(εμπνευσμένο από το ταξίδι στην Ίμβρο, Πεντηκοστή 2016)
Μια μπουκιά στεριά στη θάλασσα της διεκδίκησης…
Η ιστορία γράφει με το μελάνι της.
Μόνο οι λαίμαργοι γλάροι σε γελούν στα χιονάτα φτερουγίσματα
και τα δελφίνια στα δροσερά τους παίγνια…
Να ξεχαστείς στο «πέραν» της θάλασσας;
Να γαντζωθείς στα σημεία της ερημίας;
Ο καφετής χάρτης γίνεται όραμα κοντινό
και σε λίγο χαρακωμένες κορυφογραμμές.
Κοντεύουμε…
Κι αφουγκράζομαι…
Δήμητρα Μπεχλιβάνη-Σαββοπούλου
Η Οδύσσεια του Ομήρου
Εισαγωγικά Τους Έλληνες πάντα τους συνέδεε το υγρό στοιχείο, η θάλασσα. Η Ελλάδα είναι ένας χώρος περικυκλωμένος από την θάλασσα. Ελλάδα και θάλασσα είναι ένα και το αυτό. Αυτή τρέφει αλλά και εμπνέει τους Έλληνες. Είναι άπειροι οι ύμνοι των Ελλήνων για την θάλασσα. Όμως ο μεγαλύτερος και ωραιότερος ύμνος των Ελλήνων για την θάλασσα […]
