Page 16 - kyprianos-ethnomartyras

Ἀρχιεπισκόπου Κυπριανοῦ καὶ τοῦ πόθου τῆς ἕνωσης μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἦταν
ἡ καταληκτήριος πράξη, ὥστε νὰ χαρακτηρισθεῖ ὁ Κυπριανὸς
«ἐθνομάρτυρας». Οἱ ἐθνικοὶ στόχοι, ὑπερκαλύπτοντας τὴν πνευματικὴ
ὑπόσταση τοῦ μαρτυρίου, μετετόπισαν τὴν τιμὴν καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ
μαρτυρίου στὰ στεγανὰ πλαίσια ἑνὸς ἐνδοκοσμικοῦ τοπικοῦ ἡρωισμοῦ μὲ
ἀποτέλεσμα νὰ τὸ μειώσουν, μειώνοντας παράλληλα καὶ τὴν δόξα ποὺ
ἀπορρέει ἐξ αὐτοῦ στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.
Ἂς σημειώσουμε τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας ἤδη
περιέβαλε μὲ τὸ φωτοστέφανο τοῦ ἱερομάρτυρος τοὺς λοιποὺς ἱεράρχες
πού, ὅπως ὁ Κυπριανὸς καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, ἔχυσαν τὸ αἷμά τους ὑπὲρ τοῦ
ποιμνίου τους κατὰ τὸ 1821 ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐνάρξεως τῆς Ἑλληνικῆς
Ἐπαναστάσεως, ἤτοι τὸν Γρηγόριον Ε´ Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως
καὶ τοὺς ἁγίους ἱερομάρτυρας τοὺς ἐν Κρήτῃ μαρτυρήσαντας. Κάτι
ἀντίστοιχο συνέβη καὶ μὲ τοὺς ἱεράρχες οἱ ὁποῖοι θανατώθηκαν κατὰ τὴν
μικρασιατικὴ καταστροφή. Ἀμέσως κατωτέρω καταχωρίζομεν τὶς τρεῖς
Συνοδικὲς πράξεις ἁγιοκατατάξεώς τους.
Ἐξ ἄλλου, καθὼς φαίνεται κατωτέρω καὶ συγκεκριμένα στὸ 6
ον
κεφάλαιον, ὅπου ἔχει συλλεγεῖ τὸ ὑλικὸ τῶν διαχρονικῶν αἰτημάτων γιὰ
τὴν ἐπίσημη ἁγιοκατάταξη τῆς ἑκατόμβης τῶν Κυπρίων ἁγίων μαρτύρων,
αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία, ἡ ὁποία ἀντικατοπτρίζει τὴν ἀναγνώριση τῆς ἁγιότητος
τῶν μαρτύρων στὴν συνείδηση τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ, ἀρχίζει νὰ
κατατίθεται ἀπὸ τὸν Ἰούλιο τοῦ 1928, ὅταν προηγήθηκε ἡ ἁγιοκατάταξις
τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου Ε´, καὶ συνεχίζεται μέχρι τὶς μέρες μας.
Ἄξιον μνείας κείμενον εἶναι ἡ «Ἀκολουθία τῶν Μαρτύρων τῆς 9
ης
Ἰουλίου 1821», γραφεῖσα τὸ 1936. Εἶναι ἡ πρώτη προσπάθεια τιμῆς τῶν ἐν
λόγῳ μαρτύρων ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἡ ὁποία καταδεικνύει καὶ ἐπισφραγίζει
τὴν εὐλάβεια ποὺ τρέφει ὁ λαὸς πρὸς αὐτούς, καὶ τὴν ἀναγνώριση τῆς
ἁγιότητάς τους ἐκ μέρους του.
Προβάλλεται λοιπὸν ἀρίδηλη ἡ ἀνάγκη ἀποκατάστασης τῆς θυσίας καὶ
τῆς προσωπικότητος τοῦ ἀνδρός. Ἡ πράξη τῆς ἁγιοκατάταξης τοῦ
Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανοῦ, τοῦ μακαρίου καὶ ἀοιδίμου
ἱερομάρτυρος καὶ μεγαλομάρτυρος τῆς νήσου τῶν Ἁγίων, καὶ τῶν σὺν
αὐτῷ μαρτυρησάντων, θὰ ἀποκαθιστοῦσε τελεία τὴν τιμήν, τὴν δόξαν καὶ
τὴν ἀξίαν μὲ τὴν ὁποίαν τοὺς περιβάλλει ἡ Θεία Χάρις.