από μεμονωμένα άτομα ή από επιτροπές που προσπαθούν […]

Το κείμενο γράφτηκε ακριβώς πριν 35 χρόνια αλλά παρ’ όλα αυτά διατηρεί τη φρεσκάδα του!!! Κατά τας συγκινητικωτάτας στιγμάς της νεκρώσιμου ακολουθίας και του υστάτου αποχαιρετισμού του προσφάτως εκλιπόντος προς Κύριον λίαν θεοφιλούς και δημοφιλούς λαϊκού ιεροκήρυκος Αθηνών αειμνήστου Δημητρίου Παναγοπούλου, διάφοροι ομιληταί απηύθυναν τον λόγον προς την συγκεντρωθείσαν λαοθάλασσαν των πιστών προβάλλοντες την σημασίαν […]

[Προηγούμενη δημοσίευση: http://bit.ly/2gwcL6s] Η λύτρωση της «συνάντησης/συνεννόησης των ψυχών» -ο Θρακιώτης συγγραφέας αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως ψυχοσωματική οντότητα, στην οποία η ψυχή έχει τη δική της βαρύτητα και σημασία- αξιοποιείται σε δύο διηγήματα, στο «Αἱ συνέπειαι τῆς παλαιᾶς ἱστορίας» μεταξύ ενός ερωτευμένου ζευγαριού, του Πασχάλη και της Κλάρας και στο «Ὁ Μοσκώβ-Σελήμ» μεταξύ δύο «αγνώστων» […]

[Προηγούμενη δημοσίευση: http://bitly.com/24fc3L1] Ας δούμε τώρα τον Τελώνη. Πού άραγε προσεύχεται κρυμμένος; Βρισκόταν μακρυά και δεν τολμούσε να κοιτάξει ψηλά, διότι η συναίσθηση των αμαρτημάτων του αφαίρεσε το θάρρος να μπει μέσα. Η ανάμνηση των πράξεων εμπόδιζε το βλέμμα του. Κτυπώντας το στήθος, απ’ την καρδιά του έβγαινε βαρύς αναστεναγμός, τιμωρώντας τον εαυτόν του μπροστά […]