(Από αριστερά): Οι όσιοι Πορφύριος (1906-1991) και Παΐσιος (1924-1994).
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
[Διήγηση οσίου Πορφυρίου]:
Μια φορά στο Άγιον Όρος πήγαινα μ’ ένα τρακτέρ.
Ήταν κι ο Παΐσιος [0 όσιος Παΐσιος].
Λέγαμε την ευχή κι οι δυο μυστικά.
Ενώνονταν οι ψυχές μας.
Κάπου κατέβηκε εκείνος κι εμείς συνεχίσαμε.
Ε, να δεις τότε!
Ενώ έφευγε ορμούσε προς εμένα και μ’ αγκάλιαζε νοερά.
Να δεις ένωση των ψυχών!
Μπορείς να αγαπάς τους άλλους πνευματικά, να τους αγκαλιάζεις, να τους αισθάνεσαι, κι από μακριά ακόμη.
Από το βιβλίο της Άννας Κωστάκου, “Συνομιλώντας με τον Γέροντα Πορφύριο”, των εκδόσεων η “Μεταμόρφωσις του Σωτήρος”, Μήλεσι.
Όσιος Φαντίνος, Ο συκοφαντημένος πτωχός που κατέφυγε στον Όσιο και οι γερανοί
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ο πτωχός και οι γερανοί Κάποιος μοναχός, από τους σπουδαίους και εναρέτους με πληροφόρησε και μου ανέφερε το εξής: Είχα πάει στον οσιώτατο [στον Όσιο Φαντίνο τον εν Θεσσαλονίκη] χάριν ψυχικής ωφελείας, και ένας πτωχός ζητώντας καταφύγιο έπεσε στα πόδια του, διότι χαιρέκακοι άνθρωποι τον συκοφάντησαν στον άνθρωπο. Αφού λοιπόν, τον […]
